IV KA 722/25Lekarze oskarżeni o narażenie pacjentki na niebezpieczeństwo

Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie rozpoznał apelacje wniesione przez obrońców dwóch oskarżonych lekarek, K. B. i A. H., dotyczące wyroku Sądu Rejonowego, który przypisał im popełnienie przestępstwa z art. 160 § 3 k.k. (narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu). Głównym zarzutem było opóźnienie w transporcie medycznym pacjentki do szpitala o wyższym stopniu referencyjności, co miało wynikać z zaniedbań oskarżonych, a w szczególności z ich działań lub zaniechań podczas pobytu pacjentki w Szpitalu Miejskim w C. Sąd Okręgowy, analizując materiał dowodowy, w tym zeznania świadków, dokumentację medyczną i opinie biegłych, uznał, że zarzuty apelacyjne dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych i ocenie dowodów są w większości chybione. Podkreślono, że istota sprawy nie polegała na tym, czy oskarżone osobiście przeprowadziły zabieg cesarskiego cięcia, lecz na tym, że na skutek ich zaniechań zabieg ten przeprowadzono ze znacznym opóźnieniem, co zwiększyło stopień zagrożenia dla matki i dziecka. Ważną zmianą dokonaną przez Sąd Okręgowy było przekwalifikowanie czynu oskarżonej A. H. z umyślnego na nieumyślny. Sąd uznał, że A. H., mimo że pełniła funkcję kierownika dyżuru i powinna była upewnić się co do dalszych losów pacjentki i jej transportu, nie mogła przewidzieć wszystkich konsekwencji opóźnienia, ponieważ nie była świadoma działań K. B. związanych z odmową wystawienia zlecenia transportu. Zmiana ta wpłynęła na wymiar kary, skutkując orzeczeniem samoistnej grzywny zamiast kary pozbawienia wolności. W przypadku oskarżonej K. B. utrzymano kwalifikację umyślną, uznając, że świadomie godziła się na zwiększenie ryzyka dla pacjentki i dziecka, motywując to niechęcią do ponoszenia kosztów transportu. Sąd Okręgowy zmodyfikował jednak karę pozbawienia wolności, orzekając karę 1 roku i 6 miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, wzmocnioną karą grzywny akcesoryjnej. W obu przypadkach uchylono orzeczone zakazy wykonywania zawodu lekarza, uznając je za niezasadne ze względu na upływ czasu od czynu i brak podobnych incydentów w karierze zawodowej oskarżonych. Sąd odniósł się również do kwestii proceduralnych, w tym zarzutów dotyczących braku uprzedzenia o zmianie opisu czynu, uznając je za niezasadne, ponieważ zmiana ta nie utrudniła obrony i ostatecznie działała na korzyść oskarżonej A. H.

Zagadnienia prawne (4)