Orzeczenie · 1998-08-25

I PKN 265/98Odszkodowanie za niezgodne zwolnienie pracy 2

Sąd

Sąd Najwyższy

Data

1998-08-25

SNPrawo pracyrozwiązanie umowy o pracęWysokanajwyższy

prawo pracyrozwiązanie umowy o pracęwypowiedzeniezwolnienieodszkodowanieSąd Najwyższykasacjaobowiązki pracowniczezakaz konkurencji

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła roszczenia o odszkodowanie pracownika Marka S. przeciwko spółce „A. PL” Sp. z o.o. w B. Powód domagał się zasądzenia odszkodowania w kwocie 8.400 zł z odsetkami, argumentując, że jego umowa o pracę została rozwiązana z naruszeniem przepisów prawa. Sąd Rejonowy w Bolesławcu oddalił powództwo, uznając, że powód ciężko naruszył podstawowe obowiązki pracownicze, nie rozwiązując umowy o pracę z inną firmą („M.”), co było warunkiem zatrudnienia u pozwanego. Sąd Wojewódzki we Wrocławiu zmienił ten wyrok, zasądzając odszkodowanie na rzecz powoda. Sąd ten ustalił, że pozwana spółka najpierw wypowiedziała powodowi umowę o pracę, a następnie rozwiązała ją bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny (zatrudnienie w innym przedsiębiorstwie na część etatu), co stanowiło naruszenie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy. Sąd Wojewódzki oparł się na orzecznictwie Sądu Najwyższego, zgodnie z którym pracodawca nie może rozwiązać umowy o pracę z winy pracownika bez wypowiedzenia, jeżeli uprzednio z tej samej przyczyny wypowiedział mu umowę. Sąd uznał również, że okres wypowiedzenia ustalony w umowie (6 miesięcy) nie mógł być dowolnie skrócony przez pracodawcę. Pozwana spółka wniosła kasację, zarzucając naruszenie prawa materialnego (art. 52 KP, art. 6 KC) i przepisów postępowania (art. 213 § 1 KPC). Sąd Najwyższy oddalił kasację, uznając zarzuty za bezzasadne. Sąd Najwyższy skorygował ustalenia Sądu Wojewódzkiego dotyczące uznania powództwa, stwierdzając, że było to jedynie propozycja ugodowa, która nie została przyjęta. Niemniej jednak, Sąd Najwyższy podkreślił, że uchybienie przepisom postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W odniesieniu do prawa materialnego, Sąd Najwyższy stwierdził, że pozwana wadliwie rozwiązała umowę o pracę, a ustalenia Sądu Wojewódzkiego w tym zakresie były prawidłowe i zgodne z dokumentami sprawy oraz orzecznictwem. Sąd Najwyższy potwierdził, że pracodawca nie może rozwiązać umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn określonych w art. 52 § 1 KP, jeśli nie wykaże, że pracownik nie wywiązywał się ze swoich obowiązków, a jego dodatkowe zatrudnienie nie miało negatywnego wpływu na pracodawcę i nie naruszało zakazu konkurencji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Naruszenie przez pracodawcę przepisów dotyczących rozwiązywania umów o pracę, w szczególności sytuacji, gdy pracodawca stosuje podwójne sankcje za to samo przewinienie pracownika.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracodawca najpierw wypowiedział umowę, a następnie rozwiązał ją bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny. Kluczowe jest również ustalenie braku negatywnego wpływu dodatkowego zatrudnienia na pracodawcę.

Zagadnienia prawne (3)

Czy pracodawca może rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy, jeżeli uprzednio z tej samej przyczyny wypowiedział mu umowę o pracę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, pracodawca nie może rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy, jeżeli uprzednio z tej samej przyczyny wypowiedział mu umowę o pracę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na orzecznictwo stwierdził, że takie działanie pracodawcy narusza przepis art. 52 § 1 pkt 1 KP. Pracodawca nie może dowolnie skracać okresu wypowiedzenia, a rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny, która stanowiła podstawę wypowiedzenia, jest wadliwe.

Czy oświadczenie strony pozwanej złożone na rozprawie przed Sądem Rejonowym było uznaniem powództwa w rozumieniu art. 213 § 1 KPC?

Odpowiedź sądu

Nie, oświadczenie to było jedynie propozycją ugodowego zakończenia sporu, która nie została przyjęta przez powoda.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że pozwana wyraźnie oświadczyła, iż była to tylko propozycja wypłaty jednomiesięcznego wynagrodzenia w zamian za ugodę. Brak było podstaw do przyjęcia uznania powództwa, a uchybienie przepisowi art. 213 § 1 KPC przez Sąd Wojewódzki nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Czy zatrudnienie pracownika w innym zakładzie pracy na część etatu, przy braku naruszenia zakazu konkurencji i niekorzystnego wpływu na wykonywanie obowiązków u pracodawcy, może stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Generalnie nie, jeśli nie wykazano, że pracownik nie wywiązywał się z obowiązków i jego dodatkowe zatrudnienie nie miało negatywnego wpływu na pracodawcę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że brak jest uzasadnionych podstaw z art. 52 § 1 KP do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli nie wykazano negatywnego wpływu dodatkowego zatrudnienia na obowiązki pracownicze i pracodawcę, a przepisy o zakazie konkurencji nie mają zastosowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

Marek S.

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Marek S.	osoba_fizyczna	powód
„A. PL” Sp. z o.o. w B.	spółka	pozwana

Przepisy (10)

Główne

KP art. 52 § 1

Kodeks pracy

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika wymaga ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Pracodawca nie może rozwiązać umowy bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny, która stanowiła podstawę wypowiedzenia.

KPC art. 393 § 12

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w przypadku oddalenia kasacji.

Pomocnicze

KP art. 56 § 1

Kodeks pracy

Pracownikowi, którego umowa o pracę została rozwiązana z naruszeniem przepisów, przysługuje odszkodowanie.

KP art. 58

Kodeks pracy

Odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

KP art. 18 § 1

Kodeks pracy

Postanowienia umowne mogą być korzystniejsze dla pracownika niż przepisy prawa pracy.

KP art. 101 § 1

Kodeks pracy

Przepisy o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy.

KC art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z danego faktu wywodzi skutki prawne.

KPC art. 213 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

KPC art. 393 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawy kasacji.

KPC art. 393 § 15

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy jest związany stanem faktycznym stanowiącym podstawę wydania zaskarżonego wyroku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez pracodawcę art. 52 § 1 pkt 1 KP poprzez rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny, która stanowiła podstawę wcześniejszego wypowiedzenia. • Naruszenie przez pracodawcę ustalonego w umowie sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. • Brak wykazania przez pracodawcę, że dodatkowe zatrudnienie pracownika miało negatywny wpływ na wykonywanie obowiązków lub naruszało zakaz konkurencji.

Odrzucone argumenty

Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych przez pracownika polegające na nieuzyskaniu zgody na rozwiązanie umowy z inną firmą. • Zarzuty kasacji dotyczące naruszenia prawa materialnego (art. 52 KP, art. 6 KC) bez wykazania wadliwości ustaleń faktycznych sądu niższej instancji. • Zarzut naruszenia art. 213 § 1 KPC, który jednak nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy.

Godne uwagi sformułowania

zakład pracy nie może rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę z jego winy bez wypowiedzenia, jeżeli uprzednio z tej samej przyczyny wypowiedział mu umowę o pracę. • Sąd Najwyższy jest związany stanem faktycznym, stanowiącym podstawę wydania zaskarżonego wyroku.

Skład orzekający

Maria Mańkowska

przewodniczący

Adam Józefowicz

sprawozdawca

Zbigniew Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenie przez pracodawcę przepisów dotyczących rozwiązywania umów o pracę, w szczególności sytuacji, gdy pracodawca stosuje podwójne sankcje za to samo przewinienie pracownika."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracodawca najpierw wypowiedział umowę, a następnie rozwiązał ją bez wypowiedzenia z tej samej przyczyny. Kluczowe jest również ustalenie braku negatywnego wpływu dodatkowego zatrudnienia na pracodawcę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie procedur przez pracodawców przy zwalnianiu pracowników i jak Sąd Najwyższy chroni pracownika przed podwójnymi karami za to samo przewinienie.

“Czy pracodawca może zwolnić Cię dwa razy za to samo? Sąd Najwyższy odpowiada!”

Dane finansowe

WPS: 8400 PLN

odszkodowanie: 8400 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników