IV KA 188/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. M. (1), który został skazany przez Sąd Rejonowy w Gnieźnie za nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego, w wyniku którego pokrzywdzony J. G. (1) doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Obrońca zarzucał szereg naruszeń przepisów prawa procesowego, w tym obrazę art. 443 kpk (zakaz reformationis in peius), art. 313 kpk (brak skargi uprawnionego oskarżyciela), a także błędy w ocenie dowodów i opinii biegłego. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował wszystkie zarzuty apelacji i uznał je za bezzasadne. Stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania pokrzywdzonego i opinię biegłego, a także nie naruszył zakazu reformationis in peius. Jedyną ingerencją Sądu Okręgowego było sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu miejscowości zdarzenia (z K. na L.). W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od oskarżonego koszty zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą oraz koszty procesu na rzecz Skarbu Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadki drogowe, oceny dowodów w sprawach karnych, zakazu reformationis in peius oraz zasad postępowania dowodowego.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych. Analiza zakazu reformationis in peius jest szczegółowa, ale opiera się na utrwalonym orzecznictwie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd drugiej instancji, rozpoznając sprawę po uchyleniu wyroku przez sąd odwoławczy, może dokonać ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego, mimo braku środka zaskarżenia w tym kierunku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd drugiej instancji nie może wydać orzeczenia surowszego niż uchylone, chyba że orzeczenie było zaskarżone w kierunku na niekorzyść oskarżonego. Jednakże, rozbudowanie opisu czynu nie stanowi naruszenia zakazu reformationis in peius, jeśli nie prowadzi do surowszej kwalifikacji prawnej ani nie zawiera okoliczności zwiększających reakcję karną.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizuje zakaz reformationis in peius (art. 443 kpk), wskazując, że nie jest on naruszony, jeśli ponowne orzeczenie nie jest surowsze dla oskarżonego. Rozbudowanie opisu czynu jest dopuszczalne, o ile nie prowadzi do surowszej kwalifikacji prawnej ani nie zwiększa reakcji karnej. W tej sprawie, zakres skazania nie uległ zmianie, a jedynie doprecyzowano opis czynu.
Czy sąd prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie wypadku drogowego, uwzględniając zeznania pokrzywdzonego, policjantów i opinię biegłego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania pokrzywdzonego i opinię biegłego, a ustalenia faktyczne są spójne i logiczne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizuje zarzuty obrony dotyczące oceny dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonego, policjantów i opinii biegłego. Stwierdza, że sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego, a ustalenia faktyczne są prawidłowe i znajdują oparcie w dowodach.
Czy opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych spełnia wymogi procesowe i czy zasadne było zaniechanie powołania kolejnego biegłego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opinia biegłego była jasna, spójna i pomocna w rekonstrukcji zdarzenia. Zaniechanie powołania kolejnego biegłego było uzasadnione, gdyż opinia była przekonująca i nie było podstaw do jej kwestionowania na podstawie art. 201 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy analizuje zarzuty obrony dotyczące opinii biegłego, stwierdzając, że spełnia ona wymogi procesowe. Podkreśla, że biegły profesjonalnie zbadał dostępne dowody, a sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał wyboru wersji zdarzenia. Zaniechanie powołania kolejnego biegłego było uzasadnione, gdyż opinia była przekonująca.
Czy w sprawie zachodziły wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego zgodnie z zasadą in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie było niewyjaśnionych okoliczności, które wymagałyby zastosowania zasady in dubio pro reo, gdyż ustalenia faktyczne zostały dokonane jednoznacznie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnia, że zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy po przeprowadzeniu wszystkich dowodów pozostają niewyjaśnione wątpliwości. W tej sprawie ustalenia faktyczne były jasne i rzetelne, co wyklucza zastosowanie tej zasady.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. G. (1) | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Rejonowa w Gnieźnie | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (36)
Główne
k.p.k. art. 105 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Prostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku.
k.k. art. 177 § 2
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym.
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
Zakaz reformationis in peius (pośredni).
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów sądowych od skazanego.
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.
k.k. art. 70 § 1 pkt 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie grzywny obok kary pozbawienia wolności.
k.k. art. 33 § 1 i 3
Kodeks karny
Ustalenie liczby i wysokości stawek dziennych grzywny.
k.k. art. 42 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
k.k. art. 43 § 3
Kodeks karny
Obowiązek zwrotu dokumentu prawa jazdy.
k.p.k. art. 313 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Wymogi aktu oskarżenia.
k.p.k. art. 71 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi aktu oskarżenia.
k.p.k. art. 17 § 1 pkt 9
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności wyłączające postępowanie.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całego materiału dowodowego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całego materiału dowodowego.
k.p.k. art. 360 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całego materiału dowodowego.
k.p.k. art. 194 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dowód z opinii biegłego.
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
Konieczność powołania kolejnego biegłego.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Dopuszczalność dowodów.
k.p.k. art. 352
Kodeks postępowania karnego
Uzupełnienie postępowania dowodowego.
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
Czynności procesowe.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie skazanego od kosztów sądowych.
Dz. U. 2002. 163. 1348 art. 14 § 2 pkt 4, ust. 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Stawki minimalne za czynności adwokackie.
Dz. U. 2002. 163. 1348 art. 16
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Stawki minimalne za czynności adwokackie.
Dz. U. 2002. 163. 1348 art. 2 § 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Stawki minimalne za czynności adwokackie.
Dz. U. 1983. 49. 223 art. 17 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.p.k. art. 447 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakres rozpoznania apelacji.
Dz. U. 2015. 1800 art. 11 § 2 pkt 4, ust. 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Stawki minimalne za czynności adwokackie.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
Dz. U. 2013. 663 art. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym
Wysokość i sposób obliczania wydatków Skarbu Państwa.
Dz. U. 1983. 49. 223 art. 8
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
Dz. U. 1983. 49. 223 art. 2 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
Dz. U. 1983. 49. 223 art. 3 § 2
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja obrońcy była bezzasadna. • Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Nie doszło do naruszenia zakazu reformationis in peius. • Opinia biegłego była prawidłowa i nie było podstaw do powołania kolejnego biegłego. • Nie było podstaw do zastosowania zasady in dubio pro reo. • Kara orzeczona przez Sąd Rejonowy nie była rażąco niewspółmierna. • Rozstrzygnięcie o kosztach było prawidłowe.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 443 kpk poprzez dokonanie ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego. • Naruszenie art. 313 § 1 i 2 kpk, art. 71 § 1 kpk i art. 17 § 1 pkt 9 kpk poprzez prowadzenie sprawy pomimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela. • Naruszenie art. 5 § 2 kpk poprzez wydanie wyroku skazującego mimo istniejących wątpliwości. • Naruszenie art. 7 kpk poprzez dokonanie oceny zeznań J. G. (1) w sprzeczności z innymi dowodami. • Naruszenie art. 92 kpk, art. 410 kpk i art. 360 § 1 kpk poprzez nieuwzględnienie całego zebranego materiału dowodowego. • Naruszenie art. 194 pkt 3 kpk, art. 201 kpk, art. 167 kpk, art. 352 kpk, art. 366 kpk i art. 7 kpk poprzez uczynienie podstawą rozstrzygnięcia opinii biegłego mimo jej wad. • Błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia. • Naruszenie art. 627 kpk i art. 624 kpk poprzez błędne i zawyżone ustalenie kosztów postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy nie stwierdził by w zaskarżonym orzeczeniu występowały uchybienia określone w art. 438 kpk. • Przesłanka uchylenia bądź zmiany zaskarżonego orzeczenia nie uzewnętrzniła się także podczas tych działań kontrolnych, które Sąd II instancji podjął z urzędu. • W ocenie Sądu II instancji, argumenty przytoczone na poparcie zarzutów obrazy prawa procesowego nie zasługiwały jednak na uwzględnienie. • Wszystkie ustalenia Sądu I instancji miały oparcie w wartościowych dowodach, których oceny skarżący nie zdołał podważyć. • Ustalenia te nie były w żadnej mierze dowolne. • Sąd Rejonowy z należytą pieczołowitością podszedł do odtworzenia przebiegu zdarzenia, będącego przedmiotem osądu w sprawie, starając się w oparciu o dostępny materiał dowodowy uczynić to jak najwierniej. • Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również nielogiczności w twierdzeniu tego świadka, że ten rozważał nawet aby poczekać na dojeżdżający z drogi podporządkowanej pojazd ciężarowy i go przepuścić. • Sąd Okręgowy nie podzielił przy tym zgłoszonych przez apelującego zastrzeżeń odnośnie jakości opinii. • Trzeba jednocześnie podkreślić, że na zaist ały wypadek nie miała wpływu prędkość pojazdów, a nieuwaga przy manewrach wykonywanych w rejonie skrzyżowania. • Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że postępowanie odwoławcze nie potwierdziło aby Sąd niższej instancji dopuścił się uchybień, które można byłoby określić obrazą przepisów postępowania. […]
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Gerke
sędzia
Małgorzata Ziołecka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadki drogowe, oceny dowodów w sprawach karnych, zakazu reformationis in peius oraz zasad postępowania dowodowego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych. Analiza zakazu reformationis in peius jest szczegółowa, ale opiera się na utrwalonym orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego z ciężkimi skutkami, ale zawiera szczegółową analizę zarzutów apelacyjnych i obrony, co może być interesujące dla prawników procesowych.
“Sąd Okręgowy utrzymuje wyrok w sprawie wypadku drogowego: szczegółowa analiza zarzutów obrony.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 840 PLN
zwrot kosztów procesu: 20 PLN
opłata: 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.