Orzeczenie · 2026-10-07

II KK 303/26Uchylenie wyroku za wadliwa sentencje

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-10-07
SNKarneprawo karne materialneWysokanajwyższy
kasacjaSąd Najwyższynaruszenie prawa procesowegosentencja wyrokukwalifikacja prawnaustawa o przeciwdziałaniu narkomaniiprzestępstwa skarboweRzecznik Praw Obywatelskich

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Rzecznika Praw Obywatelskich wniesioną na korzyść skazanego M.M. od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie. Głównym zarzutem kasacji było rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 413 § 2 pkt 1 i 2 k.p.k.) poprzez brak precyzyjnego wskazania w sentencji wyroku przypisanych oskarżonemu czynów, ich kwalifikacji prawnych oraz podstawy prawnej wymierzonej kary. Sąd Najwyższy podzielił te zarzuty, stwierdzając, że sentencja wyroku była wadliwa we wszystkich punktach dotyczących winy, a w szczególności w punkcie dotyczącym najpoważniejszego czynu. Wskazano, że brak precyzyjnej kwalifikacji prawnej uniemożliwia weryfikację zgodności orzeczonej kary z ustawowymi granicami zagrożenia oraz stanowi przeszkodę w wykonaniu wyroku i ocenie powagi rzeczy osądzonej. Sąd Najwyższy podkreślił, że postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej nie mogło sanować wad merytorycznych sentencji. Z uwagi na formalny charakter stwierdzonych uchybień i brak kwestionowania ustaleń faktycznych, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, zobowiązując go do sporządzenia sentencji zgodnej z wymogami prawa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Naruszenia przepisów dotyczących wymogów formalnych sentencji wyroku skazującego (art. 413 § 2 k.p.k.) oraz niedopuszczalność modyfikowania materialnej treści orzeczenia w trybie sprostowania omyłki pisarskiej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy wyłącznie spraw karnych, w których występują wady formalne sentencji wyroku.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sentencja wyroku skazującego zawiera wszystkie obligatoryjne elementy, w tym dokładne określenie przypisanego czynu, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonej kary?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sentencja wyroku skazującego musi zawierać dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego kwalifikację prawną (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.), a także rozstrzygnięcia co do kary i środków karnych, w tym wskazanie przepisu, na podstawie którego karę wymierzono (art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził rażące naruszenie art. 413 § 2 pkt 1 i 2 k.p.k., ponieważ w sentencji wyroku Sądu Rejonowego brakowało precyzyjnego określenia przypisanych czynów, ich kwalifikacji prawnych oraz podstawy wymiaru kar. Wskazano, że odsyłanie do opisu czynu w akcie oskarżenia lub uzasadnieniu nie zwalnia sądu z obowiązku samodzielnego określenia kwalifikacji prawnej w sentencji. Wadliwość ta miała istotny wpływ na treść orzeczenia, uniemożliwiając weryfikację zgodności kary z ustawowymi granicami i pewność podstawy wykonania wyroku.

Czy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej może modyfikować materialną treść wyroku skazującego, w tym kwalifikację prawną czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej (art. 105 k.p.k.) nie daje podstaw do ingerowania w materialną treść orzeczenia, w tym w rozstrzygnięcie co do winy i kary. Takie zmiany mogą być dokonywane jedynie w trybie kontroli instancyjnej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że rozszerzenie kwalifikacji prawnej czynu z pkt I o dodatkowy przepis w drodze postanowienia o sprostowaniu omyłki pisarskiej stanowiło niedopuszczalną ingerencję w merytoryczną treść rozstrzygnięcia. Uzasadnienie wyroku również nie może sanować wad sentencji, gdyż to ona stanowi podstawę wykonania orzeczenia i wyznacza zakres powagi rzeczy osądzonej.

Czy Sąd Najwyższy w sytuacji uchylenia wyroku z powodu formalnych wad sentencji może uniewinnić oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy może uniewinnić oskarżonego tylko wówczas, gdy skazanie jest oczywiście niesłuszne (art. 537 § 2 k.p.k.). Stwierdzone uchybienia formalne dotyczące redakcji sentencji, bez podważenia ustaleń faktycznych, nie uzasadniają uniewinnienia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odmówił uniewinnienia skazanego, ponieważ stwierdzone uchybienia miały charakter wyłącznie formalny i dotyczyły redakcji sentencji, a nie trafności ustaleń faktycznych. Kasacja wniesiona na korzyść nie oznacza automatycznego uniewinnienia, jeśli nie ma podstaw do stwierdzenia oczywistej niesłuszności skazania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w zakresie uchylenia wyroku)

Strony

NazwaTypRola
M. M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (19)

Główne

k.p.k. art. 413 § 2

Kodeks postępowania karnego

Wyrok skazujący musi zawierać dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego kwalifikację prawną, a także rozstrzygnięcia co do kary i środków karnych, w tym wskazanie przepisu, na podstawie którego karę wymierzono.

u.p.n. art. 56 § 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Podstawa wymiaru kary w pkt I wyroku.

u.p.n. art. 57 § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Część kwalifikacji prawnej czynu z pkt I wyroku.

u.p.n. art. 62 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Podstawa wymiaru kary w pkt II wyroku.

u.p.n. art. 62 § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dodana do kwalifikacji prawnej czynu z pkt I postanowieniem z 6 kwietnia 2023 r.

k.k.s. art. 65 § 1

Kodeks karny skarbowy

Część kwalifikacji prawnej czynu z pkt III wyroku.

k.k.s. art. 65 § 3

Kodeks karny skarbowy

Podstawa wymiaru kary w pkt III wyroku.

Pomocnicze

k.p.k. art. 11 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy kumulatywnej kwalifikacji czynów.

k.p.k. art. 11 § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy ustalania podstawy wymiaru kary przy kumulatywnej kwalifikacji.

k.p.k. art. 399 § 1

Kodeks postępowania karnego

Kwalifikacja prawna przyjęta w akcie oskarżenia nie wiąże sądu.

k.p.k. art. 535 § 5

Kodeks postępowania karnego

Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu.

k.p.k. art. 537 § 2

Kodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy może uniewinnić oskarżonego, gdy skazanie jest oczywiście niesłuszne.

k.p.k. art. 443

Kodeks postępowania karnego

Zakaz reformationis in peius - wyrok uchylony w wyniku kasacji na korzyść nie może być zmieniony na niekorzyść skazanego.

k.p.k. art. 105

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy sprostowania oczywistych omyłek pisarskich lub rachunkowych.

u.p.n. art. 70 § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Podstawa orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych.

k.k.s. art. 29 § 2

Kodeks karny skarbowy

Podstawa orzeczenia przepadku.

k.k.s. art. 39 § 1

Kodeks karny skarbowy

Podstawa orzeczenia kary łącznej.

k.k.s. art. 39 § 2

Kodeks karny skarbowy

Podstawa orzeczenia kary łącznej.

k.k. art. 37a § 1

Kodeks karny

Podstawa wymiaru kary w pkt II wyroku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażące naruszenie art. 413 § 2 pkt 1 i 2 k.p.k. poprzez brak wskazania w sentencji wyroku czynów przypisanych, ich kwalifikacji prawnej oraz podstawy prawnej wymiaru kary.

Odrzucone argumenty

Wniosek o uniewinnienie skazanego.

Godne uwagi sformułowania

żaden z punktów I–III sentencji zaskarżonego wyroku nie zawiera kwalifikacji prawnej czynu przypisanego skazanemu. • Uzasadnienie wyjaśnia motywy rozstrzygnięcia, ale go nie tworzy; o treści orzeczenia [...] decyduje wyłącznie jego sentencja. • Naruszenie art. 413 § 2 pkt 1 i 2 k.p.k. miało charakter rażący. Nie chodzi bowiem o niedokładność redakcyjną, lecz o pominięcie obligatoryjnych, konstytutywnych elementów wyroku skazującego.

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący

Jarosław Matras

członek

Włodzimierz Wróbel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenia przepisów dotyczących wymogów formalnych sentencji wyroku skazującego (art. 413 § 2 k.p.k.) oraz niedopuszczalność modyfikowania materialnej treści orzeczenia w trybie sprostowania omyłki pisarskiej."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych, w których występują wady formalne sentencji wyroku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe są wymogi formalne w procesie karnym i jak błędy w tym zakresie mogą prowadzić do uchylenia wyroku, nawet jeśli ustalenia faktyczne nie są kwestionowane. Jest to ważna lekcja dla prawników procesowych.

“Błąd w sentencji wyroku uchyla skazanie. Sąd Najwyższy przypomina o formalnych wymogach orzekania.”

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst