II OSK 1928/18Oddalenie skargi kasacyjnej o powrót cudzoziemca

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną O. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o zobowiązaniu do powrotu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organów administracji wydanych z naruszeniem art. 80 k.p.a., co miało polegać na błędnej ocenie materiału dowodowego w przedmiocie ustalenia silnej więzi rodzinnej z matką oraz aktualnej sytuacji politycznej na Ukrainie. Zarzucono również naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 303 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu, a także art. 348 ustawy o cudzoziemcach poprzez błędne uznanie braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych. Naczelny Sąd Administracyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, oddalił skargę. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał silnej więzi rodzinnej z matką, która uzasadniałaby ochronę prawa do życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka. Stwierdzono, że relacja z matką nie opierała się na wzajemnej zależności materialnej lub osobistej, a jedynie na sporadycznych kontaktach emocjonalnych. Sąd podkreślił, że o życiu rodzinnym decyduje obiektywne zaangażowanie stron, a nie tylko więzi emocjonalne. Okoliczność pogorszenia się stanu zdrowia ojczyma powstała po wydaniu decyzji i nie mogła wpłynąć na jej ocenę. Sąd uznał również, że sytuacja polityczna na Ukrainie nie stanowiła przeszkody dla powrotu skarżącego, gdyż nie groziło mu tam niebezpieczeństwo tortur, nieludzkiego traktowania ani inne naruszenia praw człowieka. W związku z tym, sąd uznał, że istniały obligatoryjne podstawy do wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu na podstawie art. 302 ust. 1 pkt 1, 6 i 7 ustawy o cudzoziemcach.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający