II PSKP 19/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła roszczenia powoda W. F. o wyrównanie wynagrodzenia, opartego na interpretacji regulaminu wynagradzania Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W. Powód, zatrudniony na stanowisku głównego specjalisty (IX kategoria zaszeregowania), domagał się wynagrodzenia opartego na mnożniku kwoty bazowej 3,31, argumentując, że skoro maksymalny mnożnik dla VIII kategorii zaszeregowania wynosił 3,30, to jego wynagrodzenie powinno być wyższe. Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo, uznając, że regulamin nie precyzował minimalnego mnożnika. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok i oddalił powództwo, stwierdzając, że regulamin wynagradzania nie stanowił źródła prawa pracy w tym zakresie, a wysokość wynagrodzenia określały umowy o pracę. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną powoda. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty materialne skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 77^2 i 78 § 1 k.p. nie są zasadne. Podkreślono, że regulamin wynagradzania, mimo pewnych niedoskonałości w określeniu minimalnych mnożników, nadal stanowił źródło prawa pracy. Jednakże, interpretacja powoda, według której wynagrodzenie pracownika z wyższej kategorii zaszeregowania musi być wyższe od maksymalnego wynagrodzenia w niższej kategorii, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa pracy. Indywidualne wynagrodzenie jest ustalane w umowie o pracę, a pracodawca ma prawo zróżnicować wynagrodzenia w ramach tej samej kategorii zaszeregowania, uwzględniając różne kryteria. Sąd Najwyższy odrzucił również zarzuty procesowe, uznając, że Sąd Apelacyjny nie wyszedł poza granice zaskarżenia i prawidłowo zastosował prawo materialne. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących regulaminów wynagradzania, ustalania wynagrodzenia w ramach kategorii zaszeregowania oraz granic rozpoznania skargi kasacyjnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku minimalnych mnożników w regulaminie i interpretacji relacji między kategoriami zaszeregowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy regulamin wynagradzania, który określa jedynie maksymalne mnożniki kwoty bazowej dla poszczególnych kategorii zaszeregowania, ale nie określa minimalnych, może stanowić podstawę do dochodzenia przez pracownika wyższego wynagrodzenia, jeśli jego umowa o pracę przewiduje mnożnik niższy niż maksymalny mnożnik dla niższej kategorii zaszeregowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, regulamin wynagradzania, nawet z niedoskonałościami w określeniu minimalnych mnożników, nadal stanowi źródło prawa pracy. Jednakże, indywidualne wynagrodzenie jest ustalane w umowie o pracę, a pracownik nie ma roszczenia o wynagrodzenie wyższe niż ustalone w umowie, nawet jeśli jego mnożnik jest niższy niż maksymalny mnożnik dla niższej kategorii zaszeregowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że regulamin wynagradzania, mimo braku precyzyjnych minimalnych mnożników, nie jest pozorny. Podkreślono, że prawo pracy nie nakazuje, aby wynagrodzenie pracownika z wyższej kategorii zaszeregowania było zawsze wyższe od maksymalnego wynagrodzenia w niższej kategorii. Indywidualne wynagrodzenie jest kształtowane umową o pracę, a pracodawca ma prawo do zróżnicowania wynagrodzeń w ramach tej samej kategorii.
Czy Sąd Apelacyjny rozpoznający apelację przekroczył jej granice, dokonując oceny prawnej kwestii pozorności regulaminu wynagradzania, która nie była wprost podniesiona w zarzutach apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Apelacyjny nie przekroczył granic apelacji. Sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w całości, a nie tylko zarzuty apelacji, i ma prawo samodzielnie ustalać stan faktyczny oraz stosować prawo materialne.
Uzasadnienie
Granice apelacji wyznacza zakres zaskarżenia, a nie tylko podniesione zarzuty. Sąd drugiej instancji ma prawo stosować prawo właściwe dla przedmiotu sporu (iura novit curia) i może oddalić powództwo, nawet jeśli ocena prawna różni się od tej przyjętej przez sąd pierwszej instancji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. F. | osoba_fizyczna | powód |
| Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p. art. 78 § 1
Kodeks pracy
Określa, że wynagrodzenie powinno odpowiadać rodzajowi pracy, kwalifikacjom, ilości i jakości świadczonej pracy. Nie nakazuje jednak, aby wynagrodzenie pracownika z wyższej kategorii zaszeregowania było zawsze wyższe od maksymalnego wynagrodzenia w niższej kategorii.
Pomocnicze
k.p. art. 77 § 2
Kodeks pracy
Dotyczy regulaminu wynagradzania jako źródła prawa pracy.
k.p. art. 78 § 2
Kodeks pracy
Wymaga ustalenia wysokości oraz zasad przyznawania stawek wynagrodzenia za pracę określonego rodzaju lub na określonym stanowisku.
k.p. art. 9
Kodeks pracy
Regulamin wynagradzania jest źródłem prawa pracy.
k.p.c. art. 378 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę.
k.p.c. art. 386 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji może zmienić lub uchylić wyrok sądu pierwszej instancji.
k.p.c. art. 398 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa podstawy skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Regulamin wynagradzania nie gwarantuje wyższego wynagrodzenia niż ustalone w umowie o pracę, nawet jeśli mnożnik kwoty bazowej jest niższy niż maksymalny dla niższej kategorii zaszeregowania. • Indywidualne wynagrodzenie jest ustalane w umowie o pracę, a pracodawca ma prawo do zróżnicowania wynagrodzeń w ramach tej samej kategorii zaszeregowania. • Sąd Apelacyjny nie przekroczył granic apelacji, rozpoznając sprawę w całości i stosując prawo materialne.
Odrzucone argumenty
Regulamin wynagradzania jest wadliwy, ponieważ nie określa minimalnego mnożnika kwoty bazowej, co powinno skutkować ustaleniem wynagrodzenia na poziomie maksymalnego mnożnika dla niższej kategorii zaszeregowania. • Sąd Apelacyjny wyszedł poza granice zaskarżenia, oceniając kwestię pozorności regulaminu wynagradzania, która nie była podniesiona w apelacji.
Godne uwagi sformułowania
Granice rozpoznania skargi wyznaczają zarzuty podstaw kasacyjnych. • Prawo materialne decyduje o wyniku sprawy i dlatego stanowi punkt odniesienia w ocenie zarzutów procesowych. • Regulamin wynagradzania może być niedoskonały, jednak określony mankament nie wystarcza do tak kategorycznej oceny. • W prawie pozytywnym nie ma normy stanowiącej, że pracownicy z wyższej kategorii zaszeregowania mają zawsze wyższe wynagrodzenie od pracowników z niższej kategorii zaszeregowania. • Sąd apelacyjny rozpoznaje sprawę, a nie tylko zarzuty apelacji.
Skład orzekający
Krzysztof Staryk
przewodniczący
Leszek Bielecki
członek
Zbigniew Korzeniowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących regulaminów wynagradzania, ustalania wynagrodzenia w ramach kategorii zaszeregowania oraz granic rozpoznania skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku minimalnych mnożników w regulaminie i interpretacji relacji między kategoriami zaszeregowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego dla pracowników tematu wynagrodzeń i interpretacji regulaminów, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie przepisów prawa pracy i procedury, co czyni ją bardziej interesującą dla prawników niż dla szerokiej publiczności.
“Czy niższy mnożnik wynagrodzenia to zawsze niższe zarobki? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady ustalania płac.”
Dane finansowe
WPS: 200 000 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.