III SA/Lu 479/26Oddalenie sprzeciwu nadzor nad pojazdem 29
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku W. R. o przyznanie należności za dozór nad pojazdem marki [...] o nr rej. [...] przechowywanym na parkingu strzeżonym w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Starosta Zamojski wielokrotnie odmawiał wszczęcia postępowania lub przyznania należności, powołując się na brak orzeczenia przepadku pojazdu przez sąd cywilny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu konsekwentnie uchylało postanowienia Starosty, wskazując na art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako podstawę prawną do rozpoznania wniosku i zobowiązując Starostę do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w tym powołania biegłego w celu ustalenia wysokości należności. Ostatecznie SKO wydało postanowienie kasacyjne na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uznając, że organ I instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności. W. R. wniósł sprzeciw do WSA w Lublinie, zarzucając naruszenie szeregu przepisów k.p.a. i u.p.e.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił sprzeciw. Sąd uznał, że SKO prawidłowo zastosowało art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Sąd podkreślił ograniczony zakres kontroli w postępowaniu ze sprzeciwu, który sprowadza się do oceny przesłanek zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a nie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w przypadku niewystarczającego postępowania dowodowego organu I instancji oraz interpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego.
Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy zasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. (postanowienie kasacyjne) w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia wysokości należności za dozór nad pojazdem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy zasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ I instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ I instancji miał obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia wysokości należności za dozór nad pojazdem, w tym powołać biegłego. Brak takiego postępowania uzasadniał wydanie postanowienia kasacyjnego przez organ odwoławczy, aby zapewnić stronie możliwość oceny sprawy przez dwie instancje.
Czy sprzeciw od postanowienia kasacyjnego organu odwoławczego powinien być traktowany jako skarga, jeśli dotyczy postępowania administracyjnego wszczętego przed wejściem w życie nowelizacji PPSA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sprzeciw wniesiony po wejściu w życie nowelizacji PPSA powinien być traktowany jako sprzeciw, nawet jeśli dotyczy postępowania administracyjnego wszczętego wcześniej.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że postępowanie sądowoadministracyjne jest odrębnym rodzajem postępowania i jest wszczynane z chwilą złożenia pisma inicjującego. Ponieważ sprzeciw został wniesiony po wejściu w życie nowelizacji PPSA, zastosowanie miały nowe przepisy, a nie przepisy przejściowe.
Czy sprawy dotyczące różnych pojazdów mogą być łączone w jednym postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości połączenia dwóch lub więcej spraw dotyczących tej samej strony, jeśli dotyczą różnych pojazdów.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 62 k.p.a. pozwala na połączenie spraw tylko w przypadku różnych stron, a nie tej samej strony w odniesieniu do różnych przedmiotów.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (21)
Główne
p.p.s.a. art. 64b § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
p.p.s.a. art. 64e
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznając sprzeciw od postanowienia sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a.
p.p.s.a. art. 64f
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw.
p.p.s.a. art. 151a § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu, sąd oddala sprzeciw.
p.p.s.a. art. 151a § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku wniesienia sprzeciwu od postanowienia.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
u.p.e.a. art. 102 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Organ egzekucyjny przyznaje, na wniosek dozorcy złożony w terminie miesiąca od dnia ustania dozoru, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, chyba że dozorcą jest jedna z osób wymienionych w art. 101 § 1.
Pomocnicze
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące decyzji stosuje się odpowiednio do postanowień.
u.p.e.a. art. 101 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Określa osoby, którym nie przysługuje wynagrodzenie za dozór.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany jest do działania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy zostały udowodnione twierdzenia o faktach.
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące decyzji stosuje się odpowiednio do postanowień.
k.p.a. art. 26 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
k.p.a. art. 66a
Kodeks postępowania administracyjnego
Metryka sprawy.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada państwa prawnego.
Konstytucja RP art. 22
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ochrona własności i prawa do swobodnego jej wykonywania.
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji.
k.p.a. art. 136 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy zasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ I instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wysokości należności, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 26 § 1, 110, 6 k.p.a., art. 66a k.p.a., art. 102 u.p.e.a., art. 2 i 22 Konstytucji RP, art. 138 § 2 k.p.a. zostały uznane za chybione lub niezasadne. • Argument o konieczności połączenia spraw dotyczących różnych pojazdów. • Argument o braku obligatoryjnej metryki sprawy. • Argument o braku podstawy prawnej dla dalszego stosowania przepisów egzekucyjnych. • Argument o akceptacji stawki żądanej przez wnioskodawcę.
Godne uwagi sformułowania
Organ odwoławczy zasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. • Organ I instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego. • Naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. • Ograniczony zakres kontroli sądowej w sprawach ze sprzeciwu. • Postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi prostej kontynuacji postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Iwona Tchórzewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w przypadku niewystarczającego postępowania dowodowego organu I instancji oraz interpretacja przepisów dotyczących sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury sprzeciwu od postanowienia kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i sądowoadministracyjnej, a konkretnie stosowania postanowienia kasacyjnego. Jest interesująca dla prawników procesowych, ale mniej dla szerszej publiczności.
“Kiedy sąd administracyjny może uchylić decyzję organu i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.