VII Ka 308/26Warunkowe umorzenie jazdy po alkoholu brak pewnosci kto kierował
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego T. E., który został skazany przez Sąd Rejonowy za usiłowanie prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Sąd odwoławczy, analizując materiał dowodowy, uznał zarzuty apelacji za częściowo zasadne, wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia. Kluczową kwestią okazały się wątpliwości co do tego, czy to oskarżony faktycznie kierował pojazdem w momencie zdarzenia, czy też jego towarzysz. Sąd odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie, kto był kierowcą, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków, którzy widzieli obu mężczyzn wsiadających za kierownicę i próbujących wypchnąć samochód ze skarpy. Z uwagi na te wątpliwości, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, uznając, że oskarżony jedynie usiłował włączyć się do ruchu w stanie nietrzeźwości. W związku z tym, postępowanie karne zostało warunkowo umorzone na okres próby dwóch lat, orzeczono świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu (...) (...) oraz (...) (...) w kwocie 5.000 zł, a także zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy. Sąd odwoławczy uchylił również wcześniejsze rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji i obciążył oskarżonego kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie odpowiedzialności za jazdę w stanie nietrzeźwości w sytuacjach budzących wątpliwości co do tożsamości kierującego; stosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania w sprawach o przestępstwa komunikacyjne.
Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych, które mogą ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne ustalenie, że oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, czy też istniały wątpliwości co do tożsamości kierującego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie, że to oskarżony kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości przed wjazdem na skarpę. Istniały wątpliwości co do tego, kto faktycznie siedział za kierownicą.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonego nie pozwalały na kategoryczne stwierdzenie, kto był kierowcą. Świadkowie widzieli obu mężczyzn wsiadających za kierownicę i próbujących wypchnąć samochód. Wnioskowanie, że to właściciel pojazdu musiał być kierowcą, zostało uznane za nielogiczne w kontekście ustalenia, że obaj próbowali wyjechać. Wątpliwości budziło również powiązanie 'odgłosu stuknięcia' z jazdą, a nie z buksowaniem kół.
Czy próby wyjazdu pojazdem ze skarpy, wspomagane przez inną osobę, w stanie nietrzeźwości, stanowią usiłowanie popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że w ramach czynu zarzucanego mieściło się podejmowanie przez oskarżonego prób wyjazdu ze skarpy i włączenia się do ruchu, zakończonych ostatecznie na usiłowaniu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy zmodyfikował czyn przypisany oskarżonemu, uznając, że w stanie nietrzeźwości podejmował on jedynie próby włączenia się do ruchu poprzez uruchomienie silnika i napędu, wspomagane siłą ludzką, co przerwali funkcjonariusze policji. Z uwagi na zakończenie czynu w fazie usiłowania i obniżony stopień zagrożenia, sąd umorzył postępowanie.
Czy w przypadku wątpliwości co do tożsamości kierującego i zakończenia czynu w fazie usiłowania, możliwe jest warunkowe umorzenie postępowania karnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy warunkowo umorzył postępowanie karne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, co pozwoliło na zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania na okres próby 2 lat, orzekając jednocześnie świadczenie pieniężne i zakaz prowadzenia pojazdów.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. E. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Rejonowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
w zw. z art. 178a § 1 kk
k.k. art. 66 § 1
Kodeks karny
i 2
k.k. art. 67 § 1
Kodeks karny
i 3
Pomocnicze
k.k. art. 39 § 7
Kodeks karny
k.k. art. 67 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 4
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
ustawa z dnia 23 czerwca 2023 roku o opłatach w sprawach karnych
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Dz. U. poz. 123 z 2023 roku
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 629
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów na ustalenie, kto faktycznie kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym zasad swobodnej oceny dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Możliwość interpretacji 'odgłosu stuknięcia' jako skutku buksowania kół, a nie wjazdu na skarpę. • Wątpliwości co do tego, czy samochód faktycznie wjechał na skarpę w wyniku jazdy, czy też był tam zaparkowany.
Odrzucone argumenty
Argumenty sądu pierwszej instancji dotyczące jednoznacznego ustalenia winy i kierowania pojazdem przez oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
nie zgromadzono materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie, że oskarżony kierował samochodem bezpośrednio przed wjechaniem na skarpę • nie sposób li tylko na podstawie tych relacji odpowiedzieć na pytanie, kto był kierowcą • wnioskowanie, że to jedynie właściciel samochodu mógł zasiąść za kierownicą obarczone jest błędem nielogiczności • nie można odpowiedzieć na pytanie, kto był kierowcą • wina i społeczna szkodliwość nie są znaczne
Skład orzekający
Leszek Wojgienica
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności za jazdę w stanie nietrzeźwości w sytuacjach budzących wątpliwości co do tożsamości kierującego; stosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania w sprawach o przestępstwa komunikacyjne."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych, które mogą ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe mogą być wątpliwości dowodowe w ustaleniu tożsamości sprawcy, nawet w tak poważnym przestępstwie jak jazda po alkoholu, co prowadzi do zmiany wyroku i warunkowego umorzenia.
“Kto naprawdę siedział za kierownicą? Wątpliwości dowodowe kluczem do umorzenia sprawy o jazdę po alkoholu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.