II GSK 1179/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) we Wrocławiu, który uchylił decyzję GITD nakładającą karę pieniężną na przewoźnika K.G. za naruszenia przepisów o transporcie drogowym. WSA uznał, że organy administracji błędnie zsumowały kary za poszczególne naruszenia czasu pracy kierowców, a także nieprawidłowo zakwalifikowały naruszenie dotyczące ręcznego wprowadzania danych kraju rozpoczęcia/zakończenia pracy jako bardzo poważne (BPN), podczas gdy prawo unijne klasyfikuje je jako poważne (PN). Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną GITD i uznał ją za zasadną. NSA stwierdził, że WSA naruszył przepisy postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a.) poprzez brak wykazania wpływu stwierdzonych uchybień na wynik sprawy. W szczególności, nawet przy prawidłowej wykładni przepisów dotyczących sumowania kar, łączna kwota kary pieniężnej (43 150 zł) została ograniczona do 20 000 zł na podstawie art. 92a ust. 5 pkt 1 u.t.d., co oznacza, że ewentualne obniżenie kary wynikające z innej interpretacji nie wpłynęłoby na ostateczną wysokość kary. Co do naruszenia dotyczącego wprowadzania danych kraju, NSA zgodził się z GITD, że WSA nieuprawnienie przyjął, iż kwalifikacja naruszenia według prawa unijnego (PN) ma znaczenie przy wymierzaniu kary pieniężnej na podstawie prawa krajowego. NSA podkreślił, że przepisy unijne dotyczące klasyfikacji naruszeń (rozporządzenie 2016/403) mają zastosowanie głównie w postępowaniach o utratę dobrej reputacji, a nie w postępowaniach o nałożenie kar pieniężnych. W zakresie kar pieniężnych, prawo polskie jest suwerenne, a stwierdzone naruszenie (lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d.) jest zgodne z polskim prawem i orzecznictwem sądów administracyjnych. W związku z tym, NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę K.G., zasądzając koszty postępowania na rzecz GITD.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących sumowania kar pieniężnych za naruszenia czasu pracy kierowców, a także rozgraniczenie zastosowania prawa unijnego i krajowego w kontekście kar pieniężnych i utraty dobrej reputacji w transporcie drogowym.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i rozporządzeń unijnych w tym zakresie. Interpretacja dotycząca sumowania kar może mieć zastosowanie do podobnych przepisów, gdzie występuje problematyka 'konsumujących się' naruszeń.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, opisane w różnych punktach załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, powinno skutkować sumowaniem kar pieniężnych za każdy punkt, czy też należy zastosować jedną karę odpowiednią do najcięższego naruszenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kary za poszczególne naruszenia czasu pracy kierowców, opisane w lp. 5.1, 5.2, 5.4, 5.5, 5.6, 5.7 i 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d., nie powinny być sumowane. Należy zastosować jedną karę odpowiednią do stwierdzonego naruszenia, a przekroczenie kolejnych progów czasowych oznacza uruchomienie wyższej sankcji, a nie sumowanie sankcji od najniższej do najwyższej.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że kary powinny być sumowane. NSA podkreślił, że przepisy załącznika nr 3 używają zwrotów typu 'o czas do' i 'o czas powyżej', co wskazuje na zastosowanie jednej kary adekwatnej do stwierdzonego naruszenia, a nie sumowanie kar za poszczególne przedziały czasowe.
Czy naruszenie polegające na braku ręcznego wprowadzenia danych o kraju rozpoczęcia lub zakończenia dziennego okresu pracy do tachografu cyfrowego (art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014), sklasyfikowane w polskim prawie jako bardzo poważne naruszenie (BPN), powinno być traktowane inaczej w postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej ze względu na jego klasyfikację jako poważne naruszenie (PN) w prawie unijnym (rozporządzenie 2016/403)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Klasyfikacja naruszenia dotyczącego ręcznego wprowadzania danych kraju rozpoczęcia/zakończenia pracy jako bardzo poważne naruszenie (BPN) w polskim prawie (lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d.) jest prawidłowa w kontekście postępowania o nałożenie kary pieniężnej. Różnica w klasyfikacji między prawem krajowym (BPN) a unijnym (PN) ma znaczenie głównie w postępowaniach o utratę dobrej reputacji, a nie w postępowaniach o wymierzenie kary pieniężnej, które w tym zakresie jest domeną prawa krajowego.
Uzasadnienie
NSA uznał, że WSA niezasadnie zakwestionował kwalifikację naruszenia jako BPN, opierając się na unijnej klasyfikacji PN. Prawo unijne dotyczące klasyfikacji naruszeń (rozporządzenie 2016/403) ma zastosowanie głównie w postępowaniach o utratę dobrej reputacji. W zakresie kar pieniężnych, prawo polskie jest suwerenne, a stwierdzone naruszenie jest zgodne z polskim prawem i orzecznictwem.
Czy naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ administracji miało istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadniający uchylenie decyzji przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ administracji, dotyczące sposobu sumowania kar za naruszenia czasu pracy, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ łączna kwota kary pieniężnej została ograniczona do ustawowego maksimum (20 000 zł), a ewentualne obniżenie kary wynikające z innej interpretacji nie wpłynęłoby na ostateczną wysokość kary.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez brak wykazania wpływu stwierdzonego naruszenia na wynik sprawy. Ponieważ suma kar została ograniczona do 20 000 zł, a błędnie zsumowane kwoty nie obniżyłyby kary poniżej tego limitu, uchybienie organu nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie.
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jest podstawą do uchylenia decyzji.
u.t.d. art. 92a § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Podstawa nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego.
u.t.d. art. 92a § 5 pkt 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Określa ograniczenie wysokości kary pieniężnej.
rozporządzenie nr 165/2014 art. 34 § 7
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014
Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać stanowisko co do stanu faktycznego, ocenę prawną oraz logiczny wywód umożliwiający kontrolę kasacyjną.
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego lub przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 203 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania.
u.t.d. art. 92a § 7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Wskazuje, że wykaz naruszeń, wysokości kar, grupy naruszeń i wagi naruszeń określa załącznik nr 3 do ustawy, uwzględniając załącznik I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403.
u.t.d. art. 92b
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Okoliczności wyłączające odpowiedzialność.
u.t.d. art. 92c
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Okoliczności wyłączające odpowiedzialność.
u.t.d. art. 7d
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Postępowanie w przedmiocie utraty dobrej reputacji.
rozporządzenie nr 2016/403
Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/403
Kwalifikacja poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wykazania wpływu stwierdzonych naruszeń prawa materialnego na wynik sprawy, w szczególności w kontekście ograniczenia łącznej kary do 20 000 zł. • WSA niezasadnie zakwestionował kwalifikację naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. jako bardzo poważne naruszenie (BPN), opierając się na unijnej klasyfikacji jako poważne naruszenie (PN), co ma znaczenie głównie w postępowaniach o utratę dobrej reputacji, a nie w postępowaniach o nałożenie kar pieniężnych.
Odrzucone argumenty
Argumentacja WSA dotycząca konieczności sumowania kar za poszczególne naruszenia czasu pracy kierowców. • Argumentacja WSA dotycząca błędnej kwalifikacji naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. jako BPN, podczas gdy prawo unijne klasyfikuje je jako PN.
Godne uwagi sformułowania
"uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę" • "uchyla zaskarżony wyrok i oddalił skargę" • "brak wykazania zależności pomiędzy naruszeniem przez organ prawa materialnego a wynikiem sprawy" • "łączna kwota kary pieniężnej na skutek ujawnionych naruszeń wynosiła 43.150 zł i została ograniczona zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym do kwoty 20.000 zł" • "w zakresie kar pieniężnych (ich wysokości) za naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego UE nie wydała żadnego aktu prawa pochodnego regulującego te zagadnienia. W związku z tym, ustanowienie reżimu prawnego w zakresie określenia naruszeń oraz wysokości wymierzanych za nie kar była suwerennym działaniem Państwa Polskiego, działającego w tym wypadku w obszarze nieuregulowanym postanowieniami prawa wspólnotowego."
Skład orzekający
Marcin Kamiński
przewodniczący
Gabriela Jyż
członek
Monika Krzyżaniak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sumowania kar pieniężnych za naruszenia czasu pracy kierowców, a także rozgraniczenie zastosowania prawa unijnego i krajowego w kontekście kar pieniężnych i utraty dobrej reputacji w transporcie drogowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i rozporządzeń unijnych w tym zakresie. Interpretacja dotycząca sumowania kar może mieć zastosowanie do podobnych przepisów, gdzie występuje problematyka 'konsumujących się' naruszeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii praktycznych dla przewoźników drogowych: jak naliczane są kary za naruszenia czasu pracy kierowców i jak prawo unijne wpływa na polskie przepisy. Wyjaśnia, kiedy prawo krajowe jest suwerenne w kwestii kar pieniężnych.
“Kary za czas pracy kierowców: NSA wyjaśnia, kiedy sumowanie nie działa, a prawo unijne nie zawsze ma pierwszeństwo.”
Dane finansowe
WPS: 20 000 PLN
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.