III FSK 2088/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który uchylił postanowienia organów obu instancji w sprawie wyłączenia spod egzekucji wierzytelności pieniężnej. Organ zarzucił sądowi niższej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 61 § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a., poprzez uchylenie postanowień i błędne uznanie, że sprawa objęta wnioskiem z 13 sierpnia 2019 r. nie jest tożsama z wnioskiem z 31 lipca 2019 r. Organ podniósł również zarzuty naruszenia art. 133 § 1 i 134 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwą kontrolę sprawy i rozpatrzenie kwestii niebędących przedmiotem skargi, a także naruszenie art. 38 § 1 i 2 u.p.e.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów postępowania. Sąd podkreślił, że granice sprawy wyznacza materiał sprawy, a nie tylko zarzuty skargi, i że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił tożsamość przedmiotową spraw, wskazując na istotną różnicę w przedmiocie wniosków, zwłaszcza w zakresie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. NSA wyjaśnił również, że art. 133 § 1 p.p.s.a. nie służy kwestionowaniu ustaleń faktycznych ani oceny prawnej, a jedynie określa czas i podstawy wyrokowania. Sąd uznał również, że przepisy art. 61a § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. nie miały zastosowania w sprawie, a zarzut naruszenia art. 38 u.p.e.a. był przedwczesny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'granice sprawy' w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz kryteria ustalania tożsamości sprawy administracyjnej w kontekście wniosków o wyłączenie spod egzekucji.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z kolejnymi wnioskami o wyłączenie wierzytelności spod egzekucji, ale jego ogólne zasady dotyczące granic sprawy i tożsamości postępowania mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji, uchylając postanowienia organów egzekucyjnych dotyczące wyłączenia wierzytelności spod egzekucji, wyszedł poza granice sprawy, w szczególności poprzez błędne rozstrzygnięcie kwestii tożsamości przedmiotowej wniosków o wyłączenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie wyszedł poza granice sprawy. Prawidłowo ocenił, że sprawa objęta wnioskiem z 13 sierpnia 2019 r. nie była tożsama przedmiotowo ze sprawą objętą wnioskiem z 31 lipca 2019 r., ze względu na istotną różnicę w przedmiocie, w tym kwestię ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że granice sprawy wyznacza materiał sprawy, a nie tylko zarzuty skargi. Podał, że tożsamość sprawy należy badać przez pryzmat elementów podmiotowych i przedmiotowych. W tej sprawie, mimo że wniosek z 31 lipca 2019 r. dotyczył wynagrodzenia za lipiec, wniosek z 13 sierpnia 2019 r. rozszerzył przedmiot o ekwiwalent za niewykorzystany urlop, co czyniło sprawy nie-tożsamymi przedmiotowo.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwą ocenę stanu faktycznego lub oparcie orzeczenia na dowodach nieznajdujących się w aktach sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że art. 133 § 1 p.p.s.a. nie służy kwestionowaniu ustaleń faktycznych ani oceny prawnej, a jedynie nakłada na sąd obowiązek wydania wyroku po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Analiza akt i rozstrzygnięcia wykazała, że sąd nie naruszył tego przepisu.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował lub zinterpretował przepisy art. 61a § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. w kontekście odmowy wszczęcia postępowania lub umorzenia postępowania?
Odpowiedź sądu
Przepisy art. 61a § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. nie powinny mieć zastosowania w sprawie, a sąd pierwszej instancji nie naruszył ich.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że art. 61a § 1 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy postępowanie nie może być wszczęte z przyczyn podmiotowych lub innych uzasadnionych, a art. 105 § 1 k.p.a. dotyczy umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W kontekście uchylenia postanowień organów, te przepisy nie były podstawą do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 61a § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 38 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 61 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił tożsamość przedmiotową spraw, uwzględniając różnicę w przedmiocie wniosków, w tym kwestię ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.
Odrzucone argumenty
Zarzuty organu dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. • Zarzuty organu dotyczące naruszenia art. 133 § 1 i 134 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwą kontrolę sprawy i wyjście poza jej granice. • Zarzut naruszenia art. 38 § 1 i 2 u.p.e.a.
Godne uwagi sformułowania
Sąd pierwszej instancji jest wobec powyższego związany "granicami sprawy", lecz nie jest związany "granicami skargi". • Granice sprawy określone w powyższym przepisie oznaczają, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. • Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. • Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może służyć kwestionowaniu ustaleń i oceny przyjętego w sprawie stanu faktycznego.
Skład orzekający
Anna Juszczyk-Wiśniewska
członek
Bogusław Dauter
sprawozdawca
Jacek Brolik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'granice sprawy' w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz kryteria ustalania tożsamości sprawy administracyjnej w kontekście wniosków o wyłączenie spod egzekucji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z kolejnymi wnioskami o wyłączenie wierzytelności spod egzekucji, ale jego ogólne zasady dotyczące granic sprawy i tożsamości postępowania mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę pojęcia 'granic sprawy' i 'tożsamości sprawy' w kontekście postępowania sądowoadministracyjnego, co ma znaczenie praktyczne w wielu rodzajach spraw.
“Kiedy sąd może wyjść poza zarzuty skargi? Kluczowa interpretacja granic sprawy w NSA.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.