Orzeczenie · 2025-09-30

I GSK 966/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-09-30

NSAAdministracyjneWysokansa

dotacja oświatowafinanse publiczneprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymisystem informacji oświatowejNSAskarga kasacyjnaporadniajednostki samorządu terytorialnego

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez B. P. i J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który oddalił ich skargę na akt Starosty Ostrowskiego odmawiający przyznania dotacji oświatowej na rok 2020 dla prowadzonej przez nie poradni. Skarżące zarzucały naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 113 § 1 i art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c., kwestionując ustalenia faktyczne dotyczące posiadania dzieci zapisanych do poradni na dzień 30 września 2019 r. oraz prowadzenia działalności wczesnego wspomagania rozwoju. Podnosiły również naruszenie art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, twierdząc, że spełniły warunki otrzymania dotacji. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania, oddalił skargę. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim wyroku WSA z dnia 27 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Po 177/20. W tym wyroku WSA wskazał, że kwestia spełnienia warunku przekazania danych do systemu informacji oświatowej (SIO) według stanu na dzień 30 września roku bazowego została już przesądzona, a sąd I instancji powinien był zbadać, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia z tego obowiązku. NSA uznał, że skarżące nie mogły podnosić w skardze kasacyjnej zarzutów dotyczących ponownego badania kwestii już rozstrzygniętych, a zarzuty naruszenia przepisów postępowania również uznał za niezasadne, wskazując m.in. na właściwe zastosowanie przepisów dotyczących postępowania dowodowego i zamknięcia rozprawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Związanie sądu oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku (art. 153 p.p.s.a.) oraz zasady dotyczące postępowania dowodowego w sądach administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z finansowaniem zadań oświatowych i obowiązkiem sprawozdawczości w SIO, ale ogólne zasady dotyczące związania orzeczeniem są powszechnie stosowalne.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 113 § 1 i art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c., może stanowić podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy zarzuty dotyczą błędnej oceny okoliczności faktycznych?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia art. 113 § 1 p.p.s.a. są niezasadne, gdyż przepis ten ma charakter porządkowy, a jego naruszenie nie może mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Zarzuty dotyczące art. 106 § 5 p.p.s.a. są skuteczne tylko w sytuacji, gdy sąd prowadził postępowanie dowodowe i zaniechał zastosowania przepisów k.p.c.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że art. 113 § 1 p.p.s.a. dotyczy zamknięcia rozprawy i ma charakter porządkowy, a jego naruszenie nie jest istotnym naruszeniem przepisów postępowania. Zarzut naruszenia art. 106 § 5 p.p.s.a. może być skuteczny tylko w przypadku prowadzenia przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego i zaniechania zastosowania przepisów k.p.c.

Czy sąd administracyjny drugiej instancji jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim wyroku sądu pierwszej instancji w tej samej sprawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd administracyjny drugiej instancji jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim wyroku sądu pierwszej instancji, zgodnie z art. 153 p.p.s.a.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że zasada związania sądu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, ustanowiona w art. 153 p.p.s.a., oznacza, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu, i nie może być ponownie badana w kolejnym postępowaniu.

Czy naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, może stanowić podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy kwestia spełnienia warunków formalnych została już przesądzona w poprzednim wyroku sądu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego są niezasadne, jeśli dotyczą kwestii, które zostały już rozstrzygnięte w poprzednim wyroku sądu, a skarżący nie podnosi nowych okoliczności faktycznych lub prawnych.

Uzasadnienie

NSA uznał zarzuty naruszenia art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.z.o. za niezasadne, ponieważ kwestia spełnienia warunku przekazania danych do SIO została już przesądzona w wyroku WSA z 27 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Po 177/20, a sąd I instancji był związany tym stanowiskiem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (18)

Główne

u.f.z.o. art. 33 § 1

Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych

u.f.z.o. art. 33 § 2

Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 113 § 1