III KK 166/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju skazujący skazanego za czyn z art. 160 § 3 k.k. (nieumyślne spowodowanie zagrożenia życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu). Kasacja zarzucała rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, w tym art. 41 k.p.k. w zw. z art. 40 k.p.k. i art. 45 Konstytucji oraz art. 6 EKPC, wskazując na orzekanie przez asesora sądowego, który następnie uzyskał status sędziego, co miało naruszać standardy niezawisłości i bezstronności sądu. Obrońca podnosił również zarzuty dotyczące nienależytego rozważenia zarzutów apelacji przez Sąd Okręgowy oraz wadliwej oceny dowodów przez Sąd I instancji. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w trybie art. 535 § 3 k.p.k., uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że w przypadku kary grzywny, podstawy kasacyjne są ograniczone do bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k., a część zarzutów obrońcy wykraczała poza te ramy. Sąd Najwyższy nie stwierdził zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (nienależyta obsada sądu), wskazując, że sędzia X.Y. uzyskała status sędziego w toku postępowania, a jej powołanie, mimo wadliwej procedury nominacyjnej, nie naruszało minimalnego standardu niezależności i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji. Sąd Najwyższy odwołał się do swojej wcześniejszej uchwały połączonych Izb z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA-I-4110-1/20) oraz uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22), zgodnie z którymi nie każdy sędzia powołany po 17 stycznia 2018 r. jest automatycznie uznawany za nienależycie obsadzony. Sąd Najwyższy nie znalazł również podstaw do stwierdzenia, że sąd z udziałem sędzi X.Y. nie spełniał minimalnych standardów niezależności i bezstronności, a także odnotował, że w podobnych sprawach z jej udziałem nie stwierdzono nienależytej obsady. Kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących nienależytej obsady sądu w kontekście wadliwych procedur nominacyjnych oraz ograniczeń podstaw kasacyjnych w sprawach o karę grzywny.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą wymiaru sprawiedliwości i powoływaniem sędziów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd orzekający z udziałem asesora sądowego, który następnie uzyskał status sędziego, może być uznany za nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sędzia uzyskał nominację zgodnie z obowiązującymi przepisami, a jego niezawisłość i bezstronność nie zostały naruszone w konkretnych okolicznościach sprawy, nawet jeśli procedura nominacyjna budziła wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do swojej uchwały połączonych Izb (BSA-I-4110-1/20) i uchwały składu siedmiu sędziów (I KZP 2/22), zgodnie z którymi wadliwość procedury nominacyjnej nie powoduje automatycznie nienależytej obsady sądu. Kluczowe jest badanie, czy w konkretnych okolicznościach naruszono standardy niezawisłości i bezstronności. W przypadku sędzi X.Y., mimo wątpliwości co do procedury, nie stwierdzono naruszenia tych standardów, a jej powołanie na stanowisko sędziego nastąpiło po spełnieniu wymogów formalnych i pozytywnych ocenach.
Czy zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa procesowego, inne niż bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 k.p.k., mogą być rozpoznane w kasacji od wyroku skazującego na karę grzywny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w przypadku skazania na karę grzywny, podstawy kasacyjne są ograniczone do bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., wskazując, że podniesienie zarzutu wystąpienia uchybienia z art. 439 k.p.k. nie przełamuje ograniczenia przewidzianego w art. 523 § 2 k.p.k. Oznacza to, że wymierzenie oskarżonemu kary typu wolnościowego (w tym grzywny) nie uprawnia obrońcy do podnoszenia w kasacji innych zarzutów, niemających charakteru bezwzględnych podstaw odwoławczych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 160 § § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 41
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 40
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 169
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.SN art. 87 § § 1
Ustawa o Sądzie Najwyższym
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Kara grzywny ogranicza podstawy kasacyjne do bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k. • Nie stwierdzono nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. • Sędzia X.Y. spełniała minimalne standardy niezależności i bezstronności. • Zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, inne niż bezwzględne przyczyny odwoławcze, są niedopuszczalne w kasacji od wyroku skazującego na grzywnę.
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada sądu z powodu orzekania przez asesora sądowego. • Rażąca obraza przepisów prawa procesowego, w tym art. 41 k.p.k. w zw. z art. 40 k.p.k., art. 45 Konstytucji i art. 6 EKPC. • Nienależyte rozważenie zarzutów apelacji przez Sąd Okręgowy. • Wadliwa ocena dowodów przez Sąd I instancji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście bezzasadna • podstawy kasacyjne były zawężone do bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k. • nie przełamuje ograniczenia przewidzianego w art. 523 § 2 k.p.k. • nie stwierdził, aby w sprawie zaistniała sygnalizowana w pierwszej części zarzutu kasacji bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. • nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. • nie można stwierdzić, że sąd z udziałem SSR X.Y. nie spełniał minimalnego standardu niezależności i bezstronności.
Skład orzekający
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nienależytej obsady sądu w kontekście wadliwych procedur nominacyjnych oraz ograniczeń podstaw kasacyjnych w sprawach o karę grzywny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą wymiaru sprawiedliwości i powoływaniem sędziów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii nienależytej obsady sądu i wadliwych procedur nominacyjnych, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i społecznym.
“Czy sędzia powołany w wadliwej procedurze może orzekać? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.