II Ka 89/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego S. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 30 kwietnia 2019 r. (sygn. akt II K 53/17). Oskarżony został skazany za popełnienie przestępstw z art. 226 § 1 kk (znieważenie funkcjonariusza publicznego), art. 222 § 1 kk (naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego) oraz art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk (nakłanianie do składania fałszywych zeznań). Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 167 kpk, art. 193 kpk, art. 366 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował wszystkie podniesione zarzuty, uznając je za niezasadne. W odniesieniu do zarzutów dotyczących oceny zeznań funkcjonariuszy Policji i innych świadków, sąd stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował zasadę swobodnej oceny dowodów. Oddalono również zarzuty dotyczące pominięcia dowodów, takich jak korespondencja z przeprosinami czy brak dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza. Sąd Okręgowy podkreślił, że środki przymusu zastosowane przez funkcjonariuszy Policji były uzasadnione, a zachowanie oskarżonego było reakcją na jego własną agresję i wulgarność. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą próby nakłonienia najbliższych do składania fałszywych zeznań, wskazując na nagranie audio jako dowód potwierdzający winę oskarżonego w tym zakresie. Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony nie zasługuje na ponowne zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania, biorąc pod uwagę jego postawę i społeczną szkodliwość czynów. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od oskarżonego S. S. na rzecz Skarbu Państwa 780 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących znieważenia i naruszenia nietykalności funkcjonariuszy publicznych, oceny dowodów w sprawach karnych, a także zasad nakłaniania do składania fałszywych zeznań i warunkowego umorzenia postępowania.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie. Interpretacja art. 233 § 1a kk w kontekście osób najbliższych może być przedmiotem dalszych dyskusji.
Zagadnienia prawne (5)
Czy ocena zeznań funkcjonariuszy Policji przez Sąd pierwszej instancji, dokonana w oparciu o zasadę swobodnej oceny dowodów, była prawidłowa i czy obrona wykazała obrazy przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena zeznań funkcjonariuszy Policji przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z art. 7 kpk. Obrońca nie wykazał obrazy przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy dokonał dogłębnej analizy i swobodnej oceny dowodów, kierując się wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami logicznego rozumowania. Argumentacja sądu pierwszej instancji była przekonująca i pozbawiona luk. Sąd odrzucił aprioryczną kategoryzację przydatności dowodowej świadków ze względu na ich zawód.
Czy zachowanie oskarżonego wobec funkcjonariuszy Policji, polegające na znieważeniu i naruszeniu nietykalności, było uzasadnione ich rzekomo niewłaściwą interwencją?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonego było reakcją na jego własną agresję i wulgarność, a środki przymusu zastosowane przez funkcjonariuszy były uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że funkcjonariusze Policji wykonywali swoje obowiązki służbowe w odpowiedzi na agresywne zachowanie oskarżonego, wezwane przez jego żonę. Użyte środki przymusu były w pełni uzasadnione. Dowody, w tym zeznania świadków i nagranie rozmowy, potwierdziły negatywną postawę oskarżonego.
Czy próba nakłonienia najbliższych do składania fałszywych zeznań przez oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona tego przestępstwa, co potwierdza dowód w postaci nagrania audio.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, zapoznając się z nagraniem audio, w pełni podzielił ocenę Sądu Rejonowego. Wypowiedzi oskarżonego były jednoznaczne i wskazywały na próbę nakłonienia najbliższych do składania zeznań niezgodnych z prawdą. Sąd odrzucił argumentację obrony, że było to jedynie ustalanie przebiegu zdarzenia czy przeprosiny.
Czy oskarżony, biorąc pod uwagę jego postawę i społeczną szkodliwość czynów, zasługuje na warunkowe umorzenie postępowania karnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony nie zasługuje na ponowne zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zarówno wina, jak i społeczna szkodliwość czynów oskarżonego były znaczne. Dodatkowo, jego postawa w trakcie postępowania, w tym próba nakłonienia do składania fałszywych zeznań, świadczy o braku skruchy i lekceważeniu porządku prawnego. Rozważania o postawie sprawcy i jego warunkach osobistych stały się bezprzedmiotowe wobec niespełnienia podstawowych przesłanek warunkowego umorzenia.
Czy niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego lekarza medycyny w sprawie obrażeń oskarżonego było zasadne?
Odpowiedź sądu
Tak, niedopuszczenie dowodu było zasadne, ponieważ stwierdzenie obrażeń nie było przydatne do ustalenia chronologii zdarzeń i nie wymagało wiadomości specjalnych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oddalił wniosek dowodowy, uznając, że stwierdzenie obrażeń nie było kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy, a po upływie czasu od zdarzenia nie byłoby możliwe ich wiarygodne stwierdzenie przez biegłego. Sąd podkreślił, że biegły nie jest uprawniony do zastępowania sądu w ustaleniach faktycznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (19)
Główne
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 222 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 18 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 233 § § 1a
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 66 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 115 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 21 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 21 § § 2
Kodeks karny
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy. • Uzasadnione użycie środków przymusu przez funkcjonariuszy Policji. • Potwierdzenie winy oskarżonego w zakresie nakłaniania do składania fałszywych zeznań na podstawie nagrania audio. • Niespełnienie przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania. • Niewymagalność wiadomości specjalnych do oceny obrażeń oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 167 kpk, art. 193 kpk, art. 366 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). • Niewłaściwa kwalifikacja prawna czynu z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1a kk. • Konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza. • Uzasadnienie zachowania oskarżonego jego chorobą alkoholową i niewłaściwą interwencją Policji.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Rejonowy zachowując nakazany ustawą obiektywizm i wykorzystując wrażenia wynikające z realizacji zasady bezpośredniości, z całokształtu ujawnionych w toku przewodu sądowego okoliczności wyprowadził racjonalne wnioski, kierując się przy tym wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami logicznego rozumowania. • Przez pryzmat art. 7 kpk niedozwolona jest aprioryczna kategoryzacja przydatności dowodowej świadków z uwagi na jego przymioty osobiste, czy też wykonywany zawód. • Sąd Okręgowy, z uwagi na specyfikę dowodu w postaci nagrania rozmowy oskarżonego z matką A. S. i żoną T. S. , z dowodem tym mógł zapoznać się bezpośrednio i pełni podzielił stanowisko Sądu meriti, który na podstawie tego nagrania wysnuł wniosek o próbie nakłonienia w/w świadków przez oskarżonego do krzywoprzysięstwa. • W przekonaniu Sądu Okręgowego, z przekonujących motywów zaskarżonego wyroku w sposób niebudzący wątpliwości wynika dlaczego oskarżony nie zasługuje na warunkowe umorzenie wobec niego postępowania karnego po raz kolejny. • Szczególne zabarwienie, ostrość oraz dobitność wypowiedzi oskarżonego zawartych na powyższym nagraniu nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego odnośnie prawidłowości uznania przez Sąd Rejonowy, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk.
Skład orzekający
Grażyna Orzechowska
przewodniczący
Agnieszka Karłowicz
sędzia
Karol Troć
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących znieważenia i naruszenia nietykalności funkcjonariuszy publicznych, oceny dowodów w sprawach karnych, a także zasad nakłaniania do składania fałszywych zeznań i warunkowego umorzenia postępowania."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie. Interpretacja art. 233 § 1a kk w kontekście osób najbliższych może być przedmiotem dalszych dyskusji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy konfliktu obywatela z funkcjonariuszami policji oraz próby wpływania na zeznania świadków, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze. Pokazuje, jak sąd ocenia dowody i argumenty obu stron.
“Konflikt z policją i próba zatuszowania sprawy – sąd nie miał litości dla oskarżonego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.