III SA/Lu 489/26Oddalenie sprzeciwu nadzor nad pojazdem 17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku W. R. o przyznanie należności za dozór nad pojazdem marki [...] o nr rej. [...] przechowywanym na parkingu strzeżonym w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 2 września 2024 r. Po wielokrotnych postępowaniach i uchyleniach postanowień przez organy administracji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu postanowieniem z dnia 27 maja 2026 r. uchyliło postanowienie Starosty Zamojskiego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności. Skarżący wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd administracyjny oddalił sprzeciw. Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór nad pojazdem. Sąd podkreślił, że ustalenie tych kwot, w tym ewentualne powołanie biegłego, należy do kompetencji organu pierwszej instancji, a jego zaniechanie w tym zakresie uzasadniało wydanie postanowienia kasacyjnego, aby nie naruszyć zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Sąd odniósł się również do zarzutów skarżącego dotyczących braku podstaw prawnych, połączenia spraw, braku metryki sprawy oraz naruszenia swobody działalności gospodarczej, uznając je za niezasadne w kontekście ograniczonego zakresu kontroli sądu w postępowaniu ze sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w sytuacji nieprzeprowadzenia przez organ pierwszej instancji wystarczającego postępowania dowodowego.
Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kwestie materialnoprawne dotyczące należności za dozór nad pojazdem nie zostały rozstrzygnięte merytorycznie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. (postanowienie kasacyjne) w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór nad pojazdem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności, a jego zaniechanie w tym zakresie uzasadniało wydanie postanowienia kasacyjnego, aby nie naruszyć zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalenie wysokości należności za dozór nad pojazdem, w tym ewentualne powołanie biegłego, należy do kompetencji organu pierwszej instancji. Zaniechanie organu pierwszej instancji w tym zakresie uzasadniało wydanie postanowienia kasacyjnego przez organ odwoławczy, aby zapewnić stronie możliwość oceny sprawy przez dwie instancje i nie naruszyć zasady dwuinstancyjności.
Czy sprzeciw od postanowienia kasacyjnego organu odwoławczego powinien być traktowany jako skarga, czy jako sprzeciw, w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sprzeciw wniesiony od postanowienia kasacyjnego organu odwoławczego, które zostało wydane po wejściu w życie nowelizacji Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien być traktowany jako sprzeciw, a nie skarga, zgodnie z art. 64f p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że postępowanie sądowoadministracyjne jest odrębnym rodzajem postępowania, a moment jego wszczęcia jest datą złożenia pisma inicjującego. Ponieważ sprzeciw został wniesiony po wejściu w życie nowelizacji, zastosowanie znalazły nowe przepisy, a nie przepisy przejściowe.
Czy sprawy dotyczące różnych pojazdów mogą być łączone do wspólnego postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości połączenia dwóch lub więcej spraw dotyczących tej samej strony, nawet jeśli dotyczą różnych pojazdów.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 62 k.p.a. dopuszcza łączenie spraw tylko w przypadku postępowań dotyczących różnych stron, a nie tej samej strony.
Czy brak metryki sprawy w aktach administracyjnych stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak metryki sprawy nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ metryka jest jedynie rejestrem czynności i nie stanowi dowodu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że metryka sprawy nie ma waloru dokumentu urzędowego ani dowodu, a jej brak nie wpływa na wynik sprawy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (30)
Główne
p.p.s.a. art. 64a
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64b § § 1
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64e
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64f
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151a § § 2
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151a § § 4
Ustawa z dnia 2 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 102 § § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
k.p.a. art. 136 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 26 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 22
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 126
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 62
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66a § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 66a § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 101 § § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Konstytucja RP art. 15
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego art. 15
Ustawa z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego art. 31 § ust. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego art. 39
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności, a jego zaniechanie w tym zakresie uzasadniało wydanie postanowienia kasacyjnego, aby nie naruszyć zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 140, 26 § 1, 110, 6 k.p.a., art. 102 u.p.e.a., art. 66a k.p.a., art. 2 i 22 Konstytucji RP, art. 138 § 2 k.p.a. zostały uznane za chybione lub niezasadne w kontekście ograniczonego zakresu kontroli sądu w postępowaniu ze sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego. • Zarzut dotyczący połączenia spraw różnych pojazdów do jednego postępowania został uznany za nieuprawniony. • Zarzut dotyczący braku metryki sprawy został uznany za nieistotny dla wyniku sprawy. • Zarzut dotyczący braku wskazania podstaw normatywnych dla dalszego dozorowania pojazdów został uznany za niezrozumiały. • Zarzut dotyczący akceptowania przez SKO sytuacji, w której Starosta pozorował działania, został uznany za chybiony, gdyż SKO zobowiązało Starostę do wydania postanowienia merytorycznego i oceniło status skarżącego jako dozorcy.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi prostej kontynuacji postępowania administracyjnego • nie można uznać, że przepis ten dotyczy postępowania administracyjnego wszczętego przed dniem 13 lipca 2025 r. • istotną cechą odróżniającą sprzeciw od skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony zakres kontroli sądu • organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie • nie można zastąpić organu I instancji w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego • naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego • brak wyczerpania środków zaskarżenia • uchybienie terminowi
Skład orzekający
Iwona Tchórzewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w sytuacji nieprzeprowadzenia przez organ pierwszej instancji wystarczającego postępowania dowodowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kwestie materialnoprawne dotyczące należności za dozór nad pojazdem nie zostały rozstrzygnięte merytorycznie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i sądowej, a nie meritum sprawy, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesualistów. Pokazuje złożoność postępowań administracyjnych i rolę sądu w kontroli ich prawidłowości.
“Kiedy sąd administracyjny oddala sprzeciw od postanowienia kasacyjnego? Kluczowa rola postępowania dowodowego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.