II KA 138/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Tarnobrzegu, rozpoznając sprawę z apelacji obrońców oskarżonych A. N. (1), M. N. (1) i A. N. (2), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Mielcu, który skazał ich za przestępstwo z art. 159 kk i art. 158 § 1 kk. Oskarżeni zostali skazani na kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 3 lat, a także orzeczono wobec nich zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonej Z. B. Obrońcy w apelacjach zarzucali m.in. naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 410, 424 kpk), błędy w ustaleniach faktycznych, a także kwestionowali brak zastosowania obrony koniecznej (art. 25 § 1 kk) oraz prawidłowość oceny dowodów, w tym opinii biegłych. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował zarzuty, uznając je za oczywiście bezzasadne. Podkreślono, że Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe wyczerpująco i prawidłowo, a ocena materiału dowodowego była wnikliwa i logiczna. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się błędów w ustaleniach faktycznych ani naruszeń przepisów postępowania, odrzucając argumenty obrońców jako próbę przedstawienia własnej wersji wydarzeń. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego, zasądzono koszty zastępstwa procesowego z urzędu oraz koszty zastępstwa adwokackiego na rzecz pokrzywdzonej, a także zwolniono oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze z uwagi na ich trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej w kontekście sporów sąsiedzkich i naruszenia posiadania, ocena dowodów w sprawach o pobicie, zasady wyłączania biegłych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z konfliktem sąsiedzkim i sporem o drogę, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy działania oskarżonych, polegające na użyciu siły wobec pokrzywdzonej, można uznać za obronę konieczną w rozumieniu art. 25 § 1 kk, w sytuacji konfliktu sąsiedzkiego i sporu o własność drogi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, działania oskarżonych nie stanowiły obrony koniecznej, ponieważ pokrzywdzona działała w imieniu współwłaściciela drogi, a oskarżeni nie mogli powoływać się na prawo do obrony koniecznej, prowokując napastnika do zamachu i aktywnie podejmując konfrontację.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że pokrzywdzona miała prawo korzystać z drogi w imieniu syna, który był jej współwłaścicielem. Oskarżeni, budując ogrodzenie i odgradzając dojazd, musieli liczyć się z reakcją sąsiadów i nie mogli używać siły wobec osób uprawnionych do korzystania z drogi. Działanie oskarżonych nie było legalne, a wręcz prowokowało konfrontację.
Czy obrażenia pokrzywdzonej, stwierdzone w dokumentacji medycznej jako stłuczenia, mogły powstać w wyniku pobicia pięściami i kopania, pomimo braku widocznych zasinień i obrzęków bezpośrednio po zdarzeniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obrażenia mogły powstać w opisany sposób, a brak widocznych zasinień nie wyklucza ich istnienia, zwłaszcza jeśli pokrzywdzona miała na sobie odzież, a stłuczenia mogły być stwierdzone na podstawie badania napięcia mięśni lub ruchomości stawów.
Uzasadnienie
Biegły z zakresu chirurgii wyjaśnił, że stłuczenia mogą być stwierdzone nawet bez widocznych śladów na skórze, a zasinienia i obrzęki pojawiają się zazwyczaj po pewnym czasie. Opinia biegłego, wsparta dokumentacją medyczną i zeznaniami lekarzy, potwierdziła możliwość powstania obrażeń w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzoną i świadków.
Czy fakt, że biegły sądowy pracuje na oddziale, na którym leczona była pokrzywdzona, stanowi podstawę do jego wyłączenia od opiniowania?
Odpowiedź sądu
Nie, sam fakt powiązania biegłego z instytucją leczącą pokrzywdzoną nie stanowi automatycznie podstawy do jego wyłączenia, zwłaszcza gdy biegły nie pamięta pacjentki i nie ma obiektywnych okoliczności osłabiających zaufanie do jego bezstronności.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy odwołał się do przepisów kpk dotyczących wyłączenia biegłego, stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki do wyłączenia biegłego A. N. (3). Podkreślono, że powiązanie z placówką medyczną nie dyskwalifikuje biegłego, a opinie biegłych były pełne i zbieżne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. N. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. N. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. N. (2) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. B. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| Prokuratura Okręgowa w Tarnobrzegu | organ_państwowy | prokurator |
| adw. Ł. K. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (32)
Główne
k.k. art. 159
Kodeks karny
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 31 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 230 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 25 § § 1
Kodeks karny
k.c. art. 343 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 456
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 618 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm. art. §2 ust 3 w zw. z § 14 ust 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
k.p.k. art. 634 § w zw. z §14 ust. 2 pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 196
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 178
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 182
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 185
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 40 § § 1 pkt 1-3 i 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Pokrzywdzona miała prawo korzystać z drogi. • Działania oskarżonych nie stanowiły obrony koniecznej. • Obrażenia pokrzywdzonej mogły powstać w wyniku pobicia. • Brak podstaw do wyłączenia biegłego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 25 § 1 kk (obrona konieczna). • Naruszenie art. 343 § 1 i 2 kc (błędna wykładnia). • Naruszenie art. 4, 7, 410 kpk (niewłaściwa ocena dowodów). • Naruszenie art. 424 § 1 pkt 1 kpk (niewyjaśnienie okoliczności). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Niewłaściwa ocena opinii biegłego A. N. (3).
Godne uwagi sformułowania
apelacje obrońców oskarżonych za oczywiście bezzasadne • Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący, dokładny i prawidłowy. • Ocena całokształtu materiału dowodowego dokonana została wnikliwie i kompleksowo. • nie można dać wiary lapidarnym wyjaśnieniom oskarżonego A. N. (1) w zakresie, że nie było go na miejscu zdarzenia i nie bił on pokrzywdzonej. • nie można się powoływać na prawo do obrony koniecznej osoba, która swoim zachowaniem prowokuje napastnika do zamachu, aktywnie podejmując konfrontację. • nie zachodziły w sprawie okoliczności opisane w art.439§1 kpk i art.440 kpk, a skutkujące uchyleniem zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia.
Skład orzekający
Robert Pelewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Grzegorz Zarzycki
sędzia
Marian Rżany
sędzia (del.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej w kontekście sporów sąsiedzkich i naruszenia posiadania, ocena dowodów w sprawach o pobicie, zasady wyłączania biegłych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z konfliktem sąsiedzkim i sporem o drogę, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza gdy pojawiają się zarzuty obrony koniecznej i wątpliwości co do obrażeń. Pokazuje również, jak sąd odwoławczy analizuje zarzuty dotyczące błędów proceduralnych i faktycznych.
“Czy obrona własnego mienia usprawiedliwia użycie siły? Sąd Okręgowy rozstrzyga spór sąsiedzki.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 2000 PLN
zadośćuczynienie: 1500 PLN
zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego: 420 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.