VII Ka 565/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając sprawę VII Ka 565/14, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15 maja 2014 r. (sygn. akt VII K 241/14), który skazał A. K., prezesa zarządu D. sp. z o.o., za szereg przestępstw z art. 218 § 1a kk, art. 219 § 1 kk oraz art. 218 § 3 kk. Czyny te polegały na uporczywym i złośliwym naruszaniu praw pracowniczych P. R. i S. B., w tym nie zawieraniu umów o pracę, nie wypłacaniu wynagrodzenia za listopad i grudzień 2012 r. oraz nieodprowadzaniu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Oskarżony został również o naruszenie przepisów prawa o ubezpieczeniach społecznych poprzez niezgłoszenie zatrudnienia pracowników do ZUS, co miało wpływ na ich świadczenia. Dodatkowo, A. K. nie wykonał obowiązku wypłaty wynagrodzenia P. R. wynikającego z ugody sądowej. Sąd Rejonowy orzekł karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat. Oskarżyciel posiłkowy P. R. wniósł apelację, zarzucając rażącą łagodność kary i niezasądzenie rekompensaty finansowej. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, winę oskarżonego i kalifikację prawną czynów, a także wymierzył adekwatną karę, która realizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze. Sąd Okręgowy podkreślił, że kara z warunkowym zawieszeniem jest adekwatna, zwłaszcza że oskarżony jest osobą niekaraną, a kwestia naprawienia szkody została uregulowana ugodą, co wyklucza orzekanie obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 415 § 5 kpk. Sąd Okręgowy zwolnił również oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących naruszania praw pracowniczych, wymiaru kary w sprawach o przestępstwa przeciwko prawom pracownika, oraz stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Potwierdzenie zakazu orzekania obowiązku naprawienia szkody w przypadku istnienia ugody.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki przepisów karnych dotyczących praw pracowniczych. Interpretacja art. 415 § 5 kpk jest utrwalona.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kara orzeczona za uporczywe naruszanie praw pracowniczych, w tym nieuiszczanie wynagrodzenia i składek, jest rażąco łagodna, zwłaszcza w kontekście braku zasądzenia rekompensaty finansowej na rzecz pokrzywdzonego pracownika?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara orzeczona przez Sąd Rejonowy, w tym kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, a także realizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze. Brak zasądzenia rekompensaty jest uzasadniony istnieniem prawomocnej ugody.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara jest adekwatna, biorąc pod uwagę ustawowe zagrożenie, fakt niekarania oskarżonego oraz dyrektywy wymiaru kary. Podkreślono, że ugoda między stronami wyklucza orzekanie obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym.
Czy w sytuacji istnienia ugody sądowej między pracownikiem a pracodawcą (reprezentowanym przez prezesa zarządu) w sprawie nieuiszczonego wynagrodzenia, sąd karny może orzec obowiązek naprawienia szkody?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w takiej sytuacji zachodzi zakaz orzekania obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 415 § 5 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że wobec istnienia prawomocnej ugody w sprawie wypłaty wynagrodzenia, zachodzi przesłanka z art. 415 § 5 kpk, która wyłącza możliwość orzekania obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. R. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| S. B. | osoba_fizyczna | pracownik |
| D. sp.z o.o | spółka | podmiot zatrudniający |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 218 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 219 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 218 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Ciąg przestępstw
k.k. art. 85
Kodeks karny
Kara łączna
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Kara łączna
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie wyroku w mocy
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych
k.p.k. art. 415 § 5
Kodeks postępowania karnego
Zakaz orzekania obowiązku naprawienia szkody w przypadku ugody
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja oskarżyciela posiłkowego jest oczywiście bezzasadna. • Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, winę oskarżonego i kalifikację prawną czynów. • Kara orzeczona wobec oskarżonego jest adekwatna do stopnia jego winy i społecznej szkodliwości czynów. • Istnienie ugody sądowej wyklucza orzekanie obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącej łagodności wymierzonej kary. • Zarzut niezasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego stosownej rekompensaty finansowej. • Zarzut naruszenia zasady obiektywizmu przez Sąd Rejonowy.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja nie zawiera tego rodzaju zarzutów, które mogłyby skutkować uchyleniem lub zmianą zaskarżonego wyroku. • Rażąca niewspółmierność wymierzonej kary zachodzi natomiast wtedy, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych za przypisane oskarżonemu przestępstwo (przestępstwa) nie uwzględnia należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu (czynów) oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celu kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a nadto celów zapobiegawczych i wychowawczych. • To, iż w wyniku działań oskarżonego doszło do pokrzywdzenia oskarżyciela posiłkowego nie ulega w tej sprawie wątpliwości, podobnie jak i to że w związku z przestępstwami przypisanymi A. K. oskarżyciel posiłkowy poniósł wymierną stratę finansową. • Wbrew jednakże przekonaniom skarżącego okoliczności te same w sobie nie oznaczają jeszcze, że kara z warunkowym zawieszeniem wymierzona oskarżonemu jest karą zbyt łagodną a przez to niesprawiedliwą.
Skład orzekający
Dariusz Firkowski
przewodniczący
Małgorzata Tomkiewicz
sprawozdawca
Remigiusz Chmielewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących naruszania praw pracowniczych, wymiaru kary w sprawach o przestępstwa przeciwko prawom pracownika, oraz stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Potwierdzenie zakazu orzekania obowiązku naprawienia szkody w przypadku istnienia ugody."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki przepisów karnych dotyczących praw pracowniczych. Interpretacja art. 415 § 5 kpk jest utrwalona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu praw pracowniczych i odpowiedzialności karnej pracodawcy. Pokazuje, jak sąd drugiej instancji ocenia zarzuty dotyczące wymiaru kary i stosowania przepisów.
“Prezes spółki skazany za łamanie praw pracowniczych – sąd drugiej instancji potwierdza karę.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.