IV Ka 201/26Utrzymanie wyroku za groźby karalne 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego X.W. od wyroku Sądu Rejonowego w Lesznie, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 190 § 1 Kodeksu karnego, polegające na kierowaniu gróźb karalnych wobec pokrzywdzonego H.M. Obrońca podniósł szereg zarzutów, w tym dotyczących obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez błędną ocenę wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, błędu w ustaleniach faktycznych co do wzbudzenia uzasadnionej obawy spełnienia gróźb oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował argumentację apelacji, uznając ją za bezzasadną. Podkreślono, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była swobodna i zgodna z zasadami k.p.k., a zeznania pokrzywdzonego znalazły potwierdzenie w nagraniach rozmów telefonicznych. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, wskazując na obiektywne i subiektywne kryteria oceny uzasadnionej obawy spełnienia groźby, a także uznał karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata próby za współmierną do popełnionego czynu. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących groźby karalnej (art. 190 § 1 kk), ocena wiarygodności dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ocena wiarygodności zeznań pokrzywdzonego przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, zwłaszcza w kontekście zarzutów o sprzeczności z innymi dowodami i potencjalnego wpływu zatrudnienia u dłużników spółki oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była swobodna i dokonana z poszanowaniem dyrektyw z art. 7 k.p.k. Zeznania pokrzywdzonego były zgodne z nagraniami rozmów, a zarzuty obrony były ogólnikowe.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa. Zeznania pokrzywdzonego znalazły potwierdzenie w nagraniach rozmów telefonicznych, które były kluczowym dowodem. Argumenty obrony dotyczące sprzeczności zeznań były ogólnikowe i nie wykazały błędów sądu.
Czy groźby kierowane przez oskarżonego wobec pokrzywdzonego wzbudziły u niego uzasadnioną obawę ich spełnienia, biorąc pod uwagę kontekst rozmów i relacje między stronami?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę spełnienia, co potwierdzają obiektywne i subiektywne kryteria oceny.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że groźby wypowiedziane przez oskarżonego, zwłaszcza w kontekście jego wzburzenia i desperacji związanej z zaległościami finansowymi, mogły wzbudzić u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę. Ocena ta uwzględniała zarówno poważny charakter gróźb, jak i subiektywne odczucia pokrzywdzonego, który potraktował je bardzo poważnie.
Czy kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata próby jest rażąco niewspółmiernie surowa za popełnienie dwóch przestępstw z art. 190 § 1 kk w warunkach czynu ciągłego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest współmierna i nie nosi znamion rażącej niewspółmierności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji mieści się w ustawowych granicach i jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz uwzględnia cele kary. Wzięto pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonego, a także zastosowano środki probacyjne i środek karny w postaci zakazu zbliżania.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| X. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| H. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy swobodnej oceny dowodów.
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy czynu ciągłego.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dotyczy dyrektyw wymiaru kary.
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów procesu w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego.
k.p.k. art. 616 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów sądowych.
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez błędną ocenę wiarygodności zeznań pokrzywdzonego. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia. • Rażąca surowość wymierzonej kary.
Godne uwagi sformułowania
ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była swobodna i dokonana z poszanowaniem wszystkich dyrektyw wartościowania materiału dowodowego ustanowionych w art. 7 kpk • Taki sposób uzasadnienia podniesionych zarzutów apelacyjnych uniemożliwiał bardziej szczegółowe odniesienie się przez Sąd odwoławczy do stanowiska obrony. • Byłoby przecież wynaturzeniem sprawiedliwości, gdyby jej wymiar miał zależeć od tego, do czego sprawcy zechcą się przyznać • do przypisania sprawstwa z art. 190 § 1 kk nie jest wystarczająca sama groźba, ale niezbędne jest jeszcze, by wzbudziła ona w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. • Ocena taka musi uwzględniać kryteria obiektywne i subiektywne. • każdy przeciętny człowiek gdyby znalazł się na miejscu pokrzywdzonego miałby uzasadnione podstawy obawiać, że wypowiadający groźby w ten sposób i w takich okolicznościach, podejmie działania aby je zrealizować. • Występowanie zadłużenia spółki (...) Sp. z o.o. wobec (...) Sp. z o.o. (nawet w bardzo wysokich kwotach) w żadnym razie nie ekskulpowało kierowania przez X. W. (1) względem H. M. [...] gróźb pozbawienia życia i zdrowia. • Rażąca niewspółmierność kary, uzasadniająca uwzględnienie zarzutu z art. 438 pkt 4 kpk , występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących groźby karalnej (art. 190 § 1 kk), ocena wiarygodności dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy groźb groźnych karalnych, co zawsze budzi zainteresowanie. Pokazuje, jak sąd ocenia dowody i czy kontekst biznesowy może usprawiedliwiać takie zachowanie.
“Biznesowy spór przerodził się w groźby karalne – sąd nie miał litości dla oskarżonego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.