XVI GC 26/18

Powódka M. J. wniosła pozew o ustalenie, że od dnia 9 sierpnia 2016 r. nie pełni funkcji Prezesa Zarządu pozwanej spółki (...) sp. z o.o. w W. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę w trybie wyroku zaocznego, oddalił powództwo. Sąd ustalił, że powódka sporządziła pisemne oświadczenie o rezygnacji z funkcji, wskazując jako adresata J. W., Wiceprezesa Zarządu. Oświadczenie to miało zostać pozostawione na biurku J. W. w obecności świadków. Sąd odmówił jednak wiarygodności zeznaniom świadków i powódki w tym zakresie, dopatrując się koluzji i sprzeczności w ich relacjach. Podkreślono, że sposób doręczenia oświadczenia nie spełniał wymogów art. 61 § 1 KC, gdyż nie zapewniono możliwości zapoznania się z jego treścią w zwykłym toku czynności. Ponadto, sąd uznał, że powódka nie wykazała interesu prawnego w rozumieniu art. 189 kpc do ustalenia faktu niepełnienia funkcji, który nie ma charakteru prawotwórczego i nie prowadziłby do definitywnego rozstrzygnięcia sporu ani ochrony prawnej. Sąd wskazał, że oświadczenie o rezygnacji jest skuteczne z chwilą dojścia do adresata w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią, a ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na składającym oświadczenie. W realiach sprawy, powódka nie udowodniła, że oświadczenie dotarło do J. W. w sposób wymagany przez prawo. Dodatkowo, sąd zauważył, że powódka nie żądała ustalenia skuteczności samego oświadczenia, lecz faktu niepełnienia funkcji, co jest konsekwencją prawną, a nie przyczyną. Brak było również sporu między stronami co do skuteczności rezygnacji, a powódka posiadała inne środki prawne do ochrony swoich interesów, np. poprzez złożenie wniosku o wykreślenie z KRS lub skorzystanie z uprawnień wspólnika.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający