II CZ 429/18

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał zażalenie pozwanego M. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt I Nc 1541/15. Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz odrzucił sam sprzeciw. Pozwany w zażaleniu podniósł, że dowiedział się o istnieniu nakazu zapłaty dopiero z zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, a pod adresem, na który wysłano korespondencję, dawno nie zamieszkuje. Twierdził również, że Sąd Rejonowy nie odniósł się do jego zarzutów dotyczących nieprawidłowego przyjęcia domniemania doręczenia i nie podjął działań wyjaśniających. Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, ponieważ nie jest to orzeczenie podlegające zaskarżeniu na podstawie art. 394 § 2 kpc ani żadnego przepisu szczególnego. Dalej idące zażalenie, dotyczące odrzucenia sprzeciwu, zostało oddalone jako bezzasadne. Sąd Okręgowy podkreślił, że przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych wypadkach, zgodnie z art. 169 § 4 kpc. W ocenie Sądu, pozwany nie wykazał istnienia takiego wyjątkowego wypadku. Brak wiedzy o istnieniu orzeczenia nie jest sytuacją wyjątkową, a argumentacja pozwanego nie została w żaden sposób uprawdopodobniona, np. poprzez przesłuchanie świadka czy przedstawienie dowodów korespondencji. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej 225 zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający