IV KA 63/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę z apelacji obrońców oskarżonych D. F. i B. W., dokonał zmiany zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego. Główna zmiana polegała na zastosowaniu art. 4 § 1 Kodeksu karnego, co oznacza, że podstawą rozstrzygnięć stała się ustawa karna obowiązująca w dacie popełnienia czynu, a nie w dacie orzekania. Sąd uznał, że ustawa obowiązująca w dacie czynu była względniejsza dla sprawcy. Ponadto, w kwalifikacji prawnej czynu ciągłego, art. 12 § 1 kk został zastąpiony przez art. 12 kk, aby odzwierciedlić brzmienie przepisu z daty popełnienia przestępstwa. W pozostałych aspektach, w tym co do winy i kary, Sąd Okręgowy utrzymał wyrok Sądu Rejonowego w mocy, uznając zarzuty apelacji za bezzasadne. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 424 § 1 kpk), błędów w ustaleniach faktycznych oraz obrazy prawa materialnego (m.in. art. 278 § 1 kk, art. 119 § 1 kw, art. 4 § 1 kk). Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego szczegółowo odnosi się do oceny dowodów, wyjaśnień oskarżonych i świadków, a także do interpretacji przepisów dotyczących czynu ciągłego i stosowania prawa względniejszego dla sprawcy. Na koniec, sąd zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zwolnił oskarżonych z obowiązku zwrotu wydatków sądowych za postępowanie odwoławcze, biorąc pod uwagę ich trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie konstrukcji czynu ciągłego (art. 12 kk) w kontekście nowelizacji prawa oraz zasady stosowania ustawy względniejszej (art. 4 § 1 kk). Ocena dowodów i zarzutów apelacyjnych w sprawach karnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej ze zmianą przepisów w trakcie postępowania i interpretacją czynu ciągłego.
Zagadnienia prawne (7)
Czy ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była swobodna i zgodna z art. 7 kpk?
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów była swobodna i dokonana z poszanowaniem dyrektyw z art. 7 kpk. Uchybienia w sposobie uzasadnienia oceny dowodów przez Sąd Rejonowy nie miały wpływu na prawidłowość wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy przeanalizował materiał dowodowy i doszedł do tożsamych wniosków co Sąd I instancji. Ocena dowodów była zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Zmienione wyjaśnienia oskarżonych nie zostały logicznie wytłumaczone i były sprzeczne z innymi dowodami.
Czy doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) i zasady obiektywizmu (art. 4 kpk) poprzez rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego?
Odpowiedź sądu
Nie, nie doszło do naruszenia tych zasad. Sąd Rejonowy uwzględnił okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. W sprawie nie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości, które należałoby rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Uzasadnienie
Zarzut obrazy art. 4 kpk wymagał precyzyjnego wskazania sytuacji procesowej, w której doszło do przekroczenia przepisów. Sama odmienna ocena dowodów przez strony nie świadczy o naruszeniu zasady obiektywizmu. Zasada in dubio pro reo nie oznacza automatycznego uniewinnienia w przypadku sprzecznych dowodów; sąd prowadzi postępowanie dowodowe do usunięcia wątpliwości.
Czy uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego było wadliwe i uniemożliwiało kontrolę orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Tak, jakość uzasadnienia wymagała krytyki, jednakże nie miało to wpływu na prawidłowość wydanego wyroku, ponieważ kontrola odwoławcza była możliwa, a uchybienia zostały uzupełnione przez Sąd Okręgowy.
Uzasadnienie
Błędy formalne w uzasadnieniu nie skutkują uchyleniem wyroku, jeśli nie wpływają na jego treść i orzeczenie poddaje się kontroli. Sąd Okręgowy uzupełnił brakującą argumentację oceny dowodów.
Czy doszło do błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na przypisaniu oskarżonemu kradzieży i usiłowania kradzieży rowerów, podczas gdy czynu dokonał M. P.?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest bezzasadny. Ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego oparte na wiarygodnych dowodach (wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, zeznania świadka D. Ż., monitoring) potwierdzają sprawstwo D. F.
Uzasadnienie
Zarzut oparty na niewiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonych złożonych w postępowaniu sądowym został odrzucony. Sprawstwo D. F. zostało ustalone na podstawie spójnych i logicznych dowodów, które współgrały ze sobą.
Czy oskarżony D. F. przebywał w miejscu popełnienia czynu, skoro osiedle było chronione i monitorowane, a brak jest dowodów identyfikujących sprawców?
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony przebywał w miejscu popełnienia czynu. Dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonych z postępowania przygotowawczego i nagrania z monitoringu, jednoznacznie wskazują na jego obecność i udział.
Uzasadnienie
Wyjaśnienia oskarżonych z postępowania przygotowawczego, nagrania z monitoringu (rejestrujące wejście i ucieczkę) oraz odnaleziony but zgubiony przez D. F. potwierdzają jego obecność i udział w przestępstwie.
Czy czyn przypisany oskarżonemu stanowił wykroczenie, a nie przestępstwo, z uwagi na nowelizację prawa i wartość skradzionego mienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czyn stanowił przestępstwo. Pomimo że jeden z elementów czynu ciągłego mógłby być uznany za wykroczenie, całość czynu, ze względu na pozostałe elementy będące przestępstwami, miała charakter przestępstwa ciągłego.
Uzasadnienie
Konstrukcja czynu ciągłego (art. 12 kk) polega na tym, że kilka jednostkowych zachowań tworzy jeden czyn zabroniony. Nawet jeśli jedno zachowanie wyczerpuje znamiona wykroczenia, a pozostałe przestępstwa, całość jest traktowana jako przestępstwo ciągłe.
Czy należało zastosować ustawę obowiązującą w czasie orzekania (nową, surowszą) czy ustawę obowiązującą w czasie popełnienia czynu (względniejszą)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należało zastosować ustawę obowiązującą w czasie popełnienia czynu, ponieważ była ona względniejsza dla sprawcy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 4 § 1 kk, w przypadku gdy w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, chyba że ustawa poprzednia jest względniejsza dla sprawcy. Sąd Okręgowy uznał, że ustawa obowiązująca w dacie czynu była względniejsza, ponieważ nie przewidywała obligatoryjnego zaostrzenia kary za przestępstwo popełnione w warunkach czynu ciągłego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. F. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Rejonowa Poznań – Nowe Miasto w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
| adw. M. K. | inne | obrońca z urzędu |
| adw. A. J. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (19)
Główne
kk art. 278 § § 1
Kodeks karny
kk art. 13 § § 1
Kodeks karny
w zw. z art. 278 § 1 kk
kk art. 12
Kodeks karny
w zw. z art. 64 § 1 kk
kk art. 4 § § 1
Kodeks karny
stosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy
Pomocnicze
kpk art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 423 § § 1a
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
zasada swobodnej oceny dowodów
kpk art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
zasada in dubio pro reo
kpk art. 4
Kodeks postępowania karnego
zasada obiektywizmu
kpk art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kw art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
kk art. 57b
Kodeks karny
obligatoryjne zaostrzenie kary za czyn ciągły
kpk art. 616 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 618 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 634
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 4 § 1 kk i przyjęcie ustawy względniejszej dla sprawcy (obowiązującej w dacie czynu). • Zmiana kwalifikacji prawnej czynu ciągłego w celu odzwierciedlenia brzmienia przepisu z daty popełnienia przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 4 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przypisaniu sprawstwa i obecności oskarżonego w miejscu czynu. • Czyn stanowił wykroczenie, a nie przestępstwo, z uwagi na nowelizację prawa. • Niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego (art. 4 § 1 kk) poprzez niezastosowanie ustawy obowiązującej w czasie orzekania.
Godne uwagi sformułowania
ocena dowodów była swobodna i dokonana z poszanowaniem wszystkich dyrektyw wartościowania materiału dowodowego ustanowionych w art. 7 kpk • nie było podstaw dla wydania w instancji odwoławczej wyroku jakiego oczekiwał obrońca, tj. wyroku uniewinniającego oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu • dla skutecznego podniesienia zarzutu obrazy art. 4 kpk nie wystarczy ogólne stwierdzenie o braku obiektywizmu sądu, opierające się wyłącznie na subiektywnym odczuciu strony • nie ma ona zastosowania tam, gdzie występuje zwykłe przeciwstawienie jednym dowodów – innym i pozostaje do przeprowadzenia racjonalna analiza wiarygodności poszczególnych grup dowodów • błędy formalne w zakresie sporządzania uzasadnienia, nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku, albowiem uzasadnienie sporządzane jest po jego wydaniu, a zatem nie mogą mieć wpływu na jego treść • istotą konstrukcji czynu ciągłego jest przyjęcie, że kilka jednostkowych zachowań tworzy razem jeden czyn zabroniony wtedy, gdy zostały podjęte w krótkich odstępach czasu i stanowią wykonanie z góry powziętego zamiaru • względniejsza dla oskarżonego była ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przez niego przypisanego mu czynu zabronionego
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie konstrukcji czynu ciągłego (art. 12 kk) w kontekście nowelizacji prawa oraz zasady stosowania ustawy względniejszej (art. 4 § 1 kk). Ocena dowodów i zarzutów apelacyjnych w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej ze zmianą przepisów w trakcie postępowania i interpretacją czynu ciągłego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii prawnych związanych ze stosowaniem prawa karnego, w tym konstrukcji czynu ciągłego i zasady stosowania ustawy względniejszej. Analiza zarzutów apelacyjnych jest szczegółowa i może być wartościowa dla prawników procesowych.
“Sąd Okręgowy wyjaśnia: Kiedy stosujemy prawo starsze, a kiedy nowe? Kluczowa zmiana w sprawie kradzieży rowerów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.