Orzeczenie · 2018-04-25

IV KA 158/18

Sąd
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Data
2018-04-25
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymŚredniaokręgowy
niealimentacjaart. 209 k.k.apelacjakara grzywnykara pozbawienia wolnościgranice aktu oskarżeniaczas popełnienia przestępstwacele kary

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w części dotyczącej wymierzonej kary. Odrzucono zarzut naruszenia art. 14 § 1 k.p.k. poprzez wyjście poza granice aktu oskarżenia, wskazując, że przestępstwo niealimentacji jest przestępstwem zbiorowym, rozciągniętym w czasie, a modyfikacja ram czasowych czynu do dnia wyroku (4 października 2017 r.) była dopuszczalna i konieczna, zachowując tożsamość czynu. Sąd podkreślił, że choć Sąd Rejonowy uchybił obowiązkowi pouczenia stron o możliwości takiej modyfikacji, nie miało to wpływu na treść orzeczenia, gdyż oskarżony wypowiadał się w tej kwestii, a apelacja pozwoliła na pełną obronę. Sąd odrzucił również argumentację o konieczności zastosowania art. 4 § 1 k.k. (ustawy względniejszej), wskazując, że przestępstwo jest trwałe i wieloczynnościowe, a czas jego popełnienia określa ostatni moment zaniechania działania. Ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego dotyczące sprawstwa i winy uznano za prawidłowe, oparte na wszechstronnej ocenie dowodów. Sąd odwoławczy uwzględnił natomiast zarzut rażącej niewspółmierności kary, zmieniając orzeczone 10 miesięcy pozbawienia wolności na grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł. Uzasadniono to dyrektywami wymiaru kary (art. 53 k.k.), zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP) i preferencją kar łagodniejszych, gdy spełniają one cele kary. Wskazano, że kara grzywny, uwzględniająca starania oskarżonego o kontakt z synem i rozpoczęcie regulowania alimentów, jest wystarczająca dla osiągnięcia celów wychowawczych i zapobiegawczych, a także stanowi realną dolegliwość. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego utrzymano w mocy, orzekając o kosztach postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja granic aktu oskarżenia w sprawach o przestępstwa zbiorowe, obowiązek informowania stron o zmianach w opisie czynu, zasady wymiaru kary w sprawach o niealimentację, stosowanie art. 4 § 1 k.k.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki przestępstwa niealimentacji i procedury karnej.

Zagadnienia prawne (6)

Czy rozszerzenie przez sąd ram czasowych czynu niealimentacji poza akt oskarżenia narusza granice oskarżenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, rozszerzenie ram czasowych czynu niealimentacji do dnia wyroku jest dopuszczalne, o ile zachowana jest tożsamość czynu i materiał dowodowy na to pozwala.

Uzasadnienie

Przestępstwo niealimentacji jest przestępstwem zbiorowym, rozciągniętym w czasie. Modyfikacja ram czasowych czynu jest konieczna i dopuszczalna, gdy nie narusza tożsamości czynu, a wyniki przewodu sądowego na to wskazują.

Czy sąd ma obowiązek pouczyć strony o zamiarze rozszerzenia opisu czynu lub jego ram czasowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd ma obowiązek lojalności procesowej i powinien uprzedzić o zamiarze wprowadzenia poważniejszych zmian w opisie czynu, które mogą mieć istotne znaczenie dla praw stron.

Uzasadnienie

Obowiązek lojalności procesowej dotyczy także informowania o zamiarze wprowadzenia zmian w opisie czynu, które mogą wpłynąć na interesy procesowe stron, w tym prawo do obrony.

Czy w przypadku przestępstwa niealimentacji można zastosować ustawę względniejszą (art. 4 § 1 k.k.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 4 § 1 k.k. nie ma zastosowania do zmiany ustawy w czasie popełniania przestępstwa trwałego lub wieloczynowego.

Uzasadnienie

Przepis art. 4 § 1 k.k. dotyczy sytuacji, gdy ustawy zmieniają się między czasem popełnienia przestępstwa a czasem orzekania, a nie w trakcie trwania samego przestępstwa.

Czy rażąco niewspółmierna jest kara 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo niealimentacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna; adekwatniejsza jest kara grzywny.

Uzasadnienie

Kara pozbawienia wolności jest najsurowszą ingerencją. W przypadku przestępstw zagrożonych karą do 5 lat, należy ją stosować tylko wtedy, gdy inne kary nie spełnią celów kary. W tej sprawie, uwzględniając okoliczności czynu i osobę sprawcy, kara grzywny jest wystarczająca.

Czy zainteresowanie losem dziecka, kontakty i prezenty mogą być uznane za wypełnianie obowiązku alimentacyjnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie działania nie zastępują obowiązku płacenia zasądzonych alimentów.

Uzasadnienie

Obowiązek alimentacyjny jest jasno określony w wyroku i jego realizacja wymaga płacenia zasądzonych świadczeń, a nie tylko okazywania zainteresowania czy dawania prezentów.

Czy naraził oskarżony małoletniego syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych poprzez niepłacenie alimentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, mimo pomocy rodziny matki, niepłacenie alimentów naraziło dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb.

Uzasadnienie

Fakt zaspokajania potrzeb uprawnionego kosztem wysiłku innej osoby nie wyłącza znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku w części dotyczącej kary
Strona wygrywająca
oskarżony

Strony

NazwaTypRola
oskarżonyinneoskarżony
P. D.inneoskarżycielka posiłkowa
A. K.innepokrzywdzony (syn)

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 209 § § 1a

Kodeks karny

Przestępstwo niealimentacji.

Pomocnicze

k.p.k. art. 14 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wyjścia poza granice aktu oskarżenia.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Zastosowanie ustawy względniejszej.

k.k. art. 6 § § 1

Kodeks karny

Czas popełnienia czynu zabronionego.

k.p.k. art. 367 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek pouczenia stron.

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 16

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 399 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek informowania o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu.

k.k. art. 53 § § 1

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

k.k. art. 58 § § 1

Kodeks karny

Preferencja kar łagodniejszych.

Konstytucja RP art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada proporcjonalności ograniczeń praw i wolności.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania odwoławczego.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania.

u.o.k. art. 10

Ustawa o opłatach karnych

Opłaty karne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności. • Konieczność zastosowania kary grzywny jako adekwatniejszej do celów kary i warunków sprawcy.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego (art. 14 § 1 k.p.k.) poprzez wyjście poza granice aktu oskarżenia. • Niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących czasu popełnienia przestępstwa. • Niewłaściwa ocena dowodów przez Sąd I instancji. • Uznanie zainteresowania losem dziecka, kontaktów i prezentów za wypełnianie obowiązku alimentacyjnego.

Godne uwagi sformułowania

przestępstwo niealimentacji należy do kategorii ,,przestępstw zbiorowych” • znamię podmiotowo - przedmiotowe ,,uchyla się” oznacza, że musi wystąpić wielokrotność zaniechań na przestrzeni pewnego czasu • jest dopuszczalne przekroczenie norm czasowych czynu zarzuconego oskarżonemu, choć tylko wówczas, gdy ujawniony w toku rozprawy głównej materiał dowodowy upoważnia do takiej modyfikacji, a nadto, gdy nie wykroczy się w ten sposób poza granice tożsamości czynu • obowiązek lojalności procesowej dotyczy także powinności uprzedzenia o zamierzeniu wprowadzenia poważniejszych zmian w opisie czynu • przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. jest przestępstwem trwałym i wieloczynnościowym • ustawodawca zrezygnował ze znamienia ,,uporczywości” uchylania się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz wprowadzenia ,,sztywnego” określenia wysokości zaległości alimentacyjnych • dyrektywa pierwszeństwa rodzajowych kar wolnościowych, stanowi realizację konstytucyjnej zasady proporcjonalności reakcji prawnej

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja granic aktu oskarżenia w sprawach o przestępstwa zbiorowe, obowiązek informowania stron o zmianach w opisie czynu, zasady wymiaru kary w sprawach o niealimentację, stosowanie art. 4 § 1 k.k."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki przestępstwa niealimentacji i procedury karnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i pokazuje, jak sąd odnosi się do kwestii proceduralnych oraz wymiaru kary, co jest istotne dla praktyków prawa.

Sąd zmienił wyrok w sprawie niealimentacji: zamiast więzienia – grzywna. Kluczowe znaczenie miały argumenty obrony i cele kary.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst