Orzeczenie · 2026-03-10

III OSK 956/23Oddalenie skargi kasacyjnej prawo wodne

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-03-10

NSAAdministracyjneŚredniansa

prawo wodnezmiana stanu wody na gruncieszkodaprzywrócenie stanu poprzedniegourządzenia zapobiegające szkodomskarga kasacyjnaNSApostępowanie administracyjneustalenie stanu faktycznegodowody

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez B.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie. Decyzja ta utrzymywała w mocy postanowienie Burmistrza o odmowie nakazania A. i J.P. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom wodnym. Skarżący kasacyjnie podnosił szereg zarzutów procesowych, w tym naruszenie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. przez rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, mimo wniosku o rozprawę, a także zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania, wadliwości uzasadnienia decyzji organów oraz braku zasięgnięcia opinii biegłego. Zarzucono również naruszenie prawa materialnego, w szczególności błędną wykładnię art. 234 ust. 3 Prawa wodnego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał wszystkie zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym i wymaga precyzyjnego wskazania naruszeń oraz wykazania ich istotnego wpływu na wynik sprawy. W odniesieniu do zarzutów procesowych, NSA stwierdził, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym było uzasadnione przepisami epidemicznymi, a zarzuty dotyczące przewlekłości i wadliwości uzasadnienia nie znalazły potwierdzenia. Sąd uznał, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy i Sąd I instancji były prawidłowe i oparte na wystarczającym materiale dowodowym, a oględziny terenu były wystarczające do oceny stanu faktycznego, bez konieczności powoływania biegłego. W kwestii prawa materialnego, NSA potwierdził stanowisko Sądu I instancji, że nie stwierdzono szkody w rozumieniu art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, co wykluczało możliwość nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Prawa wodnego dotyczących zmiany stanu wody na gruncie i obowiązku zapobiegania szkodom, a także wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów Prawa wodnego w kontekście konkretnych działań na gruncie.

Zagadnienia prawne (7)

Czy naruszenie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. przez rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, pomimo wniosku strony o przeprowadzenie rozprawy, może mieć istotny wpływ na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie to nie miało miejsca, a sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne z uwagi na przepisy epidemiczne oraz brak możliwości technicznych uczestniczenia wszystkich stron w rozprawie zdalnej.

Uzasadnienie

Sąd I instancji zastosował przepisy epidemiczne, a nie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Strony zostały poinformowane o możliwości rozprawy zdalnej i konieczności zgłoszenia braku możliwości technicznych, co skutkowało skierowaniem sprawy na posiedzenie niejawne.

Czy naruszenie przepisów dotyczących terminów załatwiania spraw administracyjnych (art. 35 § 3 k.p.a., art. 36 § 1 k.p.a.) przez organ, które nie zostało poprzedzone ponagleniem, może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej?

Odpowiedź sądu

Nie, kwestie bezczynności lub przewlekłości postępowania administracyjnego nie służą weryfikacji merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie spowodowaniu ustania stanu bezczynności lub przewlekłości. Wymagane jest złożenie ponaglenia.

Uzasadnienie

Sąd I instancji nie rozpoznawał skargi na bezczynność lub przewlekłość, lecz skargę na decyzję merytoryczną. Kwestie te nie mogą być rozstrzygane w ramach kontroli decyzji merytorycznej.

Czy wadliwe uzasadnienie decyzji organu administracji (naruszenie art. 8, art. 7, art. 107 § 3 k.p.a., art. 80 k.p.a.) może stanowić podstawę do uchylenia decyzji, jeśli nie wykazano istotnego wpływu na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty dotyczące wadliwości uzasadnienia nie zasługują na uwzględnienie, gdyż organy przedstawiły ustalenia faktyczne i prawne, a uzasadnienia spełniają wymogi art. 107 § 3 k.p.a.

Uzasadnienie

Organy obu instancji przedstawiły ustalenia faktyczne i prawne, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi formalne. Nie wykazano, aby ewentualne uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Czy w sprawie dotyczącej zmiany stanu wody na gruncie, brak powołania biegłego z zakresu hydrologii (naruszenie art. 84 § 1 k.p.a.) stanowi naruszenie przepisów postępowania, jeśli organ dysponuje wystarczającym materiałem dowodowym?

Odpowiedź sądu

Nie, powołanie biegłego jest fakultatywne, a organ administracji ma swobodę w ocenie potrzeby zasięgnięcia opinii specjalistycznej. W tej sprawie oględziny terenu i zebrany materiał dowodowy były wystarczające.

Uzasadnienie

Organ ocenił, że powołanie biegłego nie było niezbędne, a ustalenia dokonane na podstawie oględzin terenu i zebranego materiału dowodowego były wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.

Czy podniesienie terenu działki stanowi naruszenie przepisów Prawa ochrony środowiska (art. 4 p.o.ś.) i czy może być podstawą do nakazania przywrócenia stanu poprzedniego?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 4 p.o.ś. nie został należycie uzasadniony w skardze kasacyjnej, a kontrola przestrzegania wymagań ochrony środowiska należy do Inspekcji Ochrony Środowiska.

Uzasadnienie

Skarżący kasacyjnie nie wyjaśnił, na czym polegało naruszenie art. 4 p.o.ś. przez organy, a podniesione argumenty dotyczące zagrożenia dla środowiska nie były wystarczające do uwzględnienia zarzutu.

Czy Sąd I instancji dokonał błędnej oceny postępowania organu (naruszenie art. 7, art. 7a § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) przez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału sprawy i dowolne ustalenia faktyczne?

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że organ zebrał wystarczający materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne były rzetelne. Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (art. 7a § 1 k.p.a.) ma zastosowanie tylko w przypadku nieusuwalnych wątpliwości interpretacyjnych.

Uzasadnienie

Organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na korzyść strony, a strony mają obowiązek współudziału w postępowaniu. Zasada z art. 7a § 1 k.p.a. jest dyrektywą interpretacyjną stosowaną w ostateczności.

Czy Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, wskazując, że nie doszło do powstania szkody?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że nie stwierdzono szkody w rozumieniu art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, co wykluczało możliwość nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Uzasadnienie

Zastosowanie art. 234 ust. 3 Prawa wodnego wymaga ustalenia zmiany stanu wody na gruncie i szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. W tej sprawie takiej zmiany i szkody nie stwierdzono.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję SKO w Tarnowie w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Przepisy (16)

Główne

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.w. art. 234 § ust. 3

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 35 § § 3