II KK 54/26

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jerzego Grubby rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.W., który został skazany za przestępstwo z art. 197§1 k.k. w zb. z art. 157§2 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. Kasacja była skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 lipca 2025r., sygn. akt V Ka 513/25, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 7 grudnia 2020r., sygn. akt IX K 834/20. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy w trybie art. 535§3 k.p.k., postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną oraz obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie wskazuje, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 433§2 k.p.k. i art. 457§3 k.p.k., przez nienależyte rozważenie zarzutów apelacji, zostały uznane za niezasadne. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutów apelacji w sposób merytoryczny, podjął rozważania i logicznie umotywował swoje stanowisko, opierając się na analizie materiału dowodowego. Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił spójność zeznań świadków i pokrzywdzonej, a także odniósł się do kwestii nadużywania alkoholu przez pokrzywdzoną, oporu przed zgłoszeniem sprawy organom ścigania oraz opóźnienia w sporządzeniu opinii o obrażeniach. Sąd Najwyższy podkreślił, że obrona w kasacji podważała zasadniczo ustalenia faktyczne, wprowadzając nowe okoliczności niebędące przedmiotem kontroli apelacyjnej. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 452 k.p.k. w zw. z art. 170§1 pkt 3 k.p.k. również uznano za bezzasadne, wskazując, że wnioski dowodowe zostały rozpoznane, a rozbieżności mogły być usunięte w drodze swobodnej oceny dowodów.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający