IV KA 323/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. W. od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28.01.2025 r. (sygn. akt II K 140/24), którym oskarżony został skazany za nieumyślne składowanie odpadów wbrew przepisom ustawy (art. 183 § 1 kk w zw. z art. 183 § 6 kk). Apelacja zarzucała m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest wtórny wobec naruszenia przepisów postępowania, a sąd pierwszej instancji nie dopuścił się uchybień proceduralnych. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych sądu rejonowego, które opierały się na prawidłowo ocenionych dowodach. Zwrócono uwagę na zmianę brzmienia art. 183 kk od 06.09.2019 r., która obniżyła próg odpowiedzialności. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia sądu rejonowego co do tego, że oskarżony, jako prezes spółki, poprzez niezachowanie ostrożności i brak nadzoru, dopuścił do składowania odpadów niezgodnych z decyzją środowiskową, co stanowiło przestępstwo nieumyślne. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok w zakresie winy i sprawstwa, ale dokonał zmiany opisu czynu poprzez wyeliminowanie daty 6 lipca 2023 r. z czasookresu czynu trwałego. Zmieniono również błędnie obliczoną opłatę za skazanie. Apelacja obrońcy w zakresie winy i sprawstwa została uznana za niezasadną. Koszty postępowania odwoławczego ponosi oskarżony.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa składowania odpadów (art. 183 kk), zwłaszcza w kontekście nieumyślności, odpowiedzialności prezesa zarządu spółki oraz znaczenia umów cywilnych w prawie karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, z uwzględnieniem zmian w przepisach dotyczących ochrony środowiska.
Zagadnienia prawne (3)
Czy opis czynu przypisanego oskarżonemu w wyroku sądu pierwszej instancji wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 183 § 1 kk, w szczególności w kontekście nieumyślności i sposobu składowania odpadów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opis czynu jest prawidłowy i wyczerpuje znamiona przestępstwa, nawet jeśli nie powtarza dosłownie wszystkich sformułowań z ustawy, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że opis czynu jest wystarczający, ponieważ zawiera określenie czynności sprawczej („składował”) i wskazuje na jej bezprawność („wbrew przepisom ustawy”). Podkreślono, że w przypadku czynu nieumyślnego wystarczające jest wykazanie, że zachowanie oskarżonego mogło zagrozić środowisku, a niekoniecznie spowodować znaczną szkodę. Sąd odwoławczy uznał, że oskarżony, jako prezes spółki, mógł przewidzieć i godził się na składowanie odpadów niezgodnych z decyzją środowiskową.
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) przy ustalaniu faktów i ocenie dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie dopuścił się obrazy wskazanych przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest wtórny wobec naruszenia przepisów postępowania. Ponieważ sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i ocenił dowody zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie można mu przypisać błędów w ustaleniach faktycznych. Ocena wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków oraz opinii biegłego była prawidłowa.
Czy umowa konsorcjum i udzielone pełnomocnictwa zwalniają oskarżonego od odpowiedzialności karnej za nieumyślne składowanie odpadów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zapisy umowy konsorcjum mają znaczenie cywilne i nie zwalniają od odpowiedzialności karnej, która jest oceniana indywidualnie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zapisy umowy konsorcjum dotyczące podziału zadań i odpowiedzialności mają charakter cywilny i nie mogą ekskulpować oskarżonego od odpowiedzialności karnej. Ocena prawno-karna opiera się na całokształcie dowodów, a nie tylko na treści umowy. Oskarżony, jako prezes spółki, miał obowiązek sprawowania nadzoru.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 183 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 183 § § 6
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § § 2 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o odpadach
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku • Odpowiedzialność za składowanie odpadów powinna obciążać inne osoby (M.Z., R.B.) • Umowa konsorcjum i udzielone pełnomocnictwa zwalniają oskarżonego z odpowiedzialności
Godne uwagi sformułowania
zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się tylko i wyłącznie do samej polemiki z ustaleniami poczynionymi przez Sąd • sama możliwość przeciwstawienia poczynionym przez Sąd ustaleniom odmiennego punktu widzenia, nie stanowi uzasadnienia stwierdzenia, iż Sąd dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych • błąd w ustaleniach faktycznych jest zawsze wtórny wobec naruszenia przepisów postępowania i stanowi konsekwencję uchybień w procedowaniu • opis przypisanego czynu wcale nie musi powtarzać tego samego słowa, jakie zawiera norma prawa karno-materialnego; wystarczy by opis taki zawierał określenie czynności sprawczej, które można jednoznacznie zidentyfikować z określonym znamieniem ustawowym • Taki natomiast opis czynu, w stosunku do zachowania o charakterze nieumyślnym, przekonuje. • z punktu widzenia prawa karnego, jej [umowy konsorcjum] treść jest bez znaczenia.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa składowania odpadów (art. 183 kk), zwłaszcza w kontekście nieumyślności, odpowiedzialności prezesa zarządu spółki oraz znaczenia umów cywilnych w prawie karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, z uwzględnieniem zmian w przepisach dotyczących ochrony środowiska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności za składowanie odpadów, co jest tematem aktualnym społecznie i gospodarczo. Pokazuje, jak prawo karne ocenia działania osób zarządzających spółkami w kontekście ochrony środowiska.
“Prezes spółki składował odpady? Sąd Okręgowy wyjaśnia, kiedy odpowiedzialność karna jest nieuchronna.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.