VI Ka 408/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji Prokuratora Rejonowego w Nowym Mieście Lubawskim od wyroku Sądu Rejonowego w Działdowie, który uniewinnił oskarżonego M.F. od czynu z art. 158 § 1 kk. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie wskazuje na błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku oraz obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk, polegającą na dowolnej i selektywnej ocenie materiału dowodowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności i nie dokonał kompleksowej oceny dowodów, co czyniło wniosek o braku podstaw do odpowiedzialności karnej przedwczesnym. Wskazano na potrzebę ponownego, wnikliwego zbadania dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonego T.K. dotyczących identyfikacji oskarżonego, a także uwzględnienia zmian w wyglądzie oskarżonego na przestrzeni czasu. Sąd Okręgowy podkreślił, że zasada in dubio pro reo może być stosowana tylko po rzetelnej ocenie dowodów, gdy pozostają nieusuwalne wątpliwości, a nie jako sposób na niwelowanie wadliwości postępowania dowodowego. Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy ma dokonać rzetelnych ustaleń faktycznych, uwzględniając całokształt materiału dowodowego i wskazania sądu odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym (art. 7 kpk), błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk), obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 kpk) oraz stosowania zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk). Podkreślenie obowiązku wszechstronnego rozważenia dowodów (art. 410 kpk).
Dotyczy specyfiki oceny dowodów w kontekście identyfikacji sprawcy i zmian w wyglądzie, a także stosowania zasady in dubio pro reo. Wskazania sądu odwoławczego mają charakter ogólny i powinny być stosowane w kontekście konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i dokonał ustaleń faktycznych w sprawie oskarżonego o czyn z art. 158 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 2 i 3 kpk), co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji nie dokonał kompleksowej oceny materiału dowodowego, pominął istotne dowody i okoliczności, a jego ocena była dowolna. Wskazano na potrzebę ponownego, wnikliwego zbadania dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonego dotyczących identyfikacji oskarżonego oraz zmian w jego wyglądzie.
Czy w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji dokonał wadliwej oceny dowodów i pominął istotne okoliczności, można zastosować zasadę in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo aktualizuje się dopiero po rzetelnym przeprowadzeniu oceny dowodów, gdy pozostają nie dające się usunąć wątpliwości, a nie jako sposób na niwelowanie wadliwości postępowania dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podkreślił, że zasada in dubio pro reo nie może być traktowana jako prowadząca do niwelacji ewentualnej wadliwości postępowania dowodowego czy oceny dowodów. Jej zastosowanie wymaga uprzedniego, prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego i oceny dowodów zgodnie z art. 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. F. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakaz reformatoryjnego orzekania na niekorzyść oskarżonego uniewinnionego lub co do którego umorzono postępowanie w pierwszej instancji.
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
Kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd ocenia dowody według własnego przekonania na podstawie "wszechstronnego rozważenia dowodów".
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawę wyroku stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy sądowej.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wszelkie niedające się usunąć wątpliwości co do winy lub stanu faktycznego należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego (zasada in dubio pro reo).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji nie dokonał kompleksowej oceny materiału dowodowego. • Sąd pierwszej instancji pominął szereg istotnych dowodów i okoliczności. • Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była dowolna i selektywna. • Ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji obarczone są istotnymi wadami.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja wniesiona przez Prokuratora Rejonowego jako zasadna zasługiwała na uwzględnienie, a konsekwencją jej rozpoznania stała się konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w całości z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. • Wskazany przez skarżącego w wywiedzionym środku odwoławczym błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, stanowiący konsekwencję naruszenia przepisów prawa procesowego, jakich dopuścił się Sąd Rejonowy, prowadzi do stwierdzenia, że Sąd I instancji nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy i w konsekwencji nie dokonał kompleksowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. • Przewidziana w art. 5 § 2 k.p.k. zasada in dubio pro reo aktualizuje się wszak dopiero wówczas, gdy po rzetelnym przeprowadzeniu oceny zebranych w sprawie dowodów, w sposób zgodny z wymogami art. 7 k.p.k. , pozostają nie dające się usunąć wątpliwości. • Niedopuszczalne jest bowiem pominięcie istotnych dowodów i okoliczności, lecz konieczne jest zawsze ustalenie zależności każdego z dowodów w całości lub konkretnym fragmencie od poszczególnych okoliczności faktycznych, które w sprawie wymagają udowodnienia i uzasadnienia.
Skład orzekający
Natalia Burandt
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym (art. 7 kpk), błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk), obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 kpk) oraz stosowania zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk). Podkreślenie obowiązku wszechstronnego rozważenia dowodów (art. 410 kpk)."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w kontekście identyfikacji sprawcy i zmian w wyglądzie, a także stosowania zasady in dubio pro reo. Wskazania sądu odwoławczego mają charakter ogólny i powinny być stosowane w kontekście konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest prawidłowa ocena dowodów i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Szczegółowa analiza identyfikacji sprawcy i zmian w wyglądzie jest ciekawa z perspektywy dowodowej.
“Błąd sądu pierwszej instancji doprowadził do uchylenia wyroku – kluczowa rola oceny dowodów w procesie karnym.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.