II OSK 2092/24Uchylenie wyroku plan zagospodarowania przestrzennego kraków 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną spółki z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Krakowie, który oddalił skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) obszaru "Piasek". NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania. NSA uznał za zasadne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa procesowego i materialnego, w szczególności w zakresie ingerencji w prawo własności (art. 140 K.c.) z uwzględnieniem konstytucyjnej zasady proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). Sąd kasacyjny stwierdził, że WSA nie dostatecznie wyjaśnił podstawy ustaleń MPZP dotyczących wysokości zabudowy (18 m), minimalnej powierzchni biologicznie czynnej (30%) oraz zakazu garaży podziemnych. Wskazano, że organ planistyczny powinien wykazać, w jaki sposób te ograniczenia wynikają z przepisów prawa i uzasadnionych interesów, a nie opierać się jedynie na własnej ocenie lub niejasnych uzgodnieniach. Sąd podkreślił, że władztwo planistyczne gminy nie może być realizowane w sposób dowolny, lecz musi uwzględniać zasadę proporcjonalności i wyważenie sprzecznych interesów. NSA zakwestionował również argumentację WSA dotyczącą ograniczenia funkcji na nieruchomości skarżącej do usługowej, wskazując, że hałas nie musi determinować funkcji terenu, a w sąsiednich kwartałach dopuszczalne są funkcje mieszkaniowe. Podobnie, brak jasności co do przyczyn zakazu garaży podziemnych, zwłaszcza w kontekście dopuszczenia kondygnacji usługowych. Jednocześnie NSA uznał za niezasadne zarzuty dotyczące sposobu łącznego rozpatrywania uwag do projektu planu oraz częściowego ponownego wyłożenia projektu planu. Sąd stwierdził, że rozpatrzenie uwag, nawet w jednym głosowaniu, może być indywidualne, jeśli uzasadnienie uchwały jasno odnosi się do każdej z nich. Brak również dowodów na to, że częściowe wyłożenie projektu naruszyło prawo skarżącej spółki. Z uwagi na powyższe, sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania WSA, który będzie musiał szczegółowo zbadać kwestie związane z proporcjonalnością ograniczeń nałożonych na nieruchomość skarżącej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady proporcjonalności i władztwa planistycznego w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w obszarach o szczególnym znaczeniu (zabytkowych, ścisłe centrum miasta).
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej w Krakowie, ale jego zasady dotyczące proporcjonalności i uzasadnienia ingerencji w prawo własności mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące wysokości zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej oraz zakazu garaży podziemnych naruszają zasadę proporcjonalności i prawo własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
NSA uznał, że WSA nie dostatecznie zbadał tę kwestię i wymaga ona ponownego wyjaśnienia, wskazując na potencjalne naruszenie zasady proporcjonalności i władztwa planistycznego.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA nie wykazał, w jaki sposób konkretne ograniczenia w MPZP (wysokość zabudowy, powierzchnia biologicznie czynna, zakaz garaży podziemnych) są uzasadnione i proporcjonalne, zwłaszcza w kontekście prawa własności i ochrony zabytków.
Czy ograniczenie funkcji nieruchomości do usługowej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest uzasadnione i proporcjonalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
NSA uznał argumentację WSA za nieprzekonującą, wskazując, że hałas nie musi determinować funkcji terenu, a w sąsiednich kwartałach dopuszczalne są funkcje mieszkaniowe.
Uzasadnienie
NSA zakwestionował powiązanie ograniczenia funkcji usługowej z hałasem i położeniem przy ruchliwej ulicy, wskazując na możliwość zastosowania rozwiązań technicznych oraz istnienie funkcji mieszkaniowych w sąsiedztwie.
Czy sposób rozpatrywania uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (łączne głosowanie, częściowe wyłożenie) narusza procedurę planistyczną?
Odpowiedź sądu
NSA uznał, że sposób rozpatrywania uwag (łączne głosowanie) nie stanowi istotnego naruszenia prawa, jeśli uzasadnienie uchwały jest indywidualne dla każdej uwagi. Częściowe wyłożenie planu również nie narusza prawa, jeśli skarżący nie wykazał, że został pozbawiony możliwości kwestionowania rozwiązań.
Uzasadnienie
NSA powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym łączne głosowanie nad uwagami nie jest wadą, jeśli uchwała indywidualizuje sposób ich rozstrzygnięcia. Brak również dowodów na naruszenie prawa przez częściowe wyłożenie planu.
Czy postanowienie uzgodnieniowe Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ma charakter bezwzględnie wiążący dla organu planistycznego?
Odpowiedź sądu
NSA wskazał, że postanowienie uzgodnieniowe, choć wiążące dla organu planistycznego, może być kwestionowane przez inne podmioty, co oznacza, że nie ma charakteru bezwzględnie wiążącego w każdym aspekcie.
Uzasadnienie
NSA zauważył, że skoro postanowienie uzgodnieniowe może być kwestionowane, to nie ma ono bezwzględnie wiążącego charakteru, co potwierdza stanowisko skarżącej spółki.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (31)
Główne
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw (w tym prawa własności) mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 21 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 18 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 9-14
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 19 § 1-2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Strefy uzupełnienia zabudowy są narzędziem planistycznym pomocnym przy regulowaniu zasad zagospodarowania terenu.
u.p.z.p. art. 65 § 1-2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Nie ma podstaw do przenoszenia ustalonych decyzją warunków zabudowy parametrów zabudowy do planu miejscowego.
u.p.z.p. art. 1 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Wymaga uwzględniania potrzeb ochrony środowiska, dziedzictwa kulturowego, zabytków, prawa własności i interesu publicznego.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 5 - kontrola legalności aktów administracyjnych
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 20 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 12
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 14
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 16
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 18 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 6
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
lit. b - uzgodnienie projektu planu z konserwatorem zabytków
u.p.z.p. art. 21 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 31 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 4 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające uzasadnienie przez WSA kwestii naruszenia zasady proporcjonalności i prawa własności w zakresie ustaleń MPZP. • Potencjalne naruszenie zasady proporcjonalności i władztwa planistycznego przy ustalaniu parametrów zabudowy (wysokość, powierzchnia biologicznie czynna, garaże podziemne). • Nieprzekonująca argumentacja WSA dotycząca ograniczenia funkcji nieruchomości do usługowej.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące sposobu łącznego rozpatrywania uwag do projektu planu. • Zarzuty dotyczące częściowego ponownego wyłożenia projektu planu. • Zarzuty dotyczące naruszenia art. 17 pkt 16 u.p.z.p. (nieobowiązująca jednostka redakcyjna).
Godne uwagi sformułowania
władztwo planistyczne gminy • zasada proporcjonalności • wyważenie różnych, sprzecznych grup interesów • nie w sposób dowolny • nie ma przesądzającego znaczenia uzyskana dla przedmiotowej nieruchomości decyzja o warunkach zabudowy • pewien "luz decyzyjny" • nie można mówić o nieproporcjonalnym ograniczeniu praw strony skarżącej
Skład orzekający
Paweł Miładowski
przewodniczący sprawozdawca
Tomasz Bąkowski
sędzia
Grzegorz Rząsa
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady proporcjonalności i władztwa planistycznego w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w obszarach o szczególnym znaczeniu (zabytkowych, ścisłe centrum miasta)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej w Krakowie, ale jego zasady dotyczące proporcjonalności i uzasadnienia ingerencji w prawo własności mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych zasad planowania przestrzennego i ich wpływu na prawo własności, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości i deweloperów. NSA wskazuje na potrzebę rygorystycznego przestrzegania zasady proporcjonalności przez organy planistyczne.
“NSA: Władztwo planistyczne gminy nie jest dowolne – kluczowa zasada proporcjonalności w planowaniu przestrzennym.”
Dane finansowe
WPS: 360 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.