III KK 404/25

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego J.P. od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Przemyślu. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 170 § 1 pkt 5 i § 2 k.p.k., art. 201 k.p.k., art. 427 § 3 k.p.k. i art. 452 § 2 pkt 2 i § 3 k.p.k. Głównym zarzutem było oddalenie wniosków dowodowych obrony o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych oraz dowodu z dokumentu prywatnego – opinii technicznej. Skarżący argumentował, że dowody te zmierzały do ustalenia bezpośredniej przyczyny wypadku i przebiegu zdarzenia, a ich oddalenie doprowadziło do dowolnej oceny materiału dowodowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego jest możliwe tylko wtedy, gdy dotychczasowa opinia jest niepełna lub niejasna, co nie miało miejsca w tej sprawie. Opinie biegłego sądowego zostały uznane za miarodajne. Odnosząc się do opinii prywatnej, Sąd Najwyższy podkreślił, że jedyną procesowo skuteczną formą wprowadzenia wiadomości specjalnych jest opinia biegłego sądowego, a opinia prywatna może jedynie sugerować potrzebę dopuszczenia dowodu z opinii biegłego, jeśli wskazuje na wady opinii sądowej. Sąd Najwyższy stwierdził, że opinia prywatna nie uprawdopodobniła wadliwości opinii biegłego sądowego, a zarzuty dotyczące długości odcinka drogi analizowanego przez biegłego zostały uznane za nieprzekonujące. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko prokuratora i uznał, że biegły prawidłowo określił obszar wypadku. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający