II K 459/17

Sygn. akt II K 459/17 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 02 września 2017 r. w godzinach popołudniowych w miejscowości W. oskarżony K. K. wraz z kolegami zrobili tradycyjną bramę na przejeździe orszaku weselnego za co otrzymali butelkę wódki. Otrzymaną wódkę oskarżony wraz z kolegami spożył. Przed godziną 20.00 K. K. postanowił przejechać się samotnie swoim samochodem m-ki R. (...) nr rej. (...) po okolicy. Przed wyjazdem z posesji dość głośno rozgrzewał silnik w pojeździe , co usłyszeli przebywający na sąsiednim podwórku sąsiedzi. Gdy oskarżony głośno ruszył samochodem w kierunku drogi asfaltowej P. – W. sąsiad W. B. , który wiedział ze K. K. jest pod działaniem alkoholu , zadzwonił po Policję. Na miejsce przyjechali funkcjonariusze Policji K. D. i J. P. . Po krótkiej rozmowie ze zgłaszającym udali się na poszukiwania oskarżonego. Gdy K. K. powrócił samochodem na swoją posesję W. B. poinformował o tym fakcie Policję. Po chwili na miejscu zjawili się ponownie policjanci. W tym czasie pojazd oskarżonego stał na jego posesji z włączonym silnikiem i zapalonymi światłami. Za kierownicą siedział oskarżony. K. K. poddano badaniu przy użyciu urządzeń służącego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu typu Alkometr (...) . Badania wykazały odpowiednio: I badanie wykonane o godz. 20.43 – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badanie wykonane o godz. 20.44 – 0,80 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz III badanie wykonane o godz. 21.09 – 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz IV badanie wykonane o godz. 21.42 – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas badania K. K. oświadczył ,że wypił trzy piwa o godz.18.00. Podawał też policjantom różne wersje wydarzeń w związku z czym został zatrzymany do wyjaśnienia. Oskarżony K. K. prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. ( dowód: zeznanie świadków K. D. k.48v-49,74-74v; M. S. k.15v-16,74v-75; T. K. k.75; J. G. k.21v-22,75-75v; P. G. k.75v; M. B. (1) k.75v; J. P. k.36v-37,76-76v; W. B. k.24v-25,76v; M. B. (2) k.79v; A. D. z akt IX Ko 138/18 SR Lublin Zachód w Lublinie ; protokół użycia urządzenia Alkometr (...) k.2; protokół zatrzymania osoby k.3; protokół użycia testera narkotykowego k.4,5;protokół oględzin miejsca zdarzenia k.7-14; świadectwo wzorcowania k.39; płyty CD z nagraniami k.88,94; zdjęcia złożone przez oskarżonego k.96; protokół oględzin k.111-112,115-117; wyjaśnienia oskarżonego k. 73v-74) Oskarżony K. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu. Wyjaśnił , że w godzinach wieczornych oczekiwał na kupca , który miał przyjechać aby obejrzeć samochód. Gdy kupiec nadjechał chciał przejechać się pojazdem R. (...) . Udali się więc w stronę W. aby się przejechać. Kierował mężczyzna zainteresowany zakupem. Jego wizyta trwała około 20 minut. Gdy kupiec odjechał , oskarżony stał na podwórku i palił papierosa. Wówczas nadjechała Policja. Na miejscu zjawił się sąsiad W. B. , który był agresywny. Nie mógł on widzieć kto siedział za kierownicą , gdyż z jego podwórka tego nie widać. Poza tym było już ciemno. ( wyjaśnienia oskarżonego k. 73v-74) Sąd zważył, co następuje: Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Wyjaśnienia K. K. sprzeczne są z dowodami , którym dano wiarę. Zdaniem sądu M. B. (1) nie tylko nie był kierowcą pojazdu. Mężczyzna ten nie był nawet w czasie zdarzenia w W. . Nie widziała go przecież żadna spośród przesłuchanych w charakterze świadka osób. Nie widziano nawet samochodu, którym rzekomo przyjechał na miejsce. Samochodem R. (...) jechał wyłącznie oskarżony. Należy zwrócić uwagę , że funkcjonariusze Policji przybyli na posesję oskarżonego po około minucie po tym jak otrzymali informację od oficera dyżurnego o powrocie oskarżonego (zob. zeznania K. D. k.48v-49,74-74v , J. P. k.36v-37,76-76v oraz nagranie z KPP P. k.88) . Niepodobieństwem jest ,że oskarżony rozstał się z rzekomym kupcem w tak krótkim okresie czasu. Nadto K. K. nie wspominał policjantom o wizycie M. B. (1) . Podawał różne wersje wydarzeń , co stało się powodem jego zatrzymania. Podobnie kłamliwie jak oskarżony zeznawał M. B. (1) (k.75v). Zeznanie świadka sprzeczne jest z wyjaśnieniami oskarżonego. Z wyjaśnień K. K. wynika , że był umówiony z potencjalnym kupcem samochodu i dlatego wystawił samochód z garażu. Z kolei świadek podawał ,że nie umawiał się ze sprzedawcą samochodu , lecz udał się pod adres który odczytał z serwisu (...) . Sytuacja ze sprzedażą samochodu podawana przez oskarżonego i świadka M. B. (1) jest zupełnie nieprawdopodobna. Osoby zainteresowane zakupem samochodu zazwyczaj udają się aby obejrzeć pojazd przy świetle dziennym a nie po zapadnięciu zmierzchu. Sąd częściowo dał wiarę zeznaniom świadka W. B. (k.24v-25,76v) . Przebywając na swej posesji w towarzystwie brata M. i A. D. słyszał dochodzące z sąsiedztwa odgłosy pojazdu , którym dość głośno i dynamicznie poruszał się oskarżony. Dom w którym zamieszkuje oskarżony i jego sąsiedzi znajduje się na uboczu wsi. W związku z tym ,że bracia B. widzieli jak K. K. spożywał wcześniej alkohol, wyciągnęli trafny wniosek , że jeździ on swoim samochodem w stanie nietrzeźwości. Twierdzenia W. B. ,że widział z podwórka na którym przebywali oskarżonego jeżdżącego samochodem nie są prawdziwe. Z uwagi na znajdującą się na granicy roślinność świadek widzieć tego nie mógł o czym przekonał się sąd w czasie przeprowadzonych oględzin ( k.111-112,115-117). Ponadto do zdarzenia doszło po zapadnięciu zmierzchu. Wzdłuż graniczących ze sobą posesji znajduje się droga na którą wychodzili bracia B. oczekując na przyjazd Policji. Z tego miejsca świadkowie mogli zobaczyć i z całą pewnością widzieli samochód oskarżonego. Na dołączonym do akt nagraniu nadesłanym przez Centrum Powiadamiania Ratunkowego w O. słychać jak zniecierpliwiony W. B. dopominał się przyjazdu Policji , ponieważ nietrzeźwy oskarżony „kręci piruety na drodze” (k. 94) . Sąd podzielił zeznania M. B. (2) (k.79v) oraz A. D. (z akt IX Ko 138/18 SR Lublin Zachód w Lublinie). Zeznania wskazanych osób korespondują z dowodami, którym dano wiarę. Sąd podzielił zeznania funkcjonariuszy Policji K. D. (k.48v-49,74-74v) oraz J. P. (k.36v-37,76-76v) . Świadkowie relacjonowali o faktach , które dostrzegli wykonując swe obowiązki służbowe. Zeznania funkcjonariuszy nie są sprzeczne z dowodami którym dano wiarę , w szczególności korespondują z dowodowymi nagraniami. Funkcjonariusze nie mieli żadnego interesu aby zeznawać nieprawdę. Zeznania świadków M. S. (k.15v-16,74v-75), T. K. (k.75) J. G. (k.21v-22,75-75v) oraz P. G. (k.75v) miały drugorzędne znaczenie dla ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd dał wiarę innym dokumentom załączonym do akt sprawy w szczególności protokołowi badania stanu trzeźwości oskarżonego (k. 2) . W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że oskarżony K. K. kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 1 kk . Wymierzając oskarżonemu karę sąd kierował się dyrektywami określonymi w treści art. 53 kk . Pod uwagę wzięto stopień nietrzeźwości stwierdzony u K. K. . Niewątpliwie spożyty przez oskarżonego alkohol obniżał jego zdolność podjęcia właściwych reakcji w czasie kierowania pojazdem. Poruszając się na drodze P. - W. po zapadnięciu zmierzchu stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Pod uwagę wzięto również czas w którym kierował samochodem gdy znajdował się w stanie intoksykacji alkoholowej. Czas ten – około 20 minut wynika z wyjaśnień oskarżonego oraz dowodowych nagrań . Na niekorzyść K. K. świadczy również to ,że w przeszłości popadał już w konflikt z prawem (k.107-108) . Biorąc pod uwagę wysokość zagrożenia ustawowego za popełnienie przestępstwa z art.178a § 1 kk , okoliczności przedmiotowe i podmiotowe popełnionego czynu oraz znaczny stopień winy sąd orzekł wobec oskarżonego na tej podstawie oraz przy zastosowaniu art. 34 § 1 , § 1a pkt 1 i § 2 kk oraz art.35 § 1 kk karę 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazanej przez sąd w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym . W ocenie sądu wymierzona wobec oskarżonego kara to właściwa reakcja na jego czyn. W czasie orzekania K. K. pozostawał bez zatrudnienia. Dolegliwość związana z wykonywaniem pracy w ramach orzeczonej kary , w odczuciu sądu , wzbudzi w oskarżonym pożądane społecznie postawy w szczególności szacunek dla zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym . Stosownie do treści art. 42 § 2 kk , sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 . W myśl art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na podstawie art. 43 § 3 kk zobowiązano K. K. do zwrotu posiadanego prawa jazdy Starostwu Powiatowemu w P. . Na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 02.09.2017 r godz. 20.23 do 03.09.2017 r godz. 13.35 przyjmując że jeden dzień pozbawienia wolności równoważny jest dwóm dniom ograniczenia wolności i karę ograniczenia wolności w wymiarze 2 dni uznano za wykonaną. O kosztach sądowych orzeczono w pkt VI wyroku zwalniając oskarżonego z obowiązku ich ponoszenia. Z uwagi na brak zatrudnienia oraz brak składników majątkowych egzekucja tych kosztów może okazać się bezskuteczna. ZARZĄDZENIE - (...) - (...) - (...) (...)