Orzeczenie · 2025-03-05

I GSK 874/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-03-05
NSAAdministracyjneŚredniansa
fundusze unijnedofinansowaniezwrot środkówpostępowanie administracyjnesądy administracyjneprawo budowlanenieruchomościsportinfrastruktura

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Zarządu Województwa Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który uchylił decyzję administracyjną dotyczącą zwrotu kwoty dofinansowania z funduszy unijnych. Skarga kasacyjna opierała się na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 i art. 133 § 1 P.p.s.a., a także art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. Zarzucono WSA błędne ustalenie stanu faktycznego, dowolny podział budynku na części oraz wybiórczą ocenę materiału dowodowego. Dodatkowo podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego, w tym art. 207 ust. 1 u.f.p. i art. 143 ust. 2 Rozporządzenia 1303/2013, poprzez błędną wykładnię przepisów zakazujących finansowania infrastruktury wykorzystywanej przede wszystkim przez kluby sportowe. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany jej podstawami. Stwierdzono, że uzasadnienie wyroku WSA nie uniemożliwia kontroli instancyjnej, a zarzuty naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie były uzasadnione. NSA zgodził się z WSA, że organ administracji nie wykazał w sposób wyczerpujący, że cała inwestycja była wykorzystywana przede wszystkim przez kluby sportowe, co było kluczową przesłanką do żądania zwrotu dofinansowania. Sąd wskazał, że organ nie przedstawił prawidłowego wywodu prawnego uzasadniającego stosowanie tej przesłanki do części inwestycji, a nie do całości. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną, zasądzając od Zarządu Województwa koszty postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wykorzystania infrastruktury finansowanej ze środków unijnych, zwłaszcza w kontekście zakazu finansowania obiektów sportowych. Wyjaśnienie zakresu kontroli sądowej nad ustaleniami faktycznymi i proceduralnymi w postępowaniu kasacyjnym.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego poddziałania RPO WM i konkretnych przepisów dotyczących wykorzystania infrastruktury. Interpretacja może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i przepisów.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił, że cała inwestycja (budynek) była wykorzystywana przede wszystkim przez kluby sportowe, co stanowi podstawę do zwrotu dofinansowania unijnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie wykazał w sposób wyczerpujący, że cała inwestycja była wykorzystywana przede wszystkim przez kluby sportowe. WSA prawidłowo uchylił decyzję, uznając, że organ skupił się jedynie na części budynku, a nie na całości inwestycji.

Uzasadnienie

NSA uznał, że organ administracji nie wypełnił obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.) oraz prawidłowej oceny tego materiału (art. 80 K.p.a.) w kontekście przesłanki wykorzystania inwestycji przede wszystkim przez kluby sportowe. Sąd pierwszej instancji słusznie zauważył, że organ zawęził ustalenia do części budynku, a nie do całości inwestycji, która była budowana jako jedna całość i na którą przyznano dofinansowanie.

Czy naruszenie przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji (np. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów lub elementów stanu faktycznego) może stanowić podstawę skargi kasacyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ale tylko jeśli wada uzasadnienia uniemożliwia kontrolę instancyjną lub jest na tyle istotna, że mogła mieć wpływ na wynik sprawy. Sam brak przekonania strony o trafności rozstrzygnięcia lub odmienne stanowisko sądu nie świadczy o wadliwości uzasadnienia.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. może być skuteczny, gdy uzasadnienie nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek sądu lub uniemożliwia kontrolę instancyjną. W tej sprawie, mimo pewnych braków (np. brak odniesienia do zakupu komputerów), uzasadnienie WSA było wystarczające do kontroli. NSA podkreślił, że polemika ze stanowiskiem sądu czy brak odniesienia się do niektórych elementów nie zawsze stanowi naruszenie tego przepisu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Czy zarzut naruszenia prawa materialnego może być skutecznie podniesiony w celu zwalczenia ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, niedopuszczalne jest zastępowanie zarzutu naruszenia przepisów postępowania zarzutem naruszenia prawa materialnego w celu kwestionowania ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

NSA przypomniał ugruntowane poglądy orzecznicze, zgodnie z którymi ocena zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie konkretnego stanu faktycznego, a nie stanu faktycznego, który skarżący uznaje za prawidłowy. Próba zwalczenia ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji nie może nastąpić przez zarzut naruszenia prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Zarządu Województwa Małopolskiego od wyroku WSA w Krakowie.

Przepisy (14)

Główne

P.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 176

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 141 § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 133 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.f.p. art. 207 § 1 pkt 1 i 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

u.f.p. art. 184 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

P.p.s.a. art. 204 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 205 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie wykazał w sposób wyczerpujący, że cała inwestycja była wykorzystywana przede wszystkim przez kluby sportowe, co było podstawą do żądania zwrotu dofinansowania. • WSA prawidłowo ocenił, że organ administracji zawęził ustalenia do części budynku, a nie do całości inwestycji.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4, art. 133 § 1 P.p.s.a.) przez WSA. • Zarzuty naruszenia przepisów K.p.a. (art. 7, 77 § 1, 80) przez organ administracji. • Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 207 ust. 1 u.f.p. i art. 143 ust. 2 Rozporządzenia 1303/2013) poprzez błędną wykładnię zakazów dotyczących finansowania infrastruktury sportowej.

Godne uwagi sformułowania

Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 P.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 P.p.s.a. • Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną winno zawierać ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. • Niedopuszczalne jest zastępowanie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, zarzutem naruszenia prawa materialnego i za jego pomocą kwestionowanie ustaleń faktycznych. • Organ nie przedstawił wywodu ani prawidłowo sformułowanego zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazującego, dlaczego przesłankę wykorzystania inwestycji w przeważającej części na działalność klubów sportowych można odnosić także do części inwestycji a nie całości.

Skład orzekający

Anna Apollo

przewodniczący sprawozdawca

Piotr Pietrasz

członek

Piotr Kraczowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wykorzystania infrastruktury finansowanej ze środków unijnych, zwłaszcza w kontekście zakazu finansowania obiektów sportowych. Wyjaśnienie zakresu kontroli sądowej nad ustaleniami faktycznymi i proceduralnymi w postępowaniu kasacyjnym."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego poddziałania RPO WM i konkretnych przepisów dotyczących wykorzystania infrastruktury. Interpretacja może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy wykorzystania funduszy unijnych i zasad zwrotu dofinansowania, co jest istotne dla beneficjentów. Wyjaśnia, jak sądy administracyjne podchodzą do zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego w skardze kasacyjnej.

Fundusze unijne: Kiedy zwrot dofinansowania jest uzasadniony? NSA wyjaśnia zasady oceny wykorzystania infrastruktury.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst