III KK 345/16Oddalenie kasacji katastrofa drogowa nieumyślność
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego, którym skazano go za spowodowanie katastrofy w ruchu lądowym (art. 173 § 4 k.k.). Skazany prowadził pojazd z niesprawnym układem hamulcowym, co doprowadziło do zderzenia z innymi pojazdami, w wyniku którego zginęły dwie osoby, a dziesięć doznało obrażeń. Obrońca w kasacji zarzucił naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. przez błędne rozpoznanie zarzutów apelacyjnych, w tym dotyczących naruszenia art. 193 k.p.k. (oparcia ustaleń na zeznaniach świadka zamiast biegłego) oraz art. 173 § 4 k.k. (przypisanie winy za nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa). Sąd Najwyższy uznał oba segmenty zarzutu kasacji za niezasadne. W odniesieniu do art. 193 k.p.k., sąd stwierdził, że opinie biegłych były prawidłowo wykorzystane, a zeznania świadka nie stanowiły podstawy ustaleń. Odnosząc się do art. 173 § 4 k.k., Sąd Najwyższy wyjaśnił, że czyn ten może być popełniony nieumyślnie, a niezachowanie ostrożności wymaganej od kierowcy, w tym utrzymanie pojazdu w stanie technicznym zagrażającym bezpieczeństwu, stanowi podstawę do przypisania winy. Sąd podkreślił, że sprawca mógł przewidzieć lub mógł przewidzieć następstwa swojego czynu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia nieumyślności w kontekście przestępstw komunikacyjnych, zwłaszcza art. 173 k.k., oraz zasady dopuszczalności dowodów w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznego przestępstwa katastrofy w ruchu drogowym, ale zasady dotyczące nieumyślności i oceny dowodów mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, skutkujące katastrofą, może być przypisane sprawcy w formie nieumyślności, jeśli ustawa nie zawiera wyraźnej klauzuli nieumyślności w tym przepisie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, czyn z art. 173 § 4 k.k. może być popełniony nieumyślnie, co polega na niezachowaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, w tym na naruszeniu przepisów Prawa o ruchu drogowym dotyczących stanu technicznego pojazdu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 173 § 2 k.k. typizuje występek sprowadzenia katastrofy, jeżeli sprawca działa nieumyślnie. Niezachowanie ostrożności, w tym zaniedbanie stanu technicznego pojazdu, stanowi podstawę do przypisania nieumyślności. Jeśli sprawca mógł przewidzieć lub mógł przewidzieć następstwa (śmierć, ciężkie obrażenia), czyn kwalifikowany jest z art. 173 § 4 k.k.
Czy ustalenia faktyczne dotyczące stanu technicznego pojazdu mogą być oparte na zeznaniach świadka, jeśli wymagają wiedzy specjalnej, a nie tylko na opiniach biegłych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenia wymagające wiedzy specjalnej powinny opierać się na opiniach biegłych. Jednakże, jeśli zeznania świadka nie stanowiły podstawy ustaleń decydujących o winie, a jedynie uzupełniały lub potwierdzały wnioski biegłych, nie dochodzi do naruszenia art. 193 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że opinie biegłych były prawidłowo wykorzystane do oceny stanu technicznego pojazdu. Zeznania świadka, pracownika serwisu, nie stanowiły podstawy ustaleń decydujących o winie oskarżonego, a jedynie potwierdzały wnioski biegłych. Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, że nie doszło do naruszenia art. 193 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.W. | osoba_fizyczna | skazany |
| P. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| H. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 173 § 4
Kodeks karny
Przestępstwo sprowadzenia katastrofy w ruchu lądowym, jeżeli sprawca działa nieumyślnie, a następstwem jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, przy czym sprawca następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć.
Pomocnicze
k.k. art. 173 § 2
Kodeks karny
Podstawowa forma przestępstwa sprowadzenia katastrofy w komunikacji, gdy sprawca działa nieumyślnie.
k.k. art. 42 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
Określenie rodzaju zakazu prowadzenia pojazdów.
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek zasięgnięcia opinii biegłego, gdy stwierdzenie okoliczności wymaga wiadomości specjalnych.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego rozpoznania zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Warunki dopuszczalności kasacji (rażące naruszenie prawa, istotny wpływ na treść orzeczenia).
k.k. art. 8
Kodeks karny
Możliwość popełnienia występku nieumyślnie.
k.k. art. 9 § 2
Kodeks karny
Definicja nieumyślności.
k.k. art. 9 § 3
Kodeks karny
Przewidywalność następstw jako element nieumyślności.
Prd art. 66 § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Obowiązek utrzymania pojazdu w stanie technicznym zapewniającym bezpieczeństwo.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Orzekanie o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie kosztami postępowania.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 193 k.p.k. przez oparcie ustaleń na zeznaniach świadka. • Zarzut naruszenia art. 173 § 4 k.k. przez przypisanie winy za nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jako oczywiście bezzasadna • nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym • nieumyślność, jako znamienia strony podmiotowej przestępstwa jest niezachowanie przez sprawcę ostrożności wymaganej w danych okolicznościach • nieodzowne jest podkreślenie, że istotą nieumyślności, jako znamienia strony podmiotowej przestępstwa jest niezachowanie przez sprawcę ostrożności wymaganej w danych okolicznościach
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Henryk Gradzik
sprawozdawca
Andrzej Tomczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia nieumyślności w kontekście przestępstw komunikacyjnych, zwłaszcza art. 173 k.k., oraz zasady dopuszczalności dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przestępstwa katastrofy w ruchu drogowym, ale zasady dotyczące nieumyślności i oceny dowodów mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy tragicznego wypadku drogowego z ofiarami śmiertelnymi i obrażeniami, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego wyjaśnia kluczowe kwestie odpowiedzialności karnej za nieumyślne spowodowanie katastrofy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy nieumyślne naruszenie hamulców może prowadzić do skazania za katastrofę drogową? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.