I SA/Po 534/20Uchylenie kary porządkowej wadliwe wezwanie 4

Sprawa dotyczyła skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy karę porządkową nałożoną przez Wójta Gminy za nieudostępnienie nieruchomości do oględzin. Wójt zarządził oględziny w ramach postępowania podatkowego, a postanowienie o tym skierował do L.S. oraz do wiadomości skarżącego M.B. Skarżący nie wpuścił pracowników organu na teren nieruchomości, co skutkowało nałożeniem na niego kary porządkowej. SKO utrzymało tę decyzję, argumentując, że skarżący, jako osoba prowadząca działalność na nieruchomości, miał obowiązek ją udostępnić. W skardze skarżący zarzucił m.in. naruszenie przepisów KPA i brak jego legitymacji do udostępnienia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną, ale z innych przyczyn. Sąd wskazał, że podstawą prawną nałożenia kary był art. 262 § 1 pkt 2 w zw. z art. 198 Ordynacji podatkowej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było jednak stwierdzenie, że postanowienie Wójta z dnia [...] listopada 2019 r. było wadliwe. Choć dotyczyło oględzin nieruchomości, zostało skierowane do L.S., a skarżący M.B. był wskazany jedynie "do wiadomości". Sentencja postanowienia wzywała "wyżej wymienionego" do okazania przedmiotu oględzin, co mogło sugerować, że zobowiązanym jest wyłącznie L.S. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 159 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wezwanie musi precyzyjnie wskazywać imię i nazwisko osoby wzywanej. Brak takiej precyzji w stosunku do skarżącego skutkował nieskutecznością wezwania i tym samym bezzasadnością nałożenia na niego kary porządkowej. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta i zasądził od SKA na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający