Art. 93f [Obowiązek poddania się terapii uzależnień w placówce]
§ 1. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicznej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie.
§ 2. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię uzależnień, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce leczenia odwykowego w terminach wyznaczonych przez lekarza i poddania się leczeniu uzależnienia od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka.
Sąd Najwyższy uchylił środek zabezpieczający w postaci terapii farmakologicznej orzeczony wobec I.R., uznając, że jego zastosowanie naruszało prawo, gdyż czyny zarzucane oskarżonej nie miały związku z popędem seksualnym.
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o zastosowaniu środka zabezpieczającego w postaci ambulatoryjnej terapii psychiatrycznej wobec M.B. z powodu niezgodności z prawem zastosowanego środka i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 93f KK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 93f [Obowiązek poddania się terapii uzależnień w placówce]
§ 1. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicznej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie.
§ 2. Sprawca, wobec którego orzeczono terapię uzależnień, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce leczenia odwykowego w terminach wyznaczonych przez lekarza i poddania się leczeniu uzależnienia od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka.