Orzeczenie · 2014-09-02

WA 24/14

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2014-09-02
SNKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnejWysokanajwyższy
przemoc seksualnainne czynności seksualnegranice oskarżeniaakt oskarżeniaapelacjaSąd NajwyższyWojskowy Sąd Okręgowyprzedawnienie

Sprawa dotyczyła apelacji od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W., który skazał płk. rez. G. C. za czyny z art. 197 § 2 k.k. i art. 199 § 1 k.k., a uniewinnił od czynu z art. 197 § 1 k.k. oraz umorzył postępowanie z powodu przedawnienia. Apelację wnieśli prokurator (na niekorzyść) i obrońca. Prokurator zarzucił obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych, domagając się uchylenia wyroku w części uniewinniającej i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca zarzucił m.in. brak skargi uprawnionego oskarżyciela, obrazę przepisów procesowych i materialnych, a także błąd w ustaleniach faktycznych, wnosząc o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania lub uniewinnienie. Sąd Najwyższy uznał apelację obrońcy za zasadną, stwierdzając, że Wojskowy Sąd Okręgowy wyszedł poza granice oskarżenia, przypisując oskarżonemu popełnienie przestępstwa z art. 197 § 2 k.k. poprzez dodanie znamion (dotykanie piersi i pośladków przez odzież), które nie były zawarte w opisie czynu w akcie oskarżenia. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej skazania za te czyny i na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. umorzył postępowanie. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy, a koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja granic oskarżenia w postępowaniu karnym i zasady orzekania przez sąd.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki postępowania karnego i relacji między aktem oskarżenia a wyrokiem sądu.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd orzekający w drugiej instancji może przypisać oskarżonemu popełnienie przestępstwa o znamionach uzupełnionych w stosunku do tych zawartych w akcie oskarżenia, w szczególności poprzez dodanie nowych elementów faktycznych do opisu czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może wyjść poza ramy oskarżenia, które wyznacza zdarzenie historyczne. Przypisanie nowych znamion czynu, które nie były objęte aktem oskarżenia, stanowi uchybienie bezwzględnie podstawy odwoławczej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że akt oskarżenia zakreśla ramy postępowania sądowego. Wyjście poza ramy oskarżenia ma miejsce, gdy sąd przypisuje sprawcy wypełnienie innych znamion niż te wskazane w akcie oskarżenia lub uzupełnia je o nowe elementy faktyczne. W tej sprawie sąd niższej instancji uzupełnił opis czynów z art. 197 § 2 k.k. o dotykanie piersi i pośladków, co nie było zawarte w akcie oskarżenia.

Czy zeznania pokrzywdzonej, które były zmienne i budziły wątpliwości, mogą stanowić podstawę do skazania, zwłaszcza w kontekście zasady in dubio pro reo?

Odpowiedź sądu

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonej jako niewystarczająco wiarygodne do przypisania winy, biorąc pod uwagę ich zmienność i sprzeczności z innymi dowodami.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Wojskowy Sąd Okręgowy szczegółowo rozważył wątpliwości co do przebiegu zdarzenia i oceny zeznań pokrzywdzonej B. S. Zmienność zeznań, niekonsekwencje i sprzeczności z relacjami pośrednich świadków, a także fakt późniejszych prywatnych spotkań z oskarżonym, podważyły wiarygodność pokrzywdzonej w ocenie sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy uznał, że swobodna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji powinna pozostać pod ochroną art. 7 k.p.k.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i umorzenie w części, utrzymanie w mocy w pozostałym zakresie

Strony

NazwaTypRola
G. C.osoba_fizycznaoskarżony
B. S.osoba_fizycznapokrzywdzona
J. K.osoba_fizycznapokrzywdzona
A. J.osoba_fizycznapokrzywdzona
Naczelna Prokuratura Wojskowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 197 § § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 9

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 9

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 197 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 199 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 6

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 442 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 398

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 12

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 16

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 171

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 91

Kodeks karny

k.k. art. 71 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § § 1 i 3

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd niższej instancji przypisał oskarżonemu czyny o znamionach uzupełnionych w stosunku do aktu oskarżenia, co stanowi naruszenie przepisów postępowania (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.).

Odrzucone argumenty

Apelacja prokuratora dotycząca uniewinnienia oskarżonego od czynu z art. 197 § 1 k.k. nie została uwzględniona, gdyż Sąd Najwyższy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i zastosował zasadę in dubio pro reo.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. • Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. • Granicę oskarżenia wyznacza bowiem zdarzenie historyczne, na którym zasadza się oskarżenie. • By stwierdzić, że sąd w zaskarżonym wyroku wyszedł poza ramy oskarżenia wystarczy porównać opisy czynów zarzucanych i przypisanych.

Skład orzekający

Jerzy Steckiewicz

przewodniczący-sprawozdawca

Jan Bogdan Rychlicki

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja granic oskarżenia w postępowaniu karnym i zasady orzekania przez sąd."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania karnego i relacji między aktem oskarżenia a wyrokiem sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego - granic oskarżenia, które ma kluczowe znaczenie dla obrony i prawidłowego przebiegu procesu karnego. Pokazuje, jak sąd może naruszyć prawa oskarżonego, wychodząc poza zarzuty.

Sąd Najwyższy: Czy sąd może dopisać nowe przestępstwo do aktu oskarżenia?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst