II K 459/17

Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżony K. K. w dniu 2 września 2017 r. prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, co potwierdziły badania alkomatem (wyniki od 0,71 mg/l do 0,80 mg/l). Oskarżony nie przyznał się do winy, twierdząc, że samochodem kierował potencjalny kupiec, a on sam był tylko pasażerem. Sąd odrzucił te wyjaśnienia, uznając je za sprzeczne z zeznaniami świadków (policjantów K. D. i J. P., sąsiada W. B.) oraz dowodami rzeczowymi, takimi jak nagrania i protokoły. Sąd wskazał na nieprawdopodobieństwo wersji oskarżonego, zwłaszcza w kontekście krótkiego czasu, jaki upłynął od zgłoszenia przez sąsiada do przyjazdu policji, oraz sprzeczności w jego wyjaśnieniach. Sąd częściowo uznał zeznania świadka W. B., ale odrzucił jego twierdzenia o widzeniu kierującego z jego podwórka ze względu na przeszkody terenowe i porę dnia. Sąd oparł się na zeznaniach policjantów, którzy relacjonowali fakty z wykonywania obowiązków służbowych, oraz na protokole badania stanu trzeźwości. Oskarżony został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Wymierzono mu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne (32 godziny miesięcznie), zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności. Oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych ze względu na brak zatrudnienia i majątku.

Zagadnienia prawne (2)