V KZ 51/14

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego C. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 23 października 2014 r. Zarządzenie to uznało za bezskuteczne wnioski skazanego i jego obrońcy o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 20 marca 2013 r. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Uzasadnienie opiera się na analizie przepisów dotyczących przywrócenia terminu zawitego (art. 126 § 1 k.p.k.). Sąd wskazał, że warunkiem formalnym rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej. W niniejszej sprawie skazany C. J. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego, a następnie wyrokiem Sądu Okręgowego utrzymano ten wyrok w mocy. Po wyjściu z zakładu karnego skazany złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, podając jako przyczynę brak wiedzy o doręczeniu wyroku z powodu bezdomności. Sąd Najwyższy uznał jednak, że skazany był prawidłowo pouczony o terminach i procedurze, podał aktualny adres do doręczeń, a korespondencja została uznana za skutecznie doręczoną. W związku z tym, niedotrzymanie terminu do wniesienia kasacji nie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, a wnioski o przywrócenie terminu zostały zasadnie uznane za bezskuteczne.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający