IV Ka 330/26Utrzymanie wyroku za kradzież z włamaniem 2

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, IV Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji obrońców oskarżonych P. F. i S. E., którzy zostali skazani wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy za kradzież z włamaniem. Obrońcy zarzucali szereg uchybień, w tym obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 167 k.p.k.) oraz prawa materialnego (art. 279 § 1 k.k.), a także błędy w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, uznając je za niezasadne. W odniesieniu do obrońcy P. F., sąd wskazał na błąd logiczny w zarzucie obrazy art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. jednocześnie, a także na brak podstaw do zarzutu obrazy art. 410 k.p.k., podkreślając, że sąd pierwszej instancji oparł się na całokształcie ujawnionych okoliczności. Zarzut dotyczący braku ustalenia wartości skradzionego mienia został uznany za nietrafny, gdyż wartość ta nie miała wpływu na kwalifikację czynu jako przestępstwa kradzieży z włamaniem. W odniesieniu do obrońcy S. E., sąd odwoławczy uznał, że kara pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i nie ma podstaw do zastosowania art. 59 k.k. czy art. 66 k.k. Sąd odwoławczy podzielił również stanowisko sądu pierwszej instancji co do solidarnego obowiązku naprawienia szkody oraz kwalifikacji prawnej czynu. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający