III KK 697/25Oddalenie kasacji w sprawie karnej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego P. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Limanowej skazujący oskarżonego. Obrońca zarzucił sądom niższych instancji rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 410 k.p.k., twierdząc, że kontrola odwoławcza była pobieżna i selektywna, a zeznania pokrzywdzonej A. K. oraz świadka J. K. zostały uznane za wiarygodne mimo wątpliwości co do ich treści (zaburzenia mowy pokrzywdzonej, pośredni charakter zeznań świadka). Ponadto zarzucono naruszenie art. 201 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych o dopuszczenie nowych opinii biegłych psychiatrów co do skazanego oraz opinii psychiatryczno-psychologicznej co do pokrzywdzonej, argumentując, że dotychczasowe opinie były sprzeczne, lakoniczne lub niejasne. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że sądy obu instancji miały na uwadze omawiane okoliczności, a uznanie za wiarygodne zeznań świadka z zaburzeniami mowy czy świadka „ze słyszenia” nie świadczy o naruszeniu prawa. Podkreślono, że zeznania pokrzywdzonej i jej matki korespondowały ze sobą i z pozostałym materiałem dowodowym. Odnosząc się do wniosków dowodowych, Sąd Najwyższy stwierdził, że opinie biegłych psychiatrów dotyczące skazanego były jasne, logiczne i przekonywujące, a niekorzystna dla strony opinia nie stanowi podstawy do powołania kolejnych biegłych. Podobnie opinie dotyczące pokrzywdzonej zostały uznane za jasne i klarowne, wykluczające zdolność do konfabulacji i uwzględniające jej zaburzenia mowy. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie służy podważaniu ustaleń faktycznych, a obrona nie wykazała rażącego naruszenia prawa, które mogłoby mieć istotny wpływ na treść wyroku. W konsekwencji kasację oddalono, a skazanego obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej procedury oceny dowodów i wniosków dowodowych w postępowaniu karnym przez Sąd Najwyższy.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony; nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 i art. 410 k.p.k., polegające na wadliwej kontroli odwoławczej i pobieżnym rozpoznaniu zarzutów apelacyjnych, może stanowić podstawę do uchylenia wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sądy niższych instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, uwzględniając wszystkie okoliczności, a zarzuty obrony mają charakter polemiczny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sądy niższych instancji prawidłowo oceniły zeznania świadków, nawet jeśli posiadali oni zaburzenia mowy lub byli świadkami 'ze słyszenia', a ich zeznania korespondowały z innymi dowodami. Kontrola odwoławcza była prawidłowa, a zarzuty obrony nie wykazały rażącego naruszenia prawa.
Czy nieuwzględnienie wniosków dowodowych o dopuszczenie nowych opinii biegłych (psychiatrów co do skazanego, psychiatryczno-psychologicznej co do pokrzywdzonej) stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 201 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dotychczasowe opinie biegłych były jasne, logiczne, przekonywujące i wyczerpujące, a sąd odwoławczy prawidłowo ocenił ich przydatność.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że opinie biegłych były jasne i logiczne, a sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, że nie ma podstaw do dopuszczenia nowych opinii, gdy dotychczasowe nie zawierają wad wskazanych w art. 201 k.p.k. Sama nieprzekonująca dla strony opinia nie obliguje sądu do zlecenia kolejnej.
Czy naruszenie zasady in dubio pro reo i domniemania niewinności może nastąpić w sytuacji, gdy wątpliwości co do stanu faktycznego dostrzega wyłącznie strona procesu, a nie sąd?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy w ocenie sądu ujawniły się wątpliwości, a nie gdy dostrzega je strona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że obraza art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy sytuacji, gdy sąd sam powziął wątpliwości, a nie gdy wątpliwości zgłasza strona postępowania.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| r.pr. D. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| A. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| J. K. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (11)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 13 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 oraz art. 410 k.p.k., co spowodowało wadliwą kontrolę odwoławczą wyroku przez Sąd Okręgowy polegającą na tym, że Sąd ten ograniczył się do pobieżnego, selektywnego rozpoznania zarzutów apelacyjnych i podtrzymał wyrok skazujący, uznając, iż zeznania pokrzywdzonej A. K. oraz świadek J. K. w zakresie obciążającym skazanego uznane zostały za w pełni wiarygodne, pomimo iż treść tych zeznań nasuwała wątpliwości z uwagi na fakt występujących u pokrzywdzonej zaburzeń mowy (afazja) bądź też pośredniego ich charakteru. • Rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 201 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. oraz art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych obrońcy skazanego o dopuszczenie dowodu z nowej opinii biegłych psychiatrów oraz wniosków dowodowych skazanego o dopuszczenie dowodu z nowej opinii psychiatryczno-psychologicznej odnoszącej się do pokrzywdzonej A. K.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • takie stwierdzenia w żadnym razie nie podważają prawidłowo przeprowadzonej przez Sąd odwoławczy kontroli instancyjnej • Sama okoliczność, że dotychczas uzyskane w sprawie opinie biegłych nie są przekonujące dla strony procesowej nie może stworzyć podstawy do powołania w tej sprawie kolejnych biegłych celem wydania nowej opinii • Opinię biegłego ocenia sąd i to ten organ procesowy decyduje, czy jest ona dla niego zrozumiała i przekonująca w treści • Do obrazy art. 5 § 2 k.p.k. może dojść wyłącznie wtedy, gdy to w ocenie sądu ujawniły się wątpliwości • Nie temu celowi służy jednak nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest kasacja
Skład orzekający
Dariusz Świecki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury oceny dowodów i wniosków dowodowych w postępowaniu karnym przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony; nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego postępowania kasacyjnego w przedmiocie oceny dowodów i wniosków dowodowych. Argumentacja obrony nie wykazała rażących naruszeń prawa, a Sąd Najwyższy potwierdził prawidłowość działań sądów niższych instancji.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.