Art. 35a Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę wieży telekomunikacyjnej, uznając brak uprawdopodobnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie, które oddaliło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, uznając brak uprawdopodobnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

WSA uchylił decyzję o zakazie zagospodarowania terenu sprzecznie z planem miejscowym, uznając, że przepis wprowadzający taki zakaz nie może działać wstecz i nie obejmuje zmiany zagospodarowania sprzed jego wejścia w życie.

WSA uchylił decyzję zakazującą zagospodarowania nieruchomości niezgodnie z planem miejscowym z powodu błędów formalnych w decyzjach organów.

WSA w Gdańsku uchylił decyzje nakładające na właściciela obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu, uznając brak podstaw prawnych do zastosowania art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do zmian sprzed wejścia w życie nowelizacji.

WSA w Gliwicach oddalił skargę na decyzję SKO utrzymującą w mocy nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu działki z uwagi na składowanie odpadów niezgodnie z planem miejscowym.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, uznając brak wystarczających dowodów na znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, uznając brak przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę linii elektroenergetycznej, uznając brak wystarczających podstaw do wstrzymania inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że organ odwoławczy błędnie zastosował art. 138 § 2 KPA, uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania zamiast rozpoznać ją merytorycznie.