II GSK 74/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez spółkę N. V. & W. C., S., B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP o umorzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1992 r. o rejestracji znaku towarowego [...]. Wnioskodawcy, spółka oraz bułgarska Izba, domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Patentowego, wywodząc swój interes prawny z zasady swobody działalności gospodarczej oraz z faktu, że rejestracja spornego znaku miała utrudniać im wejście na rynek polski. Urząd Patentowy RP umorzył postępowanie, uznając brak interesu prawnego wnioskodawców, ponieważ postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ma charakter kasacyjny i nie prowadzi do utraty prawa do znaku przez dotychczasowego uprawnionego, a jedynie umożliwia sanowanie wad formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpoznaniu sprawy, będąc związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA, uznał, że Urząd Patentowy nie naruszył prawa, prawidłowo umarzając postępowanie. Sąd I instancji podkreślił, że konstytucyjna swoboda działalności gospodarczej nie może być podstawą do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, jeśli została ona merytorycznie udzielona prawidłowo, a wnioskodawca powołuje się jedynie na błędy formalne, które go nie dotyczą. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA i Urzędu Patentowego. Sąd podkreślił, że interes prawny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji ma podmiot, na rzecz którego prawo ochronne zostało udzielone, jego następcy prawni oraz inne podmioty, o ile rozstrzygnięcie wpłynie bezpośrednio na ich sytuację prawną. W ocenie NSA, zgłoszenie późniejszego znaku podobnego do już zarejestrowanego nie stanowi źródła interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, gdyż postępowanie to nie wpływa na los prawny zgłoszenia nowego znaku. Brak interesu prawnego stanowił podstawę do umorzenia postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie stanowiska NSA w kwestii legitymacji czynnej i interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji znaku towarowego, zwłaszcza w kontekście powoływania się na swobodę działalności gospodarczej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP. Interpretacja interesu prawnego może być stosowana analogicznie w innych postępowaniach administracyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy brak interesu prawnego wnioskodawcy w zainicjowaniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, podniesiony na późniejszym etapie postępowania, stanowi podstawę do jego umorzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak interesu prawnego, jako okoliczność podniesiona na późniejszym etapie postępowania, a tym samym brak legitymacji czynnej po stronie podmiotu w zainicjowaniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy, stanowi podstawę umorzenia postępowania przez Urząd Patentowy RP ze względu na jego bezprzedmiotowość, wynikającą z przesłanki podmiotowej.
Uzasadnienie
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ma charakter kasacyjny i nie prowadzi do utraty prawa do znaku przez dotychczasowego uprawnionego. Interes prawny w takim postępowaniu ma podmiot, na rzecz którego prawo ochronne zostało udzielone, jego następcy prawni oraz inne podmioty, o ile rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji wpłynie bezpośrednio na ich sytuację prawną. Zgłoszenie późniejszego znaku podobnego do już zarejestrowanego nie stanowi źródła interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, gdyż postępowanie to nie wpływa na los prawny zgłoszenia nowego znaku.
Kto posiada interes prawny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy z powodu wad z art. 156 § 1 k.p.a., interes prawny ma podmiot, na rzecz którego prawo ochronne zostało udzielone (tj. zgłaszający), jego następcy prawni oraz inne podmioty, o ile rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji wpłynie bezpośrednio na ich sytuację prawną.
Uzasadnienie
Interes prawny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji ma podmiot, na rzecz którego prawo ochronne zostało udzielone, jego następcy prawni oraz inne podmioty, o ile rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji wpłynie bezpośrednio na ich sytuację prawną. Dotyczy to sytuacji, gdy decyzja została wydana na rzecz podmiotu niebędącego stroną lub gdy rozstrzygnięcie bezpośrednio wpływa na sytuację prawną innych podmiotów.
Czy zasada swobody działalności gospodarczej może stanowić podstawę interesu prawnego do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji znaku towarowego, jeśli decyzja została merytorycznie udzielona prawidłowo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie sposób przyjąć, iż z zasady konstytucyjnej wolności gospodarczej można wywieść prawo do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji znaku towarowego, które pod względem merytorycznym zostało udzielone prawidłowo, wyłącznie z powołaniem się na błędy formalne w żaden sposób niedotyczące podmiotu wnioskującego o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.
Uzasadnienie
Swoboda działalności gospodarczej może być źródłem interesu prawnego w postępowaniu o unieważnienie prawa z rejestracji, jeśli prawo zostało udzielone z naruszeniem ustawowych przesłanek zdolności rejestrowej. Jednakże, nie można wywodzić prawa do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, jeśli została ona merytorycznie udzielona prawidłowo, a wnioskodawca powołuje się jedynie na błędy formalne, które go nie dotyczą.
Przepisy (9)
Główne
p.w.p. art. 252
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
k.p.a. art. 105 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § par 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § par 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 20
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u.s.d.g. art. 6 § ust. 1
Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak interesu prawnego wnioskodawców w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji znaku towarowego. • Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ma charakter kasacyjny i nie prowadzi do utraty prawa do znaku przez dotychczasowego uprawnionego. • Zasada swobody działalności gospodarczej nie może być podstawą do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, jeśli została ona merytorycznie udzielona prawidłowo, a wnioskodawca powołuje się jedynie na błędy formalne, które go nie dotyczą. • Prawa do znaków towarowych mają zakres terytorialny, więc prawo do znaku w innym kraju nie ma znaczenia dla postępowania w Polsce.
Odrzucone argumenty
Interes prawny wnioskodawców wynikający z zasady swobody działalności gospodarczej i art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. • Interes prawny wynikający z faktu zgłoszenia przez Izbę bułgarską późniejszego znaku towarowego, który miał być utrudnieniem w wejściu na rynek polski. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 134 p.p.s.a.) poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA.
Godne uwagi sformułowania
Brak interesu prawnego, jako okoliczność podniesiona na późniejszym etapie postępowania, a tym samym brak legitymacji czynnej po stronie podmiotu w zainicjowaniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy - stosownie do art. 157 § 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. – stanowi podstawę umorzenia postępowania przez Urząd Patentowy RP - na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. - ze względu na jego bezprzedmiotowość, wynikającą z przesłanki podmiotowej. • W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy z powodu wad z art. 156 § 1 k.p.a., interes prawny ma podmiot, na rzecz którego prawo ochronne zostało udzielone (tj. zgłaszający), jego następcy prawni oraz inne podmioty, o ile rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji wpłynie bezpośrednio na ich sytuację prawną. • Nie sposób przyjąć, iż z zasady konstytucyjnej wolności gospodarczej można wywieść prawo do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji znaku towarowego, które pod względem merytorycznym zostało udzielone prawidłowo, wyłącznie z powołaniem się na błędy formalne w żaden sposób niedotyczące podmiotu wnioskującego o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wydanej przez Urząd Patentowy RP.
Skład orzekający
Joanna Kabat-Rembelska
przewodniczący
Joanna Sieńczyło - Chlabicz
sprawozdawca
Stanisław Gronowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska NSA w kwestii legitymacji czynnej i interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji znaku towarowego, zwłaszcza w kontekście powoływania się na swobodę działalności gospodarczej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP. Interpretacja interesu prawnego może być stosowana analogicznie w innych postępowaniach administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, co jest kluczowe dla praktyków. Choć temat jest techniczny, dotyczy ochrony praw własności intelektualnej i zasad prowadzenia działalności gospodarczej.
“Kiedy brak interesu prawnego zamyka drzwi do unieważnienia decyzji? Kluczowe orzeczenie NSA w sprawie znaków towarowych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.