VI Ka 657/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy E. P., oskarżonej o przestępstwo z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, polegające na powoływaniu się na wpływy w organach wymiaru sprawiedliwości i przyjęciu korzyści majątkowej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu przedterminowego zwolnienia z odbywania kary pozbawienia wolności. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 170 § 1 kpk, art. 6 kpk, art. 192 § 2 kpk, art. 366 kpk, art. 171 § 4 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, ocenił materiał dowodowy wszechstronnie i wywiódł prawidłowy wniosek co do winy oskarżonej. Sąd odwoławczy podkreślił, że zeznania świadków były spójne, a wyjaśnienia oskarżonej wewnętrznie sprzeczne. Oddalono wniosek o przesłuchanie świadka z udziałem biegłego, uznając brak podstaw do wątpliwości co do stanu psychicznego świadka. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również wpływu sugerującego pytania na treść orzeczenia. Utrzymano w mocy wyrok skazujący na karę 2 lat pozbawienia wolności, uznając, że nie jest ona rażąco surowa, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej karalności oskarżonej i popełnienia czynu w warunkach recydywy. Zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, przesłuchania świadków z udziałem biegłych oraz zasad wymiaru kary w kontekście recydywy.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w danej sprawie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie oskarżonej o powoływanie się na wpływy w organach wymiaru sprawiedliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, wszechstronnie ocenił materiał dowodowy i wywiódł prawidłowy wniosek co do winy oskarżonej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że apelacja obrońcy opierała się na wybiórczym podejściu do dowodów i polemice z ustaleniami sądu pierwszej instancji. Zeznania świadków były spójne, a wyjaśnienia oskarżonej wewnętrznie sprzeczne.
Czy istniały podstawy do przesłuchania świadka z udziałem biegłego psychologa lub psychiatry w sprawie oskarżonej o powoływanie się na wpływy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie było podstaw do uwzględnienia wniosku dowodowego obrony o przesłuchanie świadka z udziałem biegłego, gdyż nie uprawdopodobniono wątpliwości co do stanu psychicznego świadka.
Uzasadnienie
Sam fakt korzystania przez świadka z pomocy psychiatrycznej nie rodzi automatycznie wątpliwości co do jego stanu psychicznego, zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń, zwłaszcza gdy świadek zeznawał spójnie i zachowywał się standardowo.
Czy kara 2 lat pozbawienia wolności orzeczona wobec oskarżonej jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, winę oskarżonej oraz jej wcześniejszą karalność i popełnienie czynu w warunkach recydywy.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy słusznie uznał oskarżoną za znacznie zdemoralizowaną, biorąc pod uwagę jej wielokrotne naruszenia porządku prawnego, w tym popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy zwykłej. Kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia i realizuje cele kary.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. P. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| D. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. O. | osoba_fizyczna | świadek |
| adw. K. N. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Marek Traczyk | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (25)
Główne
k.k. art. 230 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 425 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 171 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 55
Kodeks karny
k.k. art. 205
Kodeks karny
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Spójność zeznań świadków i wewnętrzna sprzeczność wyjaśnień oskarżonej. • Brak podstaw do przesłuchania świadka z udziałem biegłego. • Kara 2 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, uwzględniając recydywę i społeczną szkodliwość czynu.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 170 § 1 kpk, art. 6 kpk, art. 192 § 2 kpk, art. 366 kpk, art. 171 § 4 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary. • Potrzeba przesłuchania świadka z udziałem biegłego. • Sugerujące pytanie zadane świadkowi M. O.
Godne uwagi sformułowania
Stanowisko skarżącego sprowadza się w istocie rzeczy do polemiki z prawidłowo przeprowadzoną przez Sąd pierwszej instancji oceną dowodów i wyprowadzonymi na jej podstawie ustaleniami faktycznymi, polemiki opartej na wybiórczym podejściu do ujawnionych okoliczności sprawy i rozpatrywaniu poszczególnych faktów w oderwaniu od pozostałych. • Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu, nie może natomiast prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. • Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, czyli zasłużoną. • Warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej oskarżonej kary pozbawienia wolności, zgodnie z wnioskiem obrońcy zawartym w apelacji, stałoby zdecydowanie w sprzeczności z dyrektywami wymiaru kary i w sprzeczności ze społecznym poczuciem sprawiedliwości.
Skład orzekający
Sebastian Mazurkiewicz
przewodniczący
Justyna Dołhy
sędzia-sprawozdawca
Adam Bednarczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, przesłuchania świadków z udziałem biegłych oraz zasad wymiaru kary w kontekście recydywy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w danej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przestępstwa korupcyjnego związanego z wymiarem sprawiedliwości, co zawsze budzi zainteresowanie. Analiza argumentów apelacyjnych i odpowiedzi sądu pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów proceduralnych.
“Sąd Okręgowy utrzymuje wyrok skazujący za próbę wyłudzenia pieniędzy przez powoływanie się na wpływy w sądzie.”
Dane finansowe
WPS: 2000 PLN
wynagrodzenie za obronę z urzędu: 516,6 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.