V KKN 542/98Naruszenie prawa do obrony kasacja uchylenie wyroku

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z kasacji obrońcy oskarżonego M. M., który został skazany za czyn z art. 184 § 1 kk w zw. z art. 156 § 2 kk (kodeks karny z 1969 r.). Sąd Rejonowy w G. wymierzył oskarżonemu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na 4 lata, zobowiązując go do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i wszczynania awantur oraz orzekając nawiązki. Sąd Wojewódzki w G. utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca oskarżonego wniósł kasację, zarzucając Sądowi Wojewódzkiemu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 9 kpk, poprzez uniemożliwienie oskarżonemu korzystania z pomocy obrońcy przed sądem drugiej instancji. Wskazał, że Sąd Wojewódzki rozpoznał sprawę mimo wniosku o odroczenie terminu rozprawy, spowodowanego urlopem obrońcy, a oskarżony nie wyraził zgody na rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność, opuszczając salę rozpraw. Prokurator Prokuratury Wojewódzkiej w G. wniósł o uwzględnienie kasacji. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, podkreślając, że prawo do obrony i korzystania z pomocy obrońcy jest fundamentalną zasadą procesu karnego, wynikającą z Konstytucji i prawa międzynarodowego. Stwierdził, że naruszenie prawa do obrony miało miejsce, gdyż obrońca formalnie był ustanowiony, ale nie mógł wykonywać swoich funkcji z przyczyn od niego niezależnych i wbrew woli oskarżonego, który domagał się jego udziału. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania, zarządzając jednocześnie zwrot opłaty od kasacji.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający