Orzeczenie · 2025-04-01

IV KA 1254/24

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2025-04-01
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
pobiciesąd okręgowyapelacjaocena dowodówkara ograniczenia wolnościpostępowanie karnekodeks karny

Sąd Okręgowy w Poznaniu, w składzie sędziowskim Hanna Bartkowiak (przewodnicząca), Mariusz Sygrela i Sławomir Jęksa, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. W. od wyroku Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 335/22, którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania, w tym art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, a także zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, sąd odwoławczy stwierdził, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy mieściła się w granicach sędziowskiej swobody i była zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania. Podkreślono, że ustalenie stanu faktycznego było utrudnione ze względu na specyfikę placówki wychowawczej, w której doszło do zdarzenia, oraz panującą tam 'zmowę milczenia'. Sąd odwoławczy w pełni zaaprobował ocenę dowodów, w tym zeznań świadków, które wskazywały na udział oskarżonego w pobiciu. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd uznał, że kara 10 miesięcy ograniczenia wolności była współmierna do wagi czynu i okoliczności sprawy, a porównanie z karą orzeczoną wobec innego oskarżonego (B. K.) było niezasadne z uwagi na zasadę indywidualizacji wymiaru kary. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oraz wymierzając mu opłatę za II instancję.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, w szczególności w sytuacjach utrudnionego ustalenia stanu faktycznego (np. w placówkach wychowawczych), oraz zasady wymiaru kary ograniczenia wolności.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym kontekstu placówki wychowawczej i tzw. 'zmowy milczenia'.

Zagadnienia prawne (2)

Czy ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji, w tym zeznań świadków, była dowolna i naruszała przepisy postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ocena dowodów była prawidłowa i mieściła się w granicach sędziowskiej swobody, zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji należycie ocenił wszystkie zgromadzone dowody, zestawił ich treść i przypisał im przymiot wiarygodności zgodnie z art. 7 kpk. Odmowa wiarygodności niektórym zeznaniom nie stanowi naruszenia prawa. Ustalenie stanu faktycznego było utrudnione ze względu na specyfikę placówki i 'zmowę milczenia', jednakże zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków, pozwolił na klarowny wniosek o udziale oskarżonego w pobiciu.

Czy orzeczona kara 10 miesięcy ograniczenia wolności jest rażąco niewspółmierna do popełnionego czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara jest współmierna i nie stanowi rażącej niewspółmierności.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że kara ograniczenia wolności jest współmierna do wagi czynu i okoliczności sprawy. Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające, a stopień winy i społecznej szkodliwości czynu został trafnie ustalony. Porównanie z karą orzeczoną wobec innego oskarżonego jest niezasadne z uwagi na zasadę indywidualizacji wymiaru kary. Kara ograniczenia wolności zrealizuje cele prewencji generalnej i indywidualnej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
J. W.osoba_fizycznaoskarżony
K. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. M. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
P. P. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Okręgowa w Poznaniuorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (16)

Główne

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów, wymagająca wszechstronnej analizy zgodnej z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

k.k. art. 37a § § 1

Kodeks karny

Możliwość orzeczenia kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

k.k. art. 55

Kodeks karny

Zasada indywidualizacji wymiaru kary.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasady ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

u.o.p.k. art. 8

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 2 § ust. 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym

Ustawa z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. • Rażąca niewspółmierność kary ograniczenia wolności.

Godne uwagi sformułowania

mieściła się ona granicach sędziowskiej swobody i została dokonana z poszanowaniem wszystkich dyrektyw wartościowania dowodów ustanowionych w art. 7 kpk • w ośrodku panowała swoista „zmowa milczenia” • rażąca niewspółmierność kary, uzasadniająca uwzględnienie zarzutu z art. 438 pkt 4 kpk, występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celów kary • obowiązuje zasada indywidualizacji wymiaru kary ( art. 55 kk )

Skład orzekający

Hanna Bartkowiak

przewodniczący

Mariusz Sygrela

sędzia

Sławomir Jęksa

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, w szczególności w sytuacjach utrudnionego ustalenia stanu faktycznego (np. w placówkach wychowawczych), oraz zasady wymiaru kary ograniczenia wolności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym kontekstu placówki wychowawczej i tzw. 'zmowy milczenia'.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy przestępstwa pobicia w placówce wychowawczej, co wiąże się z trudnościami dowodowymi i specyficznym kontekstem społecznym. Analiza oceny dowodów i wymiaru kary jest istotna dla praktyków prawa karnego.

Zmowa milczenia w ośrodku wychowawczym: Sąd Okręgowy utrzymuje wyrok za pobicie, analizując trudności dowodowe.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst