Orzeczenie · 2017-02-24

XVII KA 38/17

Sąd

Sąd Okręgowy w Poznaniu

Miejsce

Poznań

Data

2017-02-24

SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokaokręgowy

oszustwoniegospodarnośćfałszerstwokodeks spółek handlowychkodeks karnyapelacjaodpowiedzialność karnaszkoda majątkowa

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę Ł. G. oskarżonego o przestępstwa z art. 586 ksh, art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego. Oskarżonemu zarzucono m.in. nie złożenie wniosku o upadłość spółki, doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy poprzez wprowadzenie w błąd co do jej sytuacji finansowej, a także użycie jako autentycznych dokumentów weksli z podrobionym podpisem. Apelacja obrońcy, kwestionująca orzeczenie w całości i domagająca się uniewinnienia, została uznana za bezzasadną. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się błędów w ustaleniach faktycznych ani uchybień proceduralnych Sądu I instancji. Szczegółowo analizując zarzuty apelacji dotyczące oszustwa na szkodę firmy T. - (...) Sp. z o.o., sąd odwoławczy potwierdził prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Rejonowy, w tym zeznań świadka M. P., wskazujących na wprowadzenie pokrzywdzonej spółki w błąd co do sytuacji finansowej spółki oskarżonego i braku zamiaru wywiązania się z umowy. Sąd Okręgowy podkreślił, że nawet jeśli umowa przewidywała termin płatności z uwzględnieniem przelania środków przez głównego wykonawcę, nie uzależniała ona realizacji płatności od tej okoliczności. Sąd odwoławczy odwołał się również do utrwalonego orzecznictwa sądów apelacyjnych w zakresie znamion oszustwa przy umowach z odroczonym terminem płatności. Utrzymano w mocy orzeczone kary jednostkowe oraz karę łączną, stosując przepisy kodeksu karnego w brzmieniu najkorzystniejszym dla sprawcy (art. 4 § 1 k.k.). Zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody solidarnie ze współsprawcą. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja znamion oszustwa w kontekście umów handlowych z odroczonym terminem płatności, odpowiedzialność za nie złożenie wniosku o upadłość, stosowanie przepisów prawa karnego w świetle nowelizacji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy, ale stanowi ugruntowanie linii orzeczniczej w zakresie oszustwa.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o oszustwo, niegospodarność i fałszerstwo dokumentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, trafnie ustalił stan faktyczny na podstawie zgromadzonych dowodów, a ocena dowodów spełniała wymogi art. 7 kpk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania świadków i zgromadzoną dokumentację, uznając ocenę Sądu Rejonowego za prawidłową i niepodważoną przez argumenty apelacji. Wskazano na brak podstaw do kwestionowania oceny zeznań kluczowego świadka.

Czy zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. w kontekście umowy z odroczonym terminem płatności i trudnej sytuacji finansowej spółki?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona oszustwa, gdyż wprowadził pokrzywdzoną spółkę w błąd co do możliwości terminowej zapłaty, nie informując o złej kondycji finansowej i uzależniając płatność od przyszłych zdarzeń.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do orzecznictwa, zgodnie z którym złożenie zamówienia z odroczonym terminem płatności przy jednoczesnym zamiarze niedotrzymania terminu lub uzależnienia zapłaty od przyszłych transakcji, bez poinformowania o tym kontrahenta, stanowi wprowadzenie w błąd. Podkreślono, że spółka pokrzywdzona nie została uprzedzona o problemach finansowych spółki oskarżonego.

Czy sąd prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, uwzględniając nowelizacje kodeksu karnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd zastosował przepisy obowiązujące do dnia 30.06.2015 r. jako najkorzystniejsze dla sprawcy zgodnie z art. 4 § 1 k.k., uwzględniając wszystkie dyrektywy wymiaru kary.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy rozważył zmiany w kodeksie karnym i uznał, że najkorzystniejszy dla oskarżonego stan prawny istniał w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2015 r., stosując te regulacje przy ocenie odpowiedzialności karnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji

Strona wygrywająca

Oskarżyciel posiłkowy

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Ł. G.	osoba_fizyczna	oskarżony
PPHU (...) Sp. z o.o.	spółka	oskarżyciel posiłkowy
Skarb Państwa	organ_państwowy	inne
Z. G.	osoba_fizyczna	współsprawca
(...) Sp. z o. o.	spółka	pokrzywdzony
(...) Sp. z o.o. sp. K	spółka	pokrzywdzony
T. - (...) Sp. z o.o.	spółka	pokrzywdzony
(...) Sp. z o.o. Sp. K	spółka	pokrzywdzony

Przepisy (35)

Główne

k.s.h. art. 586

Kodeks spółek handlowych

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 457 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 423 § § 1a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § ust. 2 pkt 4 i ust.7

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 18 § czerwiec 2014 r.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 861

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 18 § czerwiec 2003 r.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 663

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 8

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego. • Wiarygodność zeznań świadka M. P. w kontekście oszustwa. • Wypełnienie znamion oszustwa przez oskarżonego. • Zastosowanie najkorzystniejszej ustawy zgodnie z art. 4 § 1 k.k. • Adekwatność orzeczonych kar i środków karnych.

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie orzeczenia w całości i wniosek o uniewinnienie. • Błędna ocena dowodów przez Sąd I instancji. • Naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. • Nie uwzględnienie wszelkich okoliczności sprawy. • Brak zamiaru oszukania pokrzywdzonej.

Godne uwagi sformułowania

Nie budziła przede wszystkim wątpliwości prawidłowość poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. • Ocena dowodów poczyniona przez Sąd I instancji spełniała przy tym wszystkie wymagania wynikające z art. 7 kpk, a w szczególności odpowiadała wskazaniom prawidłowego rozumowania i nie była dotknięta dowolnością. • Z wiarygodnych zeznań M. P. jednoznacznie wysuwa się konkluzja, iż świadek reprezentując pokrzywdzoną Spółkę nie był świadom złej sytuacji finansowej spółki (...). • Znamiona oszustwa wypełnia działanie sprawcy, który składa zamówienie na dostarczenie towaru bądź wykonanie usługi, za które płatność ma nastąpić w uzgodnionym, odroczonym terminie, jeżeli złożeniu zamówienia towarzyszy powzięty z góry zamiar niedotrzymania uzgodnionego terminu zapłaty i odłożenia go na czas bliżej nieokreślony oraz uzależnienia zapłaty od ewentualnego powodzenia określonych inwestycji dokonanych w przyszłości. • Oskarżony winien był zapewnić środki pieniężne pozwalające na regulowanie zaciągniętego zobowiązania w uzgodnionym terminie.

Skład orzekający

Sławomir Olejnik

przewodniczący

Justyna Andrzejczak

sędzia

Dorota Maciejewska-Papież

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście umów handlowych z odroczonym terminem płatności, odpowiedzialność za nie złożenie wniosku o upadłość, stosowanie przepisów prawa karnego w świetle nowelizacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych sprawy, ale stanowi ugruntowanie linii orzeczniczej w zakresie oszustwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnych przestępstw gospodarczych, takich jak oszustwo i niegospodarność, z praktycznymi przykładami interpretacji przepisów i orzecznictwa. Pokazuje, jak sąd ocenia zamiar sprawcy i wprowadzenie w błąd.

“Oszustwo w biznesie: Jak sąd ocenia wprowadzanie w błąd i trudną sytuację finansową firmy?”

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 840 PLN

naprawienie szkody: 46 636,34 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników