II KK 129/26Uchylenie łączenia świadczeń pieniężnych w sprawie karnej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego M. G. od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku. Sąd Rejonowy, orzekając w sprawie prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości i niezatrzymania się do kontroli drogowej, wymierzył skazanemu kary pozbawienia wolności, zakazy prowadzenia pojazdów oraz świadczenia pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Kluczowym elementem zaskarżenia był punkt 10 wyroku, w którym sąd połączył dwa świadczenia pieniężne (18.000 zł i 5.000 zł) w jedno łączne świadczenie w wysokości 20.000 zł, stosując art. 90 § 2 k.k. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie tego przepisu, wskazując, że świadczenia pieniężne nie podlegają łączeniu. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w trybie art. 535 § 5 k.p.k., przychylił się do argumentacji kasacji. Powołując się na utrwalone orzecznictwo i doktrynę, Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis art. 90 § 2 k.k. dotyczy środków karnych tego samego rodzaju, które mają charakter terminowy, a świadczenia pieniężne (art. 39 pkt 7 k.k.) nie podlegają łączeniu. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony punkt wyroku, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących łączenia środków karnych w przypadku zbiegu przestępstw, w szczególności świadczeń pieniężnych.
Dotyczy wyłącznie prawa karnego materialnego i specyfiki środków karnych.
Zagadnienia prawne (1)
Czy środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej podlega łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k. w przypadku zbiegu przestępstw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, środki karne w postaci świadczenia pieniężnego nie podlegają łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na utrwalone orzecznictwo i doktrynę wskazał, że przepis art. 90 § 2 k.k. stosuje się do środków karnych tego samego rodzaju, które mają charakter terminowy. Świadczenia pieniężne (art. 39 pkt 7 k.k.) nie posiadają takiego charakteru i nie podlegają łączeniu, w przeciwieństwie do zakazów tego samego rodzaju.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 178a § 4
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 178b
Kodeks karny
k.k. art. 42 § 4
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 3
Kodeks karny
k.k. art. 44b § 2
Kodeks karny
k.k. art. 42 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 90 § 2
Kodeks karny
Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis ten dotyczy środków karnych tego samego rodzaju, które mają charakter terminowy, a świadczenia pieniężne nie podlegają łączeniu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 521 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 526 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Środki karne w postaci świadczenia pieniężnego nie podlegają łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k.
Godne uwagi sformułowania
z utrwalonego w tej kwestii orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz poglądów doktryny jednoznacznie wynika, że z istoty rzeczy nie podlegają łączeniu środki, które pozbawione są terminowego charakteru, tj. przepadek i środki kompensacyjne, a także świadczenie pieniężne oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości • środek karny w postaci świadczenia pieniężnego orzekany jest każdorazowo na innej podstawie, co uzasadnia kumulatywne stosowanie tego środka w razie orzeczenia go za co najmniej dwa pozostające w zbiegu przestępstwa
Skład orzekający
Andrzej Stępka
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Grubba
członek
Michał Laskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia środków karnych w przypadku zbiegu przestępstw, w szczególności świadczeń pieniężnych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie prawa karnego materialnego i specyfiki środków karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów karnych dotyczących łączenia świadczeń pieniężnych, co ma praktyczne znaczenie dla wymiaru sprawiedliwości i dla osób skazanych.
“Sąd Najwyższy: Świadczenia pieniężne w sprawach karnych nie zawsze się sumują!”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.