I ACa 2772/23Nawaznosc aneksu kredytowego klauzule abuzywne

Sąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał apelację pozwanego banku od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu, który stwierdził nieważność aneksu do umowy kredytu z powodu klauzul abuzywnych i zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 119.029,29 zł wraz z odsetkami oraz zwrot kosztów procesu. Pozwany bank zarzucił m.in. naruszenie przepisów k.p.c. oraz przepisów dotyczących klauzul abuzywnych. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. W pierwszej kolejności odrzucono zarzut naruszenia art. 327¹ § 1 k.p.c., wskazując, że uzasadnienie Sądu Okręgowego pozwala na kontrolę instancyjną. Sąd Apelacyjny przyjął ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji za własne, uznając zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. za chybione, ponieważ skarżący nie wykazał, że wnioski sądu były niemożliwe lub nielogiczne. Sąd podkreślił, że ocena dowodów musi uwzględniać orzecznictwo SN i TSUE dotyczące obowiązków informacyjnych banków i ryzyka walutowego. Zeznaniom powodów dano wiarę, uznając je za spójne i wpisujące się w praktykę bankową. Sąd odrzucił argumentację banku dotyczącą wykształcenia powódki, wskazując, że obowiązki informacyjne są takie same dla wszystkich konsumentów. Trafna była decyzja o pominięciu dowodu z opinii biegłego, gdyż ocena abuzywności dotyczy momentu zawarcia umowy. Sąd Apelacyjny potwierdził status powodów jako konsumentów i uznał, że aneks nie był indywidualnie negocjowany. Podkreślono, że zarzuty apelacji ignorują bogate orzecznictwo dotyczące umów kredytów indeksowanych. Sąd przytoczył obszerne fragmenty postanowienia SN z dnia 21 grudnia 2023 r. (I CSK 5261/22), które potwierdza, że określenie wysokości należności w oparciu o kurs waluty ustalany jednostronnie przez bank jest nietransparentne i narusza równorzędność stron, prowadząc do nieważności umowy. Sąd Apelacyjny stwierdził, że pozwany nie wykazał wypełnienia obowiązku informacyjnego, a oświadczenie o zaznajomieniu z ryzykiem nie konwaliduje braku jasnego określenia przedmiotu umowy. Nie ma znaczenia sposób ustalania kursów walut przez bank, gdyż ocena abuzywności dotyczy momentu zawarcia umowy. Wprowadzenie art. 69 ust. 3 Prawa bankowego w 2011 r. nie zmieniło istoty wcześniejszych umów. Sąd Apelacyjny potwierdził, że po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych utrzymanie umowy w zmienionej formie nie jest możliwe, co prowadzi do jej całkowitej nieważności, zgodnie z linią orzeczniczą SN. Powodowie wyrazili świadomość skutków upadku aneksu, co uzasadniało uwzględnienie powództwa o zwrot środków na mocy art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Sąd odrzucił zarzut naruszenia art. 411 pkt 4 k.c. i uznał roszczenie za wymagalne. W konsekwencji Sąd Apelacyjny oddalił apelację i zasądził od pozwanego na rzecz powodów zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający