IV KA 22/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpatrywał sprawę z apelacji prokuratora oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, D. K., od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku, który uniewinnił oskarżone O. M. i B. G. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 189 § 1 kk (pozbawienie wolności). Sąd pierwszej instancji uznał, że oskarżone nie miały zamiaru pozbawić wolności pokrzywdzonego ani zmusić go do określonego zachowania w sposób kryminalnie bezprawny, a jedynie żądały dokończenia prac remontowych. Sąd Okręgowy, analizując zeznania świadka D. K. oraz treść nagrania rozmowy z dyżurnym policji, uznał, że oskarżone faktycznie uniemożliwiły pokrzywdzonemu opuszczenie lokalu, tym samym formalnie wypełniając znamiona art. 189 § 1 kk. Jednakże, biorąc pod uwagę kontekst sytuacyjny – spór cywilnoprawny dotyczący zapłaty za remont i niegroźny charakter zdarzenia, w którym pokrzywdzony wiedział o nadchodzącej interwencji policji – sąd okręgowy uznał, że czyny zarzucone oskarżonym charakteryzują się znikomym stopniem społecznej szkodliwości. W związku z tym, na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk, sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 189 § 1 kk w kontekście znikomej społecznej szkodliwości czynu oraz stosowanie art. 1 § 2 kk w sprawach karnych.
Kontekst faktyczny sprawy jest specyficzny i dotyczy sporu cywilnoprawnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zachowanie polegające na uniemożliwieniu opuszczenia lokalu w trakcie wykonywania prac remontowych, motywowane żądaniem dokończenia tych prac, wypełnia znamiona przestępstwa pozbawienia wolności z art. 189 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, formalnie wypełnia znamiona, jednakże może być uznane za czyn o znikomym stopniu społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że oskarżone uniemożliwiły pokrzywdzonemu swobodne opuszczenie lokalu, co formalnie wypełnia dyspozycję art. 189 § 1 kk. Jednakże, biorąc pod uwagę kontekst sporu cywilnoprawnego i brak realnego zagrożenia, sąd uznał czyn za znikomy społecznie szkodliwy.
Czy czyn oskarżonych, który formalnie wypełnia znamiona przestępstwa, może zostać umorzony z powodu znikomej społecznej szkodliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sąd uzna, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest znikomy, postępowanie może zostać umorzone na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, analizując całokształt okoliczności sprawy, w tym motywację oskarżonych i brak wyrządzonej szkody, doszedł do wniosku o znikomym stopniu społecznej szkodliwości czynu, co uzasadnia umorzenie postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| O. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| D. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony / oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 189 § § 1
Kodeks karny
Sąd Okręgowy uznał, że zachowanie oskarżonych polegające na uniemożliwieniu pokrzywdzonemu opuszczenia lokalu formalnie wypełnia dyspozycję tego przepisu, jednakże w kontekście sprawy uznał czyn za znikomy społecznie szkodliwy.
k.k. art. 1 § § 2
Kodeks karny
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku czynu o znikomym stopniu społecznej szkodliwości.
k.k. art. 17 § § 1 pkt 3
Kodeks karny
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku czynu o znikomym stopniu społecznej szkodliwości.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasadność zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia sądu pierwszej instancji. • Zasadność zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego (w kontekście kwalifikacji prawnej czynu). • Czyn oskarżonych charakteryzuje się znikomym stopniem społecznej szkodliwości.
Odrzucone argumenty
Wniosek o zmianę wyroku i uznanie oskarżonych za winnych. • Wniosek o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia charakteryzują się znikomym stopniem społecznej szkodliwości • formalnego punktu widzenia dyspozycję art. 189 § 1 kk • spór rozstrzyganego w oparciu o przez przepisy prawa cywilnego
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 189 § 1 kk w kontekście znikomej społecznej szkodliwości czynu oraz stosowanie art. 1 § 2 kk w sprawach karnych."
Ograniczenia: Kontekst faktyczny sprawy jest specyficzny i dotyczy sporu cywilnoprawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może uchylić wyrok uniewinniający, ale jednocześnie sam umorzyć postępowanie z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, co jest ciekawym przykładem stosowania przepisów prawa karnego.
“Umorzyli sprawę o pozbawienie wolności, bo czyn był "znikomy". Czy to precedens?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.