Orzeczenie · 2026-07-08

III SA/Lu 499/26Oddalenie sprzeciwu nadzor nad pojazdem 14

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Miejsce
Lublin
Data
2026-07-08
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dozór pojazdunależność za przechowywaniepostępowanie administracyjnesąd administracyjnysprzeciwpostanowienie kasacyjneKodeks postępowania administracyjnegoUstawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiUstawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Sprawa dotyczyła sprzeciwu wniesionego przez W. R. od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu, które uchyliło postanowienie Starosty Zamojskiego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie należności z tytułu dozoru nad pojazdem. Skarżący domagał się przyznania należności za przechowywanie pojazdu na parkingu strzeżonym. Po serii postanowień organów obu instancji, Kolegium ostatecznie uchyliło postanowienie Starosty, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji w zakresie ustalenia wysokości należności. Skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów k.p.a. i u.p.e.a., w tym zaniechanie zbadania materiału dowodowego, błędne oderwanie spraw dozoru od postępowania egzekucyjnego, ignorowanie braku metryki sprawy, brak podstawy prawnej dla dalszego stosowania przepisów egzekucyjnych, naruszenie swobody działalności gospodarczej oraz błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił sprzeciw, uznając, że Kolegium prawidłowo zastosowało art. 138 § 2 k.p.a. Sąd podkreślił ograniczony zakres kontroli w sprawach ze sprzeciwu, który sprowadza się do oceny istnienia przesłanek do wydania orzeczenia kasacyjnego. Stwierdził, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności, co uzasadniało zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Starostę, z obowiązkiem przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w razie potrzeby. Sąd odniósł się również do poszczególnych zarzutów skarżącego, uznając je za chybione, w tym zarzut dotyczący połączenia spraw, braku metryki, czy błędnego stosowania przepisów egzekucyjnych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. (postanowienie kasacyjne) w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór pojazdu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy (ustalenie wysokości należności) miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie i wymagał przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji, w tym ewentualnie z opinii biegłego.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny rozpoznający sprzeciw od postanowienia kasacyjnego ocenia jedynie istnienie przesłanek do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. W tej sprawie organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności, co uzasadniało uchylenie jego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Czy sprawy dotyczące dozoru pojazdów mogą być rozpoznawane w oderwaniu od postępowania egzekucyjnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi kompletną i wystarczającą podstawę prawną do rozpoznania wniosku o przyznanie należności z tytułu dozoru.

Uzasadnienie

Sąd powołuje się na wcześniejsze orzecznictwo, w tym wyrok WSA w Lublinie sygn. akt III SA/Lu 414/17, który potwierdził, że art. 102 § 2 u.p.e.a. jest wystarczającą podstawą do rozpoznania wniosku o należności za dozór.

Czy organ odwoławczy może samodzielnie przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia wysokości należności, czy też powinno to nastąpić w organie pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organ odwoławczy nie może zastąpić organu pierwszej instancji w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym powołania biegłego, gdyż naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania.

Uzasadnienie

Sąd podkreśla, że postępowanie dowodowe prowadzone przed organem odwoławczym powinno mieć charakter uzupełniający. W sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w kluczowym zakresie (ustalenie wysokości należności), organ odwoławczy zasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., aby umożliwić stronie skorzystanie z dwuinstancyjnej kontroli.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono sprzeciw od postanowienia kasacyjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Przepisy (27)

Główne

p.p.s.a. art. 64a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 64b § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 64e

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 64f

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151a § § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151a § § 4

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 138 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 144

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.e.a. art. 102 § § 2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Stanowi kompletną i wystarczającą podstawę prawną umożliwiającą rozpoznanie wniosku o przyznanie należności z tytułu dozoru nad pojazdem.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 140

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 26 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 66a

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 126

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 136 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 64f

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis dodany przez art. 15 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego (Dz. U. z 2025 r., poz. 769) wszedł w życie z dniem 13 lipca 2025 r. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym.

u.p.e.a. art. 101 § § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 139a § § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 268

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 22

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 78

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór pojazdu, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu zapewnienia stronie prawa do dwuinstancyjnej kontroli.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. i u.p.e.a., w tym zaniechania zbadania materiału dowodowego, błędnego oderwania spraw dozoru od postępowania egzekucyjnego, ignorowania braku metryki sprawy, braku podstawy prawnej dla dalszego stosowania przepisów egzekucyjnych, naruszenia swobody działalności gospodarczej oraz błędnego zastosowania art. 138 § 2 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi prostej kontynuacji postępowania administracyjnego. Jest ono odrębnym rodzajem postępowania sądowego, jedynie pośrednio związanym z postępowaniem przed organem administracji publicznej i rządzi się własnymi regułami. • Istotną cechą odróżniającą sprzeciw od skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony zakres kontroli sądu dotyczący decyzji lub postanowienia objętych sprzeciwem. • Przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości będzie niezbędne w sytuacji, gdyby wydanie postanowienia merytorycznego naruszyło zasadę dwuinstancyjności, np. ze względu na konieczność przeprowadzenia dowodów mających charakter elementarny i rozstrzygający w danej sprawie. • W sytuacji, gdy nie ma przeszkód do ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej i zakończenia jej merytorycznym postanowieniem drugoinstancyjnym, niedopuszczalne jest, jako niezgodne z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, podejmowanie postanowienia kasacyjnego.

Skład orzekający

Iwona Tchórzewska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ pierwszej instancji oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i sądowoadministracyjnej, a konkretnie stosowania postanowienia kasacyjnego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje złożoność postępowań administracyjnych i rolę sądu w kontroli ich prawidłowości.

“Kiedy sąd administracyjny może uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia? Kluczowa rola postępowania dowodowego.”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst