I C 615/19

W pozwie z dnia 3.04.2019 r. powodowie S. Z. i V. Z. domagali się od pozwanego Towarzystwa (...) SA w W. zasądzenia kwot tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania w związku ze śmiercią ojca/męża w pożarze samochodu ciężarowego. Powodowie wskazali jako podstawę prawną art. 446 § 4 KC (zadośćuczynienie), art. 446 § 3 KC (odszkodowanie dla żony) i art. 446 § 1 KC (odszkodowanie dla syna), opierając odpowiedzialność pozwanego na zasadzie ryzyka jako ubezpieczyciela OC pojazdu. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując zarówno zasadę odpowiedzialności (brak ruchu pojazdu, brak związku przyczynowego, wyłączna wina poszkodowanego), jak i wysokość roszczeń. Sąd, analizując stan faktyczny, ustalił, że zmarły S. Z. zaparkował swój pojazd ciężarowy w celu noclegu, a silnik był unieruchomiony. Pożar powstał w wyniku zaprószenia ognia w kabinie pojazdu. Sąd uznał, że pojazd nie znajdował się w ruchu w rozumieniu art. 436 § 1 KC w związku z art. 435 § 1 KC, mimo rozszerzonej definicji ruchu zawartej w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych, która obejmuje postój. Sąd podkreślił, że nawet przy zastosowaniu tej ustawy, konieczne jest wykazanie, że szkoda powstała „przez ruch” pojazdu, co w tym przypadku nie miało miejsca, gdyż postój był długotrwały i pojazd pełnił funkcję noclegową. Ponadto, sąd wskazał na brak związku przyczynowego między ruchem pojazdu a szkodą, która wynikała z zaprószenia ognia przez kierowcę. Sąd stwierdził, że podstawa odpowiedzialności mogłaby opierać się na winie (art. 415 KC), jednakże brak było dowodów na winę ubezpieczonego pracodawcy. Sąd uznał również, że nawet gdyby przyjąć odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, zachodziła wyłączna wina poszkodowanego (zaprószenie ognia), co wyłączałoby odpowiedzialność ubezpieczyciela. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo. Odnosząc się do kosztów postępowania, sąd, biorąc pod uwagę sytuację życiową i materialną powodów oraz charakter zdarzenia, zastosował art. 102 k.p.c. i nie obciążył powodów kosztami procesu.

Zagadnienia prawne (4)