XXIV C 435/15

Powód D. S., odbywający karę pozbawienia wolności od 2009 roku, wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa (reprezentowanemu przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej) o zobowiązanie do przeprosin, zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie 60 000 zł oraz wpłaty 5 000 zł na cel społeczny. Powód zarzucał, że warunki odbywania kary w różnych zakładach karnych i aresztach śledczych naruszały jego dobra osobiste, w tym godność, prawo do prywatności i intymności, poprzez przeludnienie, brak higieny (grzyb, wilgoć, robactwo), utrudnione spożywanie posiłków, brak prywatności w kącikach sanitarnych, niedostateczną wentylację i oświetlenie, ograniczony dostęp do środków czystości, ciepłej wody i prądu, a także niewystarczającą opiekę medyczną. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzuty braku legitymacji biernej oraz przedawnienia roszczeń. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił stan faktyczny, który w dużej mierze opierał się na dokumentacji przedstawionej przez jednostki penitencjarne. Sąd uznał, że warunki bytowe, sanitarne, wentylacja, oświetlenie, dostęp do wody i środków czystości, a także opieka medyczna w analizowanych okresach były zgodne z obowiązującymi przepisami i standardami. W odniesieniu do zarzutu przeludnienia, sąd stwierdził, że miało ono miejsce jedynie w krótkich okresach w Areszcie Śledczym w R., na które wydawano zarządzenia zgodne z ówczesnym prawem (art. 248 kkw), co wyłączało bezprawność działania. Po uchyleniu tego przepisu, powód nie przebywał w celach przekraczających normy. Sąd oddalił również zarzut braku legitymacji biernej, uznając Dyrektora Generalnego Służby Więziennej za właściwego pozwanego. Sąd uznał zarzut przedawnienia za skuteczny w odniesieniu do roszczeń majątkowych za okres sprzed 18 marca 2012 roku, zgodnie z trzyletnim terminem przedawnienia roszczeń deliktowych. Wobec niewykazania przez powoda naruszenia jego dóbr osobistych w żadnym z analizowanych okresów, sąd oddalił powództwo w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 kpc, nie obciążając nimi powoda z uwagi na jego trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (3)