IV Ka 370/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego uniewinniający Z. K., dyrektorkę oddziału banku, od zarzutu wyrządzenia szkody majątkowej w wysokości ponad 319 tys. zł. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę prawa procesowego (art. 7 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy przyznał rację apelującemu, wskazując na nierzetelną i niepełną ocenę materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. W szczególności zwrócono uwagę na pominięcie lub marginalizowanie dowodów wskazujących na winę oskarżonej, w tym zeznań świadków i okoliczności związanych z wypłatami z 8 stycznia 2004 r. i 14 czerwca 2004 r. Sąd Okręgowy podkreślił, że nieprawidłowości przy wypłacie 185 tys. zł, polegające na podrobieniu podpisów i wypłacie środków osobie nieuprawnionej, stanowiły szkodę majątkową w rozumieniu art. 296 § 1 kk, a nie jedynie „eksces” pracownika. Sąd odwoławczy wskazał również na potrzebę zbadania, czy wypłata z 14 czerwca 2004 r. nie była wynikiem wcześniejszego narzucania przez oskarżoną praktyki odstępstw od procedur bankowych. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który ma uwzględnić wskazane przez Sąd Okręgowy wytyczne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa wyrządzenia szkody majątkowej w obrocie gospodarczym (art. 296 § 1 kk), ocena dowodów w postępowaniu karnym, rola sądu odwoławczego w kontroli orzeczeń sądu pierwszej instancji.
Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy i interpretacji przepisów w kontekście konkretnych wypłat bankowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nieprawidłowe wypłaty środków z kont bankowych na polecenie dyrektora banku, skutkujące szkodą dla banku, stanowią przestępstwo wyrządzenia szkody majątkowej w mieniu banku z art. 296 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nieprawidłowości przy wypłacie środków, polegające na podrobieniu podpisów i wypłacie gotówki osobie nieuprawnionej, mogą być traktowane jako wyrządzenie szkody majątkowej w rozumieniu art. 296 § 1 kk, zwłaszcza jeśli były wynikiem nadużycia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez osobę zobowiązaną do zajmowania się sprawami majątkowymi banku.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy błędnie zbagatelizował znaczenie nieprawidłowości przy wypłacie 185 tys. zł, które doprowadziły do konieczności zwrotu tej kwoty przez bank właścicielom konta. Te nieprawidłowości, polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumentacji bankowej, stanowiły szkodę majątkową, a nie jedynie „eksces” pracownika. Sąd odwoławczy podkreślił, że istotą sprawy było ustalenie, czy dyrektor banku dopuścił się nadużycia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, pomijając zeznania świadków i okoliczności wskazujące na rolę dyrektora banku w naruszaniu procedur bankowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była nierzetelna i nie wszechstronna, ponieważ pomijała lub marginalizowała dowody przemawiające na niekorzyść oskarżonej, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów. Wskazano na pominięcie zeznań pracowników banku, którzy wskazywali na rolę dyrektorki w wymuszaniu łamania procedur bankowych. Sąd odwoławczy uznał, że ustalenia faktyczne oparte na takiej ocenie nie mogą korzystać z ochrony, a wnioski o braku odpowiedzialności karnej są przedwczesne.
Czy wypłata z 14 czerwca 2004 r. mogła być wynikiem wcześniejszego narzucania przez dyrektora banku praktyki odstępstw od procedur bankowych w obsłudze kluczowych klientów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji powinien był zbadać, czy wypłata ta nie była wynikiem wcześniejszego narzucania przez oskarżoną podległym pracownikom praktyki odstępstw od procedur bankowych, a następnie tolerowania takiego stanu rzeczy, zwłaszcza w kontekście obsługi rachunków braci G.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że nawet przy braku bezpośrednich dowodów na polecenie wypłaty z 14 czerwca 2004 r., sąd powinien był zbadać szerszy kontekst działań oskarżonej, w tym czy nie narzucała ona podwładnym łamania procedur bankowych w celu usprawnienia obsługi kluczowych klientów. Sąd Rejonowy pominął tę kwestię, mimo że była ona analizowana w poprzednim postępowaniu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów |
| E. G. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 296 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Ocena dowodów powinna być wszechstronna.
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 10
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nierzetelna i niepełna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Pominięcie lub marginalizowanie dowodów wskazujących na winę oskarżonej. • Błędne ustalenia faktyczne wynikające z wadliwej oceny dowodów. • Nieprawidłowości przy wypłatach stanowiły szkodę majątkową w rozumieniu art. 296 § 1 kk. • Konieczność zbadania szerszego kontekstu działań oskarżonej w zakresie naruszania procedur bankowych.
Odrzucone argumenty
Argumenty sądu pierwszej instancji przemawiające za uniewinnieniem oskarżonej, oparte na błędnej ocenie dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Ocena dowodów nie jest wszechstronna, albowiem sprowadza się niemal w całości do eksponowania okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej, przy jednoczesnym pomijaniu, bądź marginalizowaniu bez uzasadnionego powodu, okoliczności dla niej niekorzystnych. • Wnioski o braku odpowiedzialności karnej Z. K. w kontekście znamion występku z art. 296 § 1 kk uznać należy za przedwczesne. • Ta właśnie różnica, dla Sądu Rejonowego błaha i bez znaczenia, „ kosztowała ” pokrzywdzony bank 185 000 złotych ( nie licząc odsetek ). • Nie sposób zatem owych „ nieprawidłowości ” nazwać inaczej, aniżeli wyrządzeniem szkody majątkowej w znaczeniu, o jakim mowa w art. 296 § 1 kk. • Istotą i celem niniejszego procesu, a nie „ rzeczą drugorzędną ”, było ustalenie, który z pracowników (...) oddziału (...) dopuścił się podczas realizacji tej wypłaty nadużycia udzielonych uprawnień lub nie dopełnił ciążących obowiązków oraz, czy była to kierująca oddziałem i zobowiązana do zajmowania się jego sprawami majątkowymi Z. K.
Skład orzekający
Andrzej Szawel
przewodniczący
Ireneusz Grodek
sędzia sprawozdawca
Tomasz Ignaczak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa wyrządzenia szkody majątkowej w obrocie gospodarczym (art. 296 § 1 kk), ocena dowodów w postępowaniu karnym, rola sądu odwoławczego w kontroli orzeczeń sądu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy i interpretacji przepisów w kontekście konkretnych wypłat bankowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności karnej dyrektora banku za szkody majątkowe, co jest tematem interesującym dla prawników specjalizujących się w prawie karnym gospodarczym i bankowości. Pokazuje również znaczenie rzetelnej oceny dowodów przez sądy.
“Dyrektor banku odpowie karnie za wypłaty "na lewo"? Sąd Okręgowy uchyla uniewinnienie.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.